Okuduğum kitaplarda beni etkileyen kısımlara ya da o karakter/ karakterlere şiir yazmak adetim haline geldi. Ve uzun bir zamandır buraya inceleme yazmadım, yazamadım. Genelde burayı yazmak için değil okumak için kullanırım ancak bu gün yazan ben olacağım. İncelemem ile beraber şiirimide yazacağım..
"Kreutzer Sonat," Tolstoy'un kısa romanlarından biridir. Pozdnyshev adlı bir karakterin bakış açısından anlatılan bu eser, evlilik ve cinsellikle ilgili derinlemesine düşünce ve analizlere ev sahipliği yapar. Pozdnyshev, kendi evlilik deneyimleri ve toplumsal normlara olan eleştirilerini iç monologlar aracılığıyla paylaşır. Roman, ahlaki çatışma, tutku ve insan doğasının karmaşıklığına odaklanarak okuyucuya derin bir düşünme fırsatı sunar. Tolstoy'un sade ama etkili anlatımı, karakterlerin duygusal derinliğiyle birleşerek güçlü bir edebi eser ortaya koyar. "Kreutzer Sonat," dönemin toplumsal normlarına meydan okurken insan ilişkilerinin karmaşıklığını çözümlemeye çalışır. Roman, mücadele dolu bir evlilik ve insanın içsel çatışmalarını işleyerek evrensel temalara dokunur. Tolstoy'un eseri, insan doğasının derinliklerine inmeyi ve okuyucuya düşünce provokasyonu sağlamayı amaçlar. Sanat, ahlak ve tutkunun kesişiminde çatışan karakterler, eserin temel dinamiklerini oluşturur. "Kreutzer Sonat," Tolstoy'un kalemindeki incelik ve eserin zamanla değişen toplumsal değerleri sorgulama cesareti, bu novellayı klasikleştiren unsurlardan biridir. Fakat oldum olası Tolstoy' u hep kendi içinde çatışma yaşayan özellikle kendine zıt düşen şekilde çatışma yaşayan birisi olarak gördüm. Bu novellada da bunu hissettim. Ama bana farklı bir şey daha hissettirdi. Hissizliğin en acı tesirini.. Bu ifadeyi nasıl açıklarım bilmiyorum ama sanırım naçizane olarak şiir halinde aktarabilirim.
Ruhum vücuduma ağır geliyor,
Bedenim ezildikçe sendeliyor.
Bir garip bakışa sahip bu adam,
Sanki aynalardan binlerce fersah öteye kaçıyor.
Aşkın en büyük intiharıydı kıskançlık,
Sevginin en yüce düşmanı!
Karanlık kızıl saçlara saçıldı,
Bir çift gözden sefil kıskançlık..
Damarlarıma işleyen şeytanın oğluydu,
Herşeyin farkında olan ben,
Oğluyla olan bağımı daha da güçlendirdim.
Tanrının kızını elimin tersiyle ittim.
Sorun, kararmış ruhun beynime vurumuydu,
Her bir lobunda onun oğlu,
Her bir anda farkında,
Hiç bir zaman olmadan, olduğunu sandığından.
Tek bir çözüme ulaştım sonunda.
Tanırının kızı olacaktı son anımda
Parmağımda bir alyans Tanrı'nın kızından
простите меня..