Kendi Oyunlarını YazanlarEdebiyat
Çoktan yazılmış olan bir oyunu mu yaşıyoruz, yoksa bu sıkıcı hayata renk katmak için bilerek mi oyun oynuyoruz? Zihnimizde beliren ve diğer insanlardan bizi ayırdığını zannettiğimiz düşünceler de acaba bu oyunun bir parçası mı?
En sevdiğim Türk yazarların başında gelen 
Oğuz Atay' ın 
Tutunamayanlar gibi bir şaheseri okuduktan sonra yazara karşı bir ilgim ve merakım oluştuğu için başka kitaplarını da satın aldım ve 700 sayfadan sonra çerez gibi giden, nasıl bittiğini bile anlayamadığım bu oyunun içinde buldum kendimi. Ve şunu gördüm; ben de oyunlarla yaşıyorum. Benim de sahnem kafamın içinde, ve orda başroldeyim. Senaryoyu da kalbimden gelen emirle yazıyorum. Bu yüzden de izlemeye kimse gelmiyor. Çünkü herkes kendi oyununu yaşamakta...
Kitabı okurken aklımda sürekli Tutunamayanlar belirdi ve baş karakter olan Coşkun'u, Selim gibi hayal ettim. Her bir cümlesinde onun neden tutunamadığını daha iyi anladım.
Oğuz Atay, içinde yaşadığı dönem ve tarih itibariyle, diğer bir çok sanatçı gibi zorluklar çekmiştir. Ve ülkesi adına duyduğu rahatsızlığı da kitabında incelikle ve zekice aktarmıştır. Ve bunu bir oyun üzerinden yapması da üstelik çok başarılı bir şekilde yapması beni tekrardan kendisine hayran bıraktırdı.
Bana göre kendi dünyasını ve düşüncelerini en iyi şekilde dile getiren yazarların başında 
Fyodor Dostoyevski ve Oğuz Atay gelir. Kendimi her iki yazara da o kadar yakın buluyorum ki, sanki ikisi benim beynimin içindeler ve düşüncelerimi tek tek kağıda döküyorlar. Üstelik bunu sanatsal ve ebedi açıdan muazzam bir şekilde yapıyorlar. Daha çok Dostoveski ve daha çok Oğuz Atay istiyorum... Ve daha çok okumak...
Oğuz Atay' ın Tutunamayanlar gibi bir şaheseri okuduktan sonra yazara karşı bir ilgim ve merakım oluştuğu için başka kitaplarını da satın aldım ve 700 sayfadan sonra çerez gibi giden, nasıl bittiğini bile anlayamadığım bu oyunun içinde buldum kendimi. Ve şunu gördüm; ben de oyunlarla yaşıyorum. Benim de sahnem kafamın içinde, ve orda başroldeyim. Senaryoyu da kalbimden gelen emirle yazıyorum. Bu yüzden de izlemeye kimse gelmiyor. Çünkü herkes kendi oyununu yaşamakta...
Kitabı okurken aklımda sürekli Tutunamayanlar belirdi ve baş karakter olan Coşkun'u, Selim gibi hayal ettim. Her bir cümlesinde onun neden tutunamadığını daha iyi anladım.
Oğuz Atay, içinde yaşadığı dönem ve tarih itibariyle, diğer bir çok sanatçı gibi zorluklar çekmiştir. Ve ülkesi adına duyduğu rahatsızlığı da kitabında incelikle ve zekice aktarmıştır. Ve bunu bir oyun üzerinden yapması da üstelik çok başarılı bir şekilde yapması beni tekrardan kendisine hayran bıraktırdı.
Bana göre kendi dünyasını ve düşüncelerini en iyi şekilde dile getiren yazarların başında Fyodor Dostoyevski ve Oğuz Atay gelir. Kendimi her iki yazara da o kadar yakın buluyorum ki, sanki ikisi benim beynimin içindeler ve düşüncelerimi tek tek kağıda döküyorlar. Üstelik bunu sanatsal ve ebedi açıdan muazzam bir şekilde yapıyorlar. Daha çok Dostoveski ve daha çok Oğuz Atay istiyorum... Ve daha çok okumak...·
72 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.