Büyük bir merakla başladığım ama beklentimin altında kalan bir kitap oldu “beni asla bırakma”
Kitap çok yavaş başlıyor ve kuru bir anlatımı var. Son 70-80 sayfaya kadar kendimi zorlayarak okudum. Kaç kez yarım bırakmayı düşündüğümü hatırlamıyorum. Yaklaşık iki hafta kadar elimde süründü. Kitabın konusuna kısaca değinecek olursam, organ bağışı için klonlanmış Kathy, Ruth ve Tommy adında üç arkadaşın,ismi Hailsham olan bir yatılı okulda geçirdikleri çocukluk ve erken yetişkinlik dönemlerini anlatıyor. Bir aileleri veya onları bekleyen mutlu bir gelecekleri yok. Böylesine ilgi çekici bir konu varken bu kadar yüzeysel işlendiğine inanamıyorum. Kitabın ana konusuyla çok da ilgisi olmayan detaylarda boğulduğumuz için ancak son sayfalarda gerçeklerle yüzleşebildik ama yine yeterli değildi, birçok soru işaretiyle kalakaldım. Bazı okuyucular tarafından sanırım distopik kurgu olması sebebiyle, “damızlık kızın öyküsü” kitabıyla benzer olduğu yazılmış ama bence aynı kefeye koymak mümkün değil, böyle bir malzeme Margaret Atwood’a verilseydi çok daha güçlü bir metin okurduk. Daha fazla diyeceğim bir şey yok maalesef beğenmedim.
Beni Asla BırakmaKazuo Ishiguro