"Herkes bilsin, çok mutlu bir hayat yaşadım."
Hayat anlardan ibarettir. Kemal, anları nesnelere sıkıştırıp biriktiren bir adam. Hatta anlarda kaybolan... Füsun'u seçseydi ne olurdu ? Peki Füsun'u unutsaydı ne olurdu? Kemal aşık mıydı yoksa amansız bir hastalığın pençesinde miydi ? Kitap bitene kadar kendime bu soruları sordum. Her sayfasında kahramanla tartıştım. Kitabın sonu beni daha çok etkiledi. Kahramanda bir farkındalık, olgunluk sezdiğim için belki de. Ve şunu anladım. Aşk, tensel birliktelikler değildir. Aşk kısacık anlardır, hislerdir. Bir bakış, oturuş, masumane bir öpüş, dokunuş hatta nesneler, tuzluk, terlik, üstünde ruj izi olan sigara izmariti...
Kitap ile ilgili spoiler vermek istemedim. Bende uyandırdığı hisleri aktarmak isterdim.
Kitabın müzesi de var. Okurken kafamızda canlandırdıklarımızı cam fanusun ardında görmek heyecan verici. En kısa zamanda ziyaret edeceğim.
1000KitapMasumiyet MüzesiOrhan Pamuk