İnsan her yerde ve herkeste bir parçasını bırakır. Bunu cömertlikle yapıyorsa verdiğinden fazlasını er-geç bir gün bulur, alır; değilse toplanmak için geçtiği yerlere, gördüğü kimselere uğrasa bile, Toptaş'ın değindiği gibi; "eksik" (kalır), eksilir...