Öfkeli gençlerin melodramı ; Babalar ve Oğullar·264 syf.·
10/10
2022 2. kitabı
Bana kalırsa yenilik, ancak ve ancak bireyin iç dünyasından başlarsa kendisi için bir şey ifade edebilir. Çünkü kendini toplumun tahakkümünden sıyıramamış insanın yenilik adına söyleyebileceği şeyler ne yazık ki oldukça sınırlıdır.Burda birey kabuğundan çıkmak için onu kırmakla mükellef bir civcive benzer.Herkes kendi kabuğunu kendi kırmalıdır, edilgen roller üstlenenler ne yazık ki kendi dar kabuğunda boğulur ve gerçek hayatla tanışmaya vaki olamaz.Tabi bu, sizin de takdir edeceğiniz gibi toplumda bir nevi sivil bir isyan hareketidir....Çünkü toplum kendi doğru ve yanlışlarına karar verirken kişilerin bireyselliğinden gelen farklılıkları gözetmekten çok kendi homojen yapısını korumayı amaçlar.Her türlü farklılığın bir tehdit unsuru gibi algılandığı bu homojen yapıyı korumakla yükümlü en küçük teşkilatsa, bizim kutsallık nişanesini aklıevvel bir iyimserlikle teslim ettiğimiz ailedir.
Totaliter devlet modelindeki hükümdar; kutsal metinlerdeki mutlak yaratıcı; ailedeki koruyucu baba.Aynı orduda görev aldığı halde rütbeleri farklı olan askerlere benzetebileceğimiz bu roller yukarıdaki amaca hizmet eden, sarsılmaz otorite figürleridir.Dört bir yandan kuşatılmış bireyin kendi varolma mücadelesi ise bu dişlinin kendisine en yakın halkasıyla, yani, babası ile başlayacaktır.Tıpkı Olimpos’un egemenliği için babasıyla giriştiği mücadelesini galibiyetle taçlandıran mitolojideki Tanrı Zeus gibi.
Aile ve baba konusundaki haklı öfkemin tezahürü olan bu eleştirilerimden sonra söz konusu eserin de bu mücadelenin epik şekli olduğunu söylemem çok yanlış olmaz.Babalar ve Oğullar arasındaki bu mücadele eski ile yeninin, değişime direnen ile onu başlatanın arasındaki fikri çatışmaları konu alıyor.Sadece aile içindeki çatırdamaları değil, Rus Köylüsü ile toprak sahipleri arasındaki bütün dengelerin değiştiği, aynı ülkede farklı dünyalara ait bu sınıfların birbirlerinden nasıl bihaber yaşadıklarını, ve bu uçurumun onlar üzerinde yarattığı yabancılaşmayı da birebir yansıtıyor.
Turgenyev’in Sevgili Çocuğu; Bazarov
Kitaptaki yeni kuşağın cüretkar ve ateşli fikirlerini, eski kuşağın beğenisine sunma kaygısı taşımadan cesurca ortaya koyan taşranın nihilisti kendisi, belki de mevcut düzenin kokuşmuşluğunu ve değişimin kaçınılmaz olduğunu söylemekten erinmediği için de tarihin ilk Bolşevik’i.
Bu delişmen, havai genç tabiattaki her konuya oldukça ilgili, kültürlü bir birey profili çizerken hiçbir otorite ve kutsala da bel bağlamaz, düzenin tüm değerlerine kibirli bir umursamazlıkla yaklaşır, yalnız bu umursamazlık kisvesi altında onunla düelloya tutuşmuş olan insana yardım edecek kadar yüce gönüllü bir insan da varlığını korur.Materyalist fikirlerindeki koyu tavrıyla çizdiği karikatürize halden olsa gerek, kitabın aldığı tepkiler için şöyle müdafaa eder karakterini Turgenyev; “Eğer okuyucu Bazarov’u tüm kabalığıyla, kalpsizliğiyle, acımasız soğukluğuyla sevemediyse yineliyorum ki, ben suçluyum ve amacıma ulaşamadım demektir. (…) Bazarov benim sevgili çocuğumdur, bu akıllı, bu kahraman kişi bir karikatür olabilir mi? Onun benim yarattığım tiplerin en sempatiklerinden olduğunu fark etmiyor musunuz?”
Spoiler vermemek adına hikayenin nasıl son bulduğunu yazmaktan imtina etsem de Bazarov’un en çok çatıştığı, eski geleneğin temsilcisi Pavel Petroviç’le aynı kaderi paylaşarak aşka yenilmesi, ne kadar kendimizden emin insanlar olursak olalım,pamuk ipliğine bağlı hayatlarımızın kırılganlığına yapılan bir gönderme bana kalırsa, koskoca bir gemi bile küçücük bir çatlaktan batmıyor mu sevgili Bazarov?
Zamanın akışı içinde, kendi kabuğunu kendi kıran tüm civcivlerin önünde saygıyla eğilirim!
Keyifli okumalar :)
··
1 +1'leme
·20,7bin Gösterim
12 Yorum
Gerçekten güzel ve kallavi bir inceleme olmuş. Elinize, kaleminize sağlık. Müsadeniz olursa başka bir platformda bu incelemeyi sizide etiketleyerek paylaşmak isterim :) saygılar
''Klasik'' okumaya bu kitapla başladım diyebilirim. Hiç unutmuyorum, 9. sınıfta edebiyat öğretmenim önermişti. İşte o zaman tanıştım Turgenyev'le. Hâlâ da aklımda canlanır olaylar, Bazarov'un anti-gelenekçiliği ve iğneleyici konuşmaları, o düello sahnesi, tipik burjuva Pavel... Müthiş bir kitap kesinlikle, incelemeni de keyifle okudum Bertha çok iyi analiz etmişsin, eline sağlık. 🌸
Ben İlk Aşk kitabıyla başlamıştım, bu kitap benim için nirvana ama :) Boğazımda hala kekre bir tat var, kafamın içinde sürekli onunla konuşacağım bir karakter daha misafir oldu imgelemime.Beğenmene çok sevindim.Çünkü bir inceleme için ne kadar uğraşırsam o kadar eksik noktasını görüyorum sonrasında :D Neyseki önümde senin gibi bir örnek var.🌺
Müthiş bir inceleme okudum az önce. Böyle muazzam bir klasiğe de bu yakışırdı zaten. :)
Nihilizm felsefesine sırtını dayasa da, okura bundan çok daha fazlasını sunuyor. Üniversite okuyan ve yüzü Batı’ya dönük gençler ve onların Rus milliyetçisi aileleriyle olan çatışmaları yer yer bana bizim toplumumuzu da anımsatmıştı.
Emeğine sağlık, teşekkürler. ^^
Aaa çok teşekkür ederim, özellikle incelemelerini ilgiyle okuduğum kişilerden böyle yorumlar gelince çok mutlu oluyorum :))
Reklam
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.