Gönderi

Artık etrafıma bakmıyordum; kendimi içimde uğursuz bir musikî gibi yükseldiğini hissettiğim düşüncelere bırakmıştım: "Ne diye bunun böyle olmasından mustaribim?” diyordum. "Niçin mutlaka hayatta bir devam istemeli ve neden bir ihtiras sahibi olmalı? Bütün bunların lüzumu ne? Bütün pınarlardan içmiş olsam bile ne çıkar?
Edebiyat
·
187 Gösterim
2 Yorum
Yaşamımızın bir sonu olduğunu bilmemize rağmen, yaşama arzumuz bize böyle hissettiriyor sanırım. Gerçekten yaman bir çelişki. Hiçbir faydası, hiçbir anlamı olmasa bile yaptığımız onca şeyi düşününce...
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.