“Eksiğiz, her birimiz”Edebiyat
Kitabın kapağını kapattım.
Baktım ortalık çok dağınık…
Gelenim gidenim çok olur benim, ortalığa saçılan düşüncelerimi toplayıp halının altına süpürdüklerimle beraber sonsuzluğa uğurlamam lazım. Boş ver dedi içimdeki ses, bırak dağınık kalsın. Aklındaki soru işaretlerini de alıp ters çevirip kapının arkasına takıverirsin dedi, nolurdu? Sahi bırakabilir miyim, bırakabilir miydik? Bize dayatılan düşünceleri bir köşeye bırakıp, bütün gözler üzerimizdeyken kalabalıkların içerisinde, gerçek benliğimizi yaşayabilir miydik ? Kalabalıklar içerisindeki yalnızlığımızı görürdük kim bilir…
Hep bir anlaşılma kaygısı , hep birilerini anlama telaşı. Bir hissizlik ki sorma gitsin. Küçükken öğrenmiştik elimizi sobaya değdire değdire, cıss , sıcağa çok yaklaşırsan yakar seni. Bir kere öğrendin mi unutmazsın derdi büyükler. Bırak değdirsin, değdirsin ki öğrensin neyi yapıp neyi yapmaması gerektiğini. Her şey böyle öğrenilmek zorunda mıydı, deneyimleyerek öğrendiğimiz şeylerin acısıyla korka korka yaklaşmak zorunda kalmıyor muyduk oysa ki ? Yaşamaya korkuyorduk.
Sonrası meçhul.
Bu geçmeyen hissizlik…
Kitabı okuyanlar diyecek ki bu inceleme şimdi burada ne alaka? Ben de bilemiyorum tabi alakayı. Kitap beynimin öyle hücrelerine seslendi ki, susturamadım kelamımı aktı, gitti işte…
Tarih kitaplarına yaklaşırken elim hep bi gider bi gelir, tarihi çok severim yanlış anlaşılmasın. Sadece bazen böyleyimdir, tarihi kitaplara karşı içimde önleyemediğim bir geri çekilme durumu var. Bunu bu kitapta da yaşadım bir de 600 sayfaya yakın kalın bir kitap olması da etkilemedi bu durumu diyemem. 600 sayfaya yakın olmasına bakmayın derim elinizden düşüremiyorsunuz, bi başladınız mı sonunu getirene kadar okuyayım istiyorsunuz, bittiğinde ise şu bendeki hal gibi ruhunuz eksik kalıyor. 
Akilah Azra Kohen den okuduğum ilk kitap ama son olmayacak kesinlikle. Olayları okumadım sanki izledim, bir film sahnesi gibiydi okuduklarım zihnimde canlandı aktı gitti. Ülkü oldum, Selim oldum, İlmiye oldum, Orhan oldum, oldum da oldum diyelim, hepsini hissettim hepsini yaşadım. Aşklarını da hayal kırıklıklarını da korkularını da, okuduğum satırlarla ben onlardım, öyle hissettim. Bir yazarın bunu yansıtabilmesi çok büyük bir beceri bence saygı duydum. İçeriğindeki tarihi bilgilerde çok güzel serpiştirilmişti içerisine. Okuyun derim, okutturun.
“Yanlış zamanda, yanlış kişilere edilmiş kelimeler zamanın hırsızıydı.”
Bu alıntıyı gördüğümde aklıma 
Ferah geldi, her bir incelemesinde kaybolduğum, beni düşündüren, etkileyen bir okur. Mutlaka incelemelerine göz atmalısınız derim. Bir keresinde şöyle bir şey yazmıştı bir incelemesinde
“Yanlış insanlara , yanlış zamanlarda, yanlış yerlerde doğru şeyler anlatarak anlaşılırım sandım, yanıldım.
Sonra sustum, susmak zorunda kaldım.”
