Anayurt Oteli kitabından sonra okuduğum, bilinç akışı tekniği kullanılan ikinci kitap oldu. Anayurt Oteli’ni okurken de zorlanmıştım ki bu kitapta, üstüne üstlük Saramago’nun virgül ve noktadan başka noktalama işareti kullanmadığı değişik anlatım tarzı da eklenince bir yerden sonra kitap benim için eziyete dönüşmeye başladı. Konusuyla baya ilgimi çekmiş ve merakla başlamıştım ama şunu anladım ki insan beyninin birkaç saniye içinde bile bir sürü alakalı alakasız şeyi düşündüğünü göz önüne aldığımızda bilinç akışı tekniği ile yazılan romanlar bana göre değil. Yazar diğer romanlarında nasıl bir teknik kullandı bilmiyorum ama en azından bir süre Saramago’dan uzak kalacağım kesin. Bir de kitabı okurken sanırım fazla, avukat gibi düşündüm. Hukukta "hayatın olağan akışına aykırılık" diye bir tabir vardır. Kahramanın davranışlarını düşündükçe hep kendi kendime "Hayatın olağan akışına aykırı!" deyip durdum. Ancak yazarın şu açıdan fazlasıyla hakkını vermek gerek; kitaplarının konuları çok ilginç.