“İlk defa şiirlerini okuduğum zaman belki de
aldırmadan, şöyle bakıp geçmişimdir.
Beni onlara kopmaz bağlarla birleştiren
kim bilir hangi şiirleriydi? Rüştü Onur’u
ölümünden sonra sevmeye başladığımı itiraf
etmeliyim. Hayatta iken birkaç şiirini okumuş
aldırış etmemiştim. Fakat öldüğü sıralarda
okuduğum ‘Memnuniyet’ şiiri yirmi iki yaşında
bizleri terk eden çocuğun iç dünyasını
açıvermişti.”
| Oktay Akbal