TUTUNAMAYANLAR AİLE
Oğuz Atay abimiz sorusunda ne kadar haklı: “Tutunamayanların romanı biter mi?” BİTMEZ! demiştim daha 
Kirpinin Zarafeti kitabının incelemesinde. Bu sefer başlık değişti, içerik değişti: “Tutunamayan Aile” romanına geçtik.
“Yersiz yurtsuz yaşadım ömrüm boyunca. Kendim tutunamayınca kimsenin bana tutunmasına da izin vermedim…Birbirimize tutunamadık, çarpıştık sadece, değdik ve uzaklaştık. “S:197
Kitabı dinlemeye başladım senkron şekilde gülmeye başladım, devamında kahkahalara boğuldum bi anda hüzne geçtim, daha duygu durumumu anlamadan gülmeye başladım. Şimdi soruyorum bunu kaç yazar başarabilir?
Kusursuz olay örgüsü, muhteşem karakterler, devamlı şok dalgası yaratan hikayeler, ters köşe olup bitti budur derken bir ters köşe daha. Empati nasıl yapılamaz! İçinde bulunduğun hayata ne kadar yabancısın! Aile demek ne demek! ,Toplum baskısından ötürü yaşananlar, Kalabalık ailede bir arada nasıl kimsesiz yaşanır,Kan bağı ile nasıl kardeş olunamaz bunlar ne kadar güzel anlatılmış. İnsanoğlu ne kadar bencil biliyoruz ama anlayamıyor bencil deyip işin içinden çıkıyoruz . Bencilliği herkesin bakış açısından mizah ile gülerken ağlamaya, sakinken öfkeye , severken tiksinmeye geçirecek duygu durumunuzu kontrol altına alamayacağınız bir roman.
Bir karakterle bağ kurarken ona hakaret etme isteği ( ben çok etmek istiyorum Spoiler olur diye “EMİN” olamıyorum çok sövdüm ona) içiniz acıya acıya mizahla karışık muhteşem gerçekçi hayat hikayeleri ile süslü roman.
Sigmund Freud dediği gibi yazar karakterliklerin çocukluklarına kadar indi psikolojik tahliller yaptı.
Nerede okuduğumu bilmediğim, okuyup etkilendiğim aklımda kalan kısa hikaye ise kitabın tam özeti;
“Bir aslanı gün boyu takip etseydiniz ve aslanın yaşamak için verdiği mücadeleye tanık olsaydınız günün sonunda bu aslanın bir ceylanı yakalayıp yemesi sizi mutlu ederdi. Aynı hikâyeyi ceylanı takip ederek başlasaydınız ve ceylanın yaşamak için verdiği mücadeleye tanık olsaydınız günün sonunda bu ceylanın bir aslan tarafından yenmesi sizde bir öfke uyandırırdı. Yani başlangıç noktasını
farklı seçersen aynı olay kişide 2 farklı yargı oluşturabilir. Bu yüzden kişinin içindeki adalet duygusu hangi hikayeyi ne kadar süreyle takip ettiğine bağlıdır.”
Kitabı okuduktan sonra bu analize hak vereceğinizi düşünüyorum. İyi okumalar…Aile - Evlilik
Oğuz Atay abimiz sorusunda ne kadar haklı: “Tutunamayanların romanı biter mi?” BİTMEZ! demiştim daha Kirpinin Zarafeti kitabının incelemesinde. Bu sefer başlık değişti, içerik değişti: “Tutunamayan Aile” romanına geçtik.
“Yersiz yurtsuz yaşadım ömrüm boyunca. Kendim tutunamayınca kimsenin bana tutunmasına da izin vermedim…Birbirimize tutunamadık, çarpıştık sadece, değdik ve uzaklaştık. “S:197
Kitabı dinlemeye başladım senkron şekilde gülmeye başladım, devamında kahkahalara boğuldum bi anda hüzne geçtim, daha duygu durumumu anlamadan gülmeye başladım. Şimdi soruyorum bunu kaç yazar başarabilir?
Kusursuz olay örgüsü, muhteşem karakterler, devamlı şok dalgası yaratan hikayeler, ters köşe olup bitti budur derken bir ters köşe daha. Empati nasıl yapılamaz! İçinde bulunduğun hayata ne kadar yabancısın! Aile demek ne demek! ,Toplum baskısından ötürü yaşananlar, Kalabalık ailede bir arada nasıl kimsesiz yaşanır,Kan bağı ile nasıl kardeş olunamaz bunlar ne kadar güzel anlatılmış. İnsanoğlu ne kadar bencil biliyoruz ama anlayamıyor bencil deyip işin içinden çıkıyoruz . Bencilliği herkesin bakış açısından mizah ile gülerken ağlamaya, sakinken öfkeye , severken tiksinmeye geçirecek duygu durumunuzu kontrol altına alamayacağınız bir roman.
Bir karakterle bağ kurarken ona hakaret etme isteği ( ben çok etmek istiyorum Spoiler olur diye “EMİN” olamıyorum çok sövdüm ona) içiniz acıya acıya mizahla karışık muhteşem gerçekçi hayat hikayeleri ile süslü roman.
Sigmund Freud dediği gibi yazar karakterliklerin çocukluklarına kadar indi psikolojik tahliller yaptı.
Nerede okuduğumu bilmediğim, okuyup etkilendiğim aklımda kalan kısa hikaye ise kitabın tam özeti;
“Bir aslanı gün boyu takip etseydiniz ve aslanın yaşamak için verdiği mücadeleye tanık olsaydınız günün sonunda bu aslanın bir ceylanı yakalayıp yemesi sizi mutlu ederdi. Aynı hikâyeyi ceylanı takip ederek başlasaydınız ve ceylanın yaşamak için verdiği mücadeleye tanık olsaydınız günün sonunda bu ceylanın bir aslan tarafından yenmesi sizde bir öfke uyandırırdı. Yani başlangıç noktasını
farklı seçersen aynı olay kişide 2 farklı yargı oluşturabilir. Bu yüzden kişinin içindeki adalet duygusu hangi hikayeyi ne kadar süreyle takip ettiğine bağlıdır.”
Kitabı okuduktan sonra bu analize hak vereceğinizi düşünüyorum. İyi okumalar…··
24 +1'leme
·413 Gösterim
15 Yorum
Burdaki alıntılar kitabı satın aldırdı ve bu incelemeden sonra okunacaklar sırasında ilk sıraya yerleştirdi. Heyecanla elime alacağım anı bekliyorum 😊
Günümüzün gerçekleri hepsini birden galiba okuma zamanım gelmiş.Analiz için tebrikler emeğiniz içinde ayrıca tesekkurler *=*
Bu yorum görüntülenemiyor
Bu yorum görüntülenemiyor
Hocam maşallah bu ne kadar güzel bir analiz olmuş , kitabı okudum yazdığınız gibi hem üzülüyordum hem kahkahalