Çok geçmiş olsun öncelikle. Bu deprem hepimizi derinden sarstı. Daha reşit bile değilken günlerimi televizyon karşısında haberlerde umut bekleyerek geçirdiğimi ve hâla daha bilimsel kaynakları araştırdığımı biliyorum. Bedensel olarak uzak gibi görünebiliriz ama manevi olarak tüm gönüller bir oldu ve hepimiz aynı duaları ettik sizler için, seferber olduk, bunu biliyorsunuzdur ama tekrar hatırlatmak istedim, sizin için hâla dualar ediliyor, lütfen unutmayın. Korkunuzu anlayabiliyorum, hiç deprem görmesem de benim yaşadığım yerde - Türkiye'nin büyük bir çoğunluğu gibi - deprem riski olan bir şehir. Ve bu depremden dolayı benimde ilk işim olası bir depremde ne yapabileceğime dair araştırmalar yapmak oldu. Böyle korkunç bir deneyim yaşamanın üzerinizde travma etkisi yaratması normal. Eğer maddi durumunuz iyi ise lütfen destek alın. İnsanların birbirleri ile iletişim halinde olması çok güzel ve iyileştirici etkiye sahip ama bir uzmandan yardım almak çok daha etkili olacaktır. Maddi durumunuz olsun ya da olmasın her şey zihnimizde bittiğinden ve doktorlar da bizi sadece yönlendirdiğinden, kendi kendinize de yardımcı olabilirsiniz. İbadet etmek, kendinize zaman tanımak, yavaş ve sakin bir şekilde kabullenmek gibi. Hafızanızdan silemezsiniz, silemeyiz biliyorum, ama bunu kabullenerek yaşayabilirsiniz, bu, olayı hatırlamadığınız sürece acı vermeyecektir. Şuan yaşım sebebi ile sadece dua edebiliyorum, üzgünüm, lütfen kendinize iyi bakın. Siz, o enkazdan o soğuktan çıkarak ne kadar güçlü olduğunuzu kanıtladınız aslında. Buna inanın. Umarım güzel günleri hep beraber tekrar görebilir, ve hiç bırakmamak üzere kucaklayabiliriz. Kendinize çokça iyi bakın.