Arayan bulur...
“Men arafe nefsehu fekad arafe Rabbehu.” Demek ki nefsini bilen Rabbini buluyor. Buradaki kendini bilmek, ontolojik manada bir kendini biliştir; bir insan olarak nelerle mücehhez olduğumuzun bilincine varıp, “Ne manada bir kapasitem var. Nereden geldim; neden doğdum ve nereye gidiyorum?” sorularına cevap aramaktır.
Sayfa 307 - Sûfi Kitap·Kitabı okudu
Tasavvuf
·
352 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.