Hiçbir zaman sevgisizlik görmedim ailemden ama hayat çok garip bazen düşünüyorum bensiz nasıl olurlardı acaba diye. Paralel evrenlere somut olarak inanmam fakat hayata bakınca secimlerimize göre çok fazla yaşayabileceğimiz farklı hayatlar var. Dünyanın kuruluşundan bu yana herkes mutlu olsaydı sevdigiyle evlenseydi vs hangimiz şuan varolurduk ki. Her birimiz mucizeyiz ve hayatın gerçeklerinin somut kanıtlarıyız aslında. Herşeye rağmen seviyorum kendimi hayatımı çevremi.
En başta bana fikrimi soruyor olsalardı, "Hayat" gibi yüksek riskli ve belirsizlik yüklü bir mecranını içine girmeye cesaret edemezdim normalde. Kumar masasına oturmak gibi bir şey. Kaç kişi kumar masasına oturmak ister ki ?