26 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
yorumlardan anladığım kadarıyla bu alıntıda yanlış anlaşılan bir nokta var. bilmiyorum fark ettiniz mi fakat toplumumuz içerisinde okuyan insanlarla okumayan insanların ayrımı çok keskin. ve okuyan insanlar olarak bu ülkede inanılmaz bir azınlıktayız, her zaman da öyle kalacağız. eğer ki ben toplum içerisinde attığım adımlarda beni anlamayacağını ve dinleseler de sorgulamayacaklarını düşündüğüm insanların arasından geçtiğimi biliyorsam okumak net olarak yalnızlıktır. bizler ise bu yalnızlığı baştan itibaren kabul etmiş insanlarız.
Okumak bilinçsiz yalnızlık, bilinçli zenginliktir aslında. Kimse tekilleşmek için okumuyor ama dediğiniz gibi okudukça, öğrendikçe, farkındalığını arttırdıkça aslında yalnızlaştığını fark ediyor ama aynı zamanda bu öğeler sayesinde de bilerek ve isteyerek zenginleşiyor. Keşke herkes bunun farkında olsa; okusa, öğrense, gelişse ve hepimiz bir ağaç gibi hür ama bir orman gibi kardeşçe yaşayarak çoğullaşıp zenginleşsek
Her ikisi de aslında... Okumak eylemi zaten yalnız yapılan bir eylem. Okuduğun zaman da farklılaşıyorsun, çevrendekiler sana yetmiyor ve tekrar okumaya dönüyorsun...
Pek katılmıyorum. Evet okuyan insan içine kapanabilir ama bu sadece somuttur. Okurken insan, dünyadan soyutlanır. Okuduğu her farklı kitapta; kendi kafasında yarattığı dünyaya geçiş yapar ve o dünyada yeni bir hayat oluşturur. Yeni insanlar tanır.
Ama bu arabesk anlamda ya da donanımsız insanlara empoze edilen bir içe çekilmek karamsarlaşmak zayıf,güçsüz ve değersiz hissettirmek anlamında olan bir yalnızlık değil.Bu yalnızlık kendi hanene dönüp orada kendini yenilediğin,bulduğun, kendi varlığını ruhunu hissettiğin ve evrene ben buradayım dediğin bir yalnızlık. Bu bakımdan yalnızlık aslında içinde derin anlamlar bulunduran bir varoluş.