Bilimkurgu "eğlencelik edebiyat" değildir·144 syf.·Bilim-Kurgu
5/10
2023 17. kitabı
Evet, başlık, kitabın girişinde, yazar tanıtımında geçen cümleden. Bilimkurgu, "eğlencelik edebiyat" değildir, aksine, uygarlığımızın nereden gelip nereye gittiğini bir tokat gibi yüzümüze çarpacak güçte sağlam bir türdür. Buna yürekten inanarak okurum her zaman bu türe ait eserleri. Yazarımız da türün öncülerindendir zaten, söylememe dahi lüzum yok. Fakat bu kitap beni pek etkilemedi maalesef. Zaten 140 sayfalık kitabın 20 sayfalık önsözünden de spoiler yiyince keyfim baştan kaçmıştı. Üstüne üstlük kurgu da pek doyurucu gelmeyince, sonuç ortada...
Gelecek ve zaman makinesi temalı kurgular boldur elbette fakat ben ilk defa bu kadar uzak bir geleceğe tarihlenmiş bir kurguya rast geldim. 802.701 nedir mk? Fakat kurgunun gidişatına bakılırsa, bence yazar "yüzbinlerce yıl da ileriye gitsek, yine aynı naneyiz" demek istemiş. Ha, önsöze bakılırsa bu daha çok, yazarın "ölüm fermanını" aldıktan sonra, doktorların ona biçtiği kısa "zaman uzayını" artırma fikrinden doğmuş ama yine de okuyup siz karar verin derim ben. Ayrıca yine önsöze bakacak olursak, Zaman Makinesi kitabı, William Morris'in News From Nowhere'ine verilmiş bir tepki olarak doğmuş. Karşılaştırmalı, incelemeli, didiklemeli okumalar yapamayacak durumdayım, karşılaştıran okurlar olduysa oradan fikir edinmek mümkün, yoksa da önsözde değinilen kısımlarla da yetinilebilir. Neyse, önsöz kısmından sıyrılırken son olarak şunu söylemem gerekir ki, bence önsözü kitabı bitirdikten sonra okuyun.
Hikayeye dalacak olursak şöyle ucundan kıyısından, anlatıcımız, zamanda yolculuk yapan arkadaş değil. Zaman Yolcusu arkadaş, bu bahsettiğimiz tarihe gidiyor, sonra hırpani bir kılıkla geri dönüyor, sonra da dost meclisindeki arkadaşlarına diyor ki, toplaşın hele erenler, bakın bakın başıma neler geldi. Ve başlıyor anlatmaya... İşte hikayeyi bize aktaran da bu dost meclisinden bir arkadaş. Cennetvari bir yerden bahsediyor Zaman Yolcusu. Ufacık boylu, iyi giyimli, kadınıyla erkeğiyle güzellik abidesi tipte bir topluluk. Saray gibi yapılarda yaşayan, vejetaryen, umarsız, ilgiden yoksun, hastalıktan falan arınmış, kısaca ve amiyane tabirle s.ki t.şşağına denk bir topluluk işte. Eloiler olduklarını öğreniyoruz bu topluluğun, kitabın ilerleyen bölümlerinde. Her şey güllük gülistanlık, Zaman Yolcumuz da aralarına kaynaşıyor hafiften, zaten Zaman Makinesini de kaybetti ve henüz erişmesi mümkün gözükmüyor. Bir de manita yapıyor bu güzel topluluğun içinden. Oh miss... Ama o da ne, arada karanlık çökünce beyaz, maymunumsu karakterler peydahlanıyor ortalıkta. Soluk tenli, iri gözlü, eciş bücüş yapıları, yerin altındaki yaşam alanlarıyla Morlocklar. Yerin altında bir topluluk, yerin üstündeyse başka bir topluluk yer edinmiş. Fakat kitapta da ifade edildiği gibi "Çağlar önce, binlerce nesil önce insanoğlu, kardeşini huzur ve güneş ışığından kovmuştu. Ve o kardeş artık geri geliyordu; üstelik de değişmiş olarak!" Bir detay daha verelim, yer üstündeki barışçıl topluluk vejetaryen iken, bilin bakalım bu yeraltı tayfası neyle beslenirler? Doğru bildiniz, etle. Hatta ve hatta kanibalizm belirtileri dahi gösterirler. Sonra ne mi olur? E onu da artık okuyun da öğrenin, çok bile konuştum.
Serinin kitaplarına her zaman yaptığım gibi, bu kitaba da sordum bilimkurgu musun değil misin diye. Her ne kadar bilimkurgu da bilimkurgu diye söylenerek başladıksa da incelemeye, bu kitaptan o kadar da doyurucu bir bilimkurgu tadı alamadım doğrusu. Zaman makinesi okey, ama devamında öyle aman aman teknolojik gelişmeler, bilimin çığır açtığı durumlar vs. yok kurgunun içinde. Hastalık sakatlık yok olmuş, nasıl olduğu? Cık. Refah had safhada, nasıl olduğu? Cık. Uygarlığın gelişimi o biçim, nasıl olduğu? Cık... Bir şeyler olmuş bitmiş işte, karıştırma oraları fazla. Zaten kitap da kısacık, sana detay mı verelim şimdi aaa... Öncü kitaplardan olması hatırına bilimkurgu diyelim ama tatmin edici bir bilimkurgu değildi benim açımdan.
·
992 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
