! Ağır melankoli içerir!Psikoloji
"Hayat hikayemde önemli bir şey yok, başımdan ilginç olaylar geçmedi. Ne yüksek bir mevki sahibiyim, ne de sağlam bir diplomam var. Okulda hiçbir zaman örnek Bir öğrenci olamadım, başarısızlıklar her yerde buldu beni. Nerde çalışırsam çalışayım silik, unutulmuş bir memurdum; şefleri memnun edemedim. İstifa ettim mi seviniyorlardı... Bırak gitsin, yaramaz! Çevrem böyle görüyordu beni, haklıydılar belkide..."
Diye anlatmış kendini Sadık hidayet.
Bu kitabı incelemeye neresinden nasıl başlanır diye düşünürken en mantıklı olanın yazarın hayat hikayesinden başlamak gerektiğini anladım.
Sadık hidayeti "Doğunun Kafka'sı " nı tanımadan bu kitabı okursunuz yine elbette. Ama kazanımınız sadece metafizik olgularla dolu, koyu renklerin hakim olduğu tipik bir tutunamayanın psikozlarına kısa bir eşlik olur.
Ancak kör baykuş bundan elbette çok daha fazlası.
Çok nüfuzlu bir ailede dünyaya gelmiş olmasına, Saygın okullarda okumuş olmasına rağmen kendini bulamamış Doğduğu coğrafyanın sancılarını çekmiş ve sonunda da ülkesinden çok uzağa savrulmuş bir tutunamayan adeta hidayet.
Evet hidayeti tanımlayan en uygun kavram galiba bu.
İç çalkantılarıyla, keşmekeşiyle, griliğiyle ve en önemlisi de hazin sonu ile
Oğuz Atay'ın bir tutunamayanı adeta sadık hidayet.
Bütün acılarından, düştüğü ümitsizlik çukurundan kendi isteğiyle yaşamına son vererek kurtulur.
Hidayetin hazin sonunu çok yakın dostu olan ve berlinde Humboldt üniversitesinde modern İran edebiyatı ve kültürü profesörü olan Bozorg alevi şu cümlelerle anlatır:
" Paris'te Günlerce, havagazlı bir apartman dairesi aradı. Championnet caddesinde buldu aradığını; 9 Nisan 1951 günü dairesine kapandı ve bütün delikleri tıkadıktan sonra gaz musluğunu açtı.
Ertesi gün ziyaretine gelen bir dostu, onu mutfakta yerde yatar
··
117 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.