Sadece zihnimi kurcaladığım karmaşık vakitlerde değil, durgun ve uysal hallerimde dahi gözlerimin ardında beliren ışık demeti, küçükken gerçekleştirdiğim koşma eylemlerimdir. Arkama dönüp baktığımda kimsenin beni görmediğini teyit ederek başladığım, bazalt taşlarından örme kapısının altından geçtiğim esnada zıplayıp elimi ruhuna değdirdiğim camiye ait avluyu bir astral geçit olarak konumlandırdığım, nefes nefese kalma vaktimin uzamasının verdiği cesaret ile terimi gören babamın sorusunu geçiştirdiğim zamana ait koşmak eylemi. Koşmak ve yormak bedeni...
İşte beni tavlayan şey budur. Yani kendim. Kitaba gelince; hayatın hilesi olarak gördüğüm tecrübelerin aktarıldığı bazı anlar cümlelerin ruhumu beslediğini düşünerek okumaya devam etmem ile merak uyandıran bazı anıların devamını öğrenme isteğim harici matematiksel hesaba girmeden iç güdülerime güvenerek şuan salladığım oranda yani yüzde yetmişlik fasılda kitabın ruhumu sıktığını belirtmek durumundayım.
Cümlelerim sıkıcılığı beklentimle alakalıydı. Zira ismen hoşuma gittiği için başladığım kitapta çoğunlukla yapılacak koşu eylemleri ile onlara hazırlıktan bahsediliyordu. Buna rağmen kitabı sonlandırabilmem yazarın ve çevirmenin kaleminin hafifliğini sübut ettirmiştir nezdimde.
Netice olarak; yazarı tanımak isteyenlerin mutlak olarak başvurması gerektiğinin altını çizer, deneme benzeri ve deneyim dolu iş bu kitabı okumanızı tavsiye ederim.
Koşmasaydı Yazamazdı.
Okumasaydım İnceleyemezdim :)
·
70 Gösterim
1 Yorum
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.