Kitabı bitireli bir dakika oldu ya da olmadı.Kelimenin tam anlamıyla kırık döküğüm.Çok üzgünüm Gus’un ölümü mahvetti beni neden öldü ki kitap boyunca hep o sağlıklı gibiydi.İçimde bir umut taşıyordum mucizevi bir şekilde iyileşirler de mutlu mesut insan olurlar diye.Bu üzücü kısımları geçersek ondan öncesi çok eğlenceliydi.Çok güldüm okurken maalesef ki ağladım da ama şundan eminin güldüğüm kısımlar ağladığım kısımları geçti.Filmini izlemeyeceğim sanırım kafamdaki görüntülere ihanet etmek istemem.Babamı henüz üç yaşımdayken lösemiden kaybettim ama ,takdir edersiniz ki,hiçbir şey hatırlamıyorum.Zaten zavallı babamın kemo bile alacak vakti olmamış,iç kanamadan vefat etmiş.(Ruhuna fatiha yollarsanız sevinirim :).) Gus öldüğü kısımdan sonra kitabı okumak bir şeye dönüştü… nasıl ifade edilir?Kesinlikle külfet değil ama zorlamaya dönüştü sonunu merak ettim hızlı hızlı bazen anlamadan geçtim.Hedefim kitabı kesinlikle bugün bitirmek değildi.Ama işte… Uzun lafın kısası okuyun şahane bir Aynı Yıldızın AltındaJohn Green kitap.Sanırım 1 puanı Gus öldüğünden kıracağım.