Heathcliff Belası
Emily Brontë sadece 30 senecik yaşamış İngiliz bir yazardır. Öncelikle kardeşi 
Charlotte Brontë ile kıyasladığımızda ben net bir şekilde Charlotte Brontë ciyim ve yine aynı şekilde 
Uğultulu Tepeler ile kıyasla 
Jane Eyre ciyim. 
Anne Brontë ile birlikte 3 kız kardeş İngiliz edebiyatı için gerçekten önemli bir yerdedirler. Kitap basma dönemleri bu kardeşlerin çok sancılı olmuştur. Çünkü 1800 lü yılların başında Batı diye ballandıra ballandıra bitiremediğimiz İngiltere de kadının hiçbir yeri yoktu. Kendi isimleri ile değil, erkek isimleri mahlasları kullanarak kitap basmak durumunda kalmışlardır. Hepsi de kendi baş harfini erkek ismine dönüştürmüştür: Charlotte için Currer Bell, Emily için Ellis Bell ve Anne için Acton Bell.
Uğultulu Tepeler kitabında başkahraman kızımız olan Catherine gibi o da erkek kardeşinin cenazesinde kaptığı tüberküloz nedeniyle ölmüştür. Kendi sonunu yazmak gibi bir durum da var.
Şimdi gelelim hiç beğenmediğim kitap olan Uğultulu Tepeler kitabına. Kitabı 1847 de yazmıştır. Kitap, Earnshaw'lar, Linton'lar ve Earnshaw'ların üvey oğlu Heathcliff ile olan çalkantılı ilişkileriyle ilgilidir. Roman, romantizm ve gotik kurgudan etkilenmiştir.
Öncelikle taa yıllar önce yazıldığında bile kitap insanları net bir şekilde ikiye ayırmıştır. Yani sevenler ve sevmeyenler nettir. Arada kalan hiç neredeyse olmamış yani. Klasik diyenlerde çok fazla, boş kitap diyen de hayli fazla. Ben ikinci taraftayım.
Öncelikle kitap sondan başlar ama baştaki gizemi algılayamayız. Sonra çok geçmeden kitabın asıl aşk hikayesinin Catherine ve Heathcliff arasında olduğunu anlarız. Kitabında başında Catherine hayatta değildir. Evin hizmetçisinden tüm olayları dinleriz.
Uğultulu Tepe aslında Top Withens adıyla bilinen gerçek bir yerdir. Bu aileler orada yaşamaktadır.
Kitaptaki kötülüğün içi boş geldi bana. Nedensiz, sağlam kaynakları olmayan bir kötülüktü. Kaynağı olsa ne olur da diyebilirsiniz ama kötülük sonuçta iyilikle ilgili ders çıkarılsın diye biz okurlara anlatılır. Bizde hmm demekki şöyle şöyle yaparsak olmaz deriz. Ama burada eve gelen yetim çocuğa Heathcliff yani Hindley in davranışını, Catherine ve Heathcliff in olumsuz gidişinde önce Catherine nin, sonrada Heathcliff in kötü bir insana dönüşme sürecini anlayamıyoruz. Bir mesaj çıkarmayı bırakın, günümüz toksit ilişkileri gibi. Önce git demeler, sonra aşkım tek sen varsın, hadi başbaşa kalalım demeler falan. Bir garip. Madem seviyordun Catherine, adam sana demedi mi kaçalım diye? Yani anlamsızlıklar silsilesi. Ya da madem kızı kıskandıracaksın elin kızından ne istedin? Evine niye aldın? Deneme yanılma yaparak olmayacağı mı görülür? Hindley in kız kardeşine çok üzüldüm. Sonra abisi de destek olmadı, bir kadının elinden bu kitap nasıl çıkar, anlayamadım.
Yani 
Monte Cristo Kontu (2 Cilt Takım) tarzı bazı sahneler vardı. Yine oradaki gibi intikam yeminleri vardı. Ama fark şu ki Monte Cristo da baş kahramanımız net bir kötüye dönüşmemişti. Heathcliff çok rahatsız edici bir karakter olmuş. Kendinden başka, kendi duygularından başka kimseyi düşünmeyen bir insandı. İntikam almak için bir anlaşma yapabilirsin belki, bir oyun kurabilirsin belki ama bir insanın duyguları ile intikam almak Heathcliff e yakışır bir davranıştı.
Sonra yine olaylar Türk dizisine bağlıyor. Ben hamileyim gidemem Murat, seni seviyordum Nalan, ölürsen yaşayamam Handan lar, seni kıskanıyorum kuzumlar, ben artık zengin oldum ve buralar benim toprağımlar, o kızı senin için kullandım Ayşe ler, onu sen sanmıştım Kamuran lar, bebek doğar, anne ölür sahneleri falan tarzında ilerliyor.
Çıkaracağınız kitaptan mesaj şu: Sakın ha sakın toksit ilişkiler yaşamayın, uzak durun. Bir de seviyorsanız konuşmayı da deneyin. Kötü şeyler yaşadınız diye kötü olmayın. Elinizdekini kaybetmeden kıymetini bilin.
En komik kısmı da ben evlenemedim, bari oğlum evlensin kızıyla muhabbeti idi. Türk senaristlerin gözü yaşlı.
Hayalet mevzusuna hiç girmeyeceğim zaten. O da işin gotik kısmı.
Vahşet ve vicdansızlık kitapta ciddi anlamda rahatsız edici seviyelerdeydi. Sanki şeytanla muhattap oluyoruz, cehennemdeyiz gibi. En son 
Lady Chatterley'in Aşığı kitabından bu kadar memnuniyetsiz ayrılmıştım. Şimdi de bu kitap bu kategorime eklendi.
Kitaba puanım 6.Bidünyakitapgrubu
Emily Brontë sadece 30 senecik yaşamış İngiliz bir yazardır. Öncelikle kardeşi Charlotte Brontë ile kıyasladığımızda ben net bir şekilde Charlotte Brontë ciyim ve yine aynı şekilde Uğultulu Tepeler ile kıyasla Jane Eyre ciyim. Anne Brontë ile birlikte 3 kız kardeş İngiliz edebiyatı için gerçekten önemli bir yerdedirler. Kitap basma dönemleri bu kardeşlerin çok sancılı olmuştur. Çünkü 1800 lü yılların başında Batı diye ballandıra ballandıra bitiremediğimiz İngiltere de kadının hiçbir yeri yoktu. Kendi isimleri ile değil, erkek isimleri mahlasları kullanarak kitap basmak durumunda kalmışlardır. Hepsi de kendi baş harfini erkek ismine dönüştürmüştür: Charlotte için Currer Bell, Emily için Ellis Bell ve Anne için Acton Bell.
Uğultulu Tepeler kitabında başkahraman kızımız olan Catherine gibi o da erkek kardeşinin cenazesinde kaptığı tüberküloz nedeniyle ölmüştür. Kendi sonunu yazmak gibi bir durum da var.
Şimdi gelelim hiç beğenmediğim kitap olan Uğultulu Tepeler kitabına. Kitabı 1847 de yazmıştır. Kitap, Earnshaw'lar, Linton'lar ve Earnshaw'ların üvey oğlu Heathcliff ile olan çalkantılı ilişkileriyle ilgilidir. Roman, romantizm ve gotik kurgudan etkilenmiştir.
Öncelikle taa yıllar önce yazıldığında bile kitap insanları net bir şekilde ikiye ayırmıştır. Yani sevenler ve sevmeyenler nettir. Arada kalan hiç neredeyse olmamış yani. Klasik diyenlerde çok fazla, boş kitap diyen de hayli fazla. Ben ikinci taraftayım.
Öncelikle kitap sondan başlar ama baştaki gizemi algılayamayız. Sonra çok geçmeden kitabın asıl aşk hikayesinin Catherine ve Heathcliff arasında olduğunu anlarız. Kitabında başında Catherine hayatta değildir. Evin hizmetçisinden tüm olayları dinleriz.
Uğultulu Tepe aslında Top Withens adıyla bilinen gerçek bir yerdir. Bu aileler orada yaşamaktadır.
Kitaptaki kötülüğün içi boş geldi bana. Nedensiz, sağlam kaynakları olmayan bir kötülüktü. Kaynağı olsa ne olur da diyebilirsiniz ama kötülük sonuçta iyilikle ilgili ders çıkarılsın diye biz okurlara anlatılır. Bizde hmm demekki şöyle şöyle yaparsak olmaz deriz. Ama burada eve gelen yetim çocuğa Heathcliff yani Hindley in davranışını, Catherine ve Heathcliff in olumsuz gidişinde önce Catherine nin, sonrada Heathcliff in kötü bir insana dönüşme sürecini anlayamıyoruz. Bir mesaj çıkarmayı bırakın, günümüz toksit ilişkileri gibi. Önce git demeler, sonra aşkım tek sen varsın, hadi başbaşa kalalım demeler falan. Bir garip. Madem seviyordun Catherine, adam sana demedi mi kaçalım diye? Yani anlamsızlıklar silsilesi. Ya da madem kızı kıskandıracaksın elin kızından ne istedin? Evine niye aldın? Deneme yanılma yaparak olmayacağı mı görülür? Hindley in kız kardeşine çok üzüldüm. Sonra abisi de destek olmadı, bir kadının elinden bu kitap nasıl çıkar, anlayamadım.
Yani Monte Cristo Kontu (2 Cilt Takım) tarzı bazı sahneler vardı. Yine oradaki gibi intikam yeminleri vardı. Ama fark şu ki Monte Cristo da baş kahramanımız net bir kötüye dönüşmemişti. Heathcliff çok rahatsız edici bir karakter olmuş. Kendinden başka, kendi duygularından başka kimseyi düşünmeyen bir insandı. İntikam almak için bir anlaşma yapabilirsin belki, bir oyun kurabilirsin belki ama bir insanın duyguları ile intikam almak Heathcliff e yakışır bir davranıştı.
Sonra yine olaylar Türk dizisine bağlıyor. Ben hamileyim gidemem Murat, seni seviyordum Nalan, ölürsen yaşayamam Handan lar, seni kıskanıyorum kuzumlar, ben artık zengin oldum ve buralar benim toprağımlar, o kızı senin için kullandım Ayşe ler, onu sen sanmıştım Kamuran lar, bebek doğar, anne ölür sahneleri falan tarzında ilerliyor.
Çıkaracağınız kitaptan mesaj şu: Sakın ha sakın toksit ilişkiler yaşamayın, uzak durun. Bir de seviyorsanız konuşmayı da deneyin. Kötü şeyler yaşadınız diye kötü olmayın. Elinizdekini kaybetmeden kıymetini bilin.
En komik kısmı da ben evlenemedim, bari oğlum evlensin kızıyla muhabbeti idi. Türk senaristlerin gözü yaşlı.
Hayalet mevzusuna hiç girmeyeceğim zaten. O da işin gotik kısmı.
Vahşet ve vicdansızlık kitapta ciddi anlamda rahatsız edici seviyelerdeydi. Sanki şeytanla muhattap oluyoruz, cehennemdeyiz gibi. En son Lady Chatterley'in Aşığı kitabından bu kadar memnuniyetsiz ayrılmıştım. Şimdi de bu kitap bu kategorime eklendi.
Kitaba puanım 6.··
2 +1'leme
·4.961 Gösterim
10 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Başlayıp yarım bıraktığım daha sonra çok sevenler tarafından şiddete maruz kalıp tekrar baştan başladığım, "tamam ya bu kadar beğendilerse ben kesin bişeyler kaçırdım." diyip, kitabı bitirdikten sonra şu şekilde 😒
kaldığım bir eserdi.. Kaleminize sağlık duygulara tercüman oldunuz😁
Not: O çok beğenenler...!! gelin de açıklayın şimdi😁😁
İlk kez bir kitabı nefretle ama istekle okudum ya Heathcliff miyim neyim 😂 Aşırı haklı bir inceleme 💯 Kitaba puanım 5 ama incelemeye 💯😂
Ben de yarım bırakmıştım bu kitabı ve sonrasında hiç elim gitmedi 😅 ayrıca gerçekten Jane Eyre çok çok daha iyi 🙃
Kitabın yarısındayım, ilerlemiyor. Klasik yerine konulan bu esere bir tek mi ben acımasızım diyordum, buradaki yorumlar sevindirici.
Bana kalırsa kitabın tek güzel yanı; Sosyal olguların, tarzların, katı kuralların, değer yargılarının ve muhafazakârlığın ön planda olduğu o dönemde kadının yeri ve toplum içinde üstlendiği görevleri yazarımız olumlu bir şekilde değerlendirmiş. Onun haricinde ben de ikinci taraftayım.
Emre Bulut
Gönderi Sahibi
Kadının haklarının hiç diyebilecek seviyelerde olmadığı bir dönemde Bronte kardeşler büyük işler başarmış. 👌🏾
Reklam
Aslında daha çok şöyle ya siyahsındır ya da beyaz gri olamazsın griye dönüşürsen iş rayından çıkar ve toparlayamazsın bana uğultu tepeler tam olarak böyle hissettirdi
Emre Bulut
Gönderi Sahibi
Bunu kitabın kendisi bile hissettirdi. İyi veya kötüydü. Gelecek ay konuşacağız sunuma sizi de beklerim.