İşte böyle olur sevgili okurlar, sen doğru şeyler söylesende bazen bazı şeyler için yanlıştır . Bazen yanlışlıklıkların içine bilerek girersiniz, bazen farkında olmadan çekilirsiniz. Bazen “cısss” olmadan fark edemezsiniz. Hatalarımızla, yanlışlarımızla, iyiliklerimizle, doğruluklarımızla, eksiklerimizle, kayıplarımızla bizi biz yapan her şeyimizle varız.
Varlığın içerisindeki yokluğuz.
Bir yanımız eksik…
Eksiğiz sevgili okurlar hepimiz çok eksiğiz…
Ne zaman tamdık ki ?
Bugünki müziğimiz @munevveralgul den
youtu.be/0L7i5Ta53Cg?si=...
Keyifli okumalar ve dinlemeler.
Akilah Azra Kohen den okuduğum ilk kitap ama son olmayacak kesinlikle. Olayları okumadım sanki izledim, bir film sahnesi gibiydi okuduklarım zihnimde canlandı aktı gitti. Ülkü oldum, Selim oldum, İlmiye oldum, Orhan oldum, oldum da oldum diyelim, hepsini hissettim hepsini yaşadım. Aşklarını da hayal kırıklıklarını da korkularını da, okuduğum satırlarla ben onlardım, öyle hissettim. Bir yazarın bunu yansıtabilmesi çok büyük bir beceri bence saygı duydum. İçeriğindeki tarihi bilgilerde çok güzel serpiştirilmişti içerisine. Okuyun derim, okutturun.
“Yanlış zamanda, yanlış kişilere edilmiş kelimeler zamanın hırsızıydı.”
Bu alıntıyı gördüğümde aklıma Ferah geldi, her bir incelemesinde kaybolduğum, beni düşündüren, etkileyen bir okur. Mutlaka incelemelerine göz atmalısınız derim. Bir keresinde şöyle bir şey yazmıştı bir incelemesinde
“Yanlış insanlara , yanlış zamanlarda, yanlış yerlerde doğru şeyler anlatarak anlaşılırım sandım, yanıldım.
Sonra sustum, susmak zorunda kaldım.”
İşte böyle olur sevgili okurlar, sen doğru şeyler söylesende bazen bazı şeyler için yanlıştır . Bazen yanlışlıklıkların içine bilerek girersiniz, bazen farkında olmadan çekilirsiniz. Bazen “cısss” olmadan fark edemezsiniz. Hatalarımızla, yanlışlarımızla, iyiliklerimizle, doğruluklarımızla, eksiklerimizle, kayıplarımızla bizi biz yapan her şeyimizle varız.
Varlığın içerisindeki yokluğuz.
Bir yanımız eksik…
Eksiğiz sevgili okurlar hepimiz çok eksiğiz…
Ne zaman tamdık ki ?
Bugünki müziğimiz @munevveralgul den
youtu.be/0L7i5Ta53Cg?si=...
Keyifli okumalar ve dinlemeler.·
1 +1'leme
·2.335 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Çok nahif bir inceleme olmuş, incelemeyi yazanın karakter yapısından olsa gerek. Hayatı yanlış anlaşılmalar yüzünden mahvolmuş birinin kaygılanmasından, korkmasından daha doğal ne olabilirdi ki...
Tecrübe ede ede öğrenmek, canı yanması pahasına da olsa. Ama bu tecrübeler öğrettiği gibi aynı zamanda güzele dair çok şeyi silip süpürmüyor mu ruhumuzdan? Acıyla tecrübe edilen öğrenilen her şeyin sonunda hevesler de kırılmıyor mu? Hayat bir daha istemeyi "İSTEMEMEYİ" öğretiyordu. Hissizleşiyorduk sizin deyiminizle...
Çok teşekkür ediyorum, ne güzel tamamlamışsınız yazımı, seçtiğiniz şarkı da tam oldu ☺️