Melisa Kesmez aşağı yukarı aynı dönemleri, aynı çevrelerde, benzer ilgi ve duyarlılıklar etrafında geçirmiş olmamızdan dolayı beğenip kendimden bir sürü şey bulduğum, okumaya da devam etmeyi düşündüğüm bir yazardı 
Atları Bağlayın Geceyi Burada Geçireceğiz kitabından sonra.
Nohut Oda ile biraz daha yakın hissetmeye başladığım ve "Keşke arkadaşım olsa da muhabbetlere düşsek" dediğim türden bir yazar oldu benim için. 
Bazen Bahar kitabını nasıl olduğunu bilmeden atlamışım ama sevdiğim yazarların okumadığım bir kitabını tutmak iyi oluyor bazen, acil durumlar için, ondan bırakmış olabilirim hemen ayıplamayalım, derken 
Küçük Yuvarlak Taşlar kitabıyla Melisa Kesmez bendeki yerini kalıcı hale getirerek epeydir görüşmediğim bir yakın arkadaşımla görüşmüşüm, görüşmediğimiz süre zarfında kendisi pek çok hadise yaşamış, izlemiş, gözlemiş anlatacaklar biriktirmiş ve leziz bir sohbet etmişiz hissi bıraktı. Böyle sohbetler ağrı da yapabilir şifa da olabilir bilen bilir ama bazen her ikisi de olabilir. Küçük Yuvarlak Taşlar bana iyi geldi.
Nergis, Gülsüm, Elif, Mehmet güzel ve çok gerçekler. Günlük hayatta aniden kusursuz bir şiirsellik de kurgulayabilirler şair olmadan, yani güzelleştirebilirler, kusursuz bir güzelliğin ortasına yerleşebilirler ama ama ama amansız hatalara düşüp, düşürüp bozabilirler, harcayabilirler de bir sürü şeyi. Her an da saçmalayabilirler dünyalar kadar ama sanki Mehmet saçmalamaz gibi geliyor bana. Öyle gerçekler.
Olaylar akarken, fikir ve duygular da satırların arasındaki yerini alırken metin çok güzel bir ses buldu bende. Kahramanların söyledikleri, içlerinden geçirdikleri öylece içime işledi diyebilirim.
Bu cüce romanı ne kadar zor koşullarda yazdığından bahsettiği bir söyleşiyi okumuştum çok üretken olmak her koşulda mümkün olmayabiliyor ama yine de ayrılırken keşke daha sık görsem diye düşündüğümüz dostumuza söylediğimiz gibi geçiyor içimden.
·
63 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.