Nefret ve sevgi kalpte çekişir, birbirine dokunur,
Zıtlıkların dansıdır insanın içindeki bu kudretli kuvvet.
Bazen nefret gizlenmiş sevginin gölgesinde soluklanır,
İnsan, hem nefret edebilir, hem de sevgiyle dolu bir kalbe sahip olabilir.
Her şey zıddıyla kaimdir, sevmek beraberinde nefreti getirir. Daha doğrusu her şeyin fazlasının zehir olduğu gibi; sevginin de fazlası zehir olarak nefreti sunar bize :)
Sevginin zıddı nefret değil korkudur. Nefret karşılık bulmamış sevginin adıdır. Bağlantılı olduğu için birinden diğerine geçişler olur.
Siz hiç kavga etmeyen sevgilileri gördünüz mü? Beklenmedik her eylemde kavga kapıda bekliyordur.
Seven korkmaz, korkan sevemez. Nefret ile korkuyu karıştırmayalım…
Yaklaşıma bu açıdan bakmamıştım,bence haklılık payı da oldukça yüksek korktuğumuz için siniyoruz belki de duygular karmaşasının arkasına,çok teşekkür ederim yorumun için🙏😌
Öyle olabilirmiş gibi geliyor bize, insanız... Ama bütün bunlar romantikliğimizden, kendimizi mazur gösterme çabamızdan... Gerçekte: HAYIR! Artık mantıklı bir şekilde ayıralım...Biri başladığında diğeri bitmiştir, üzgünüm...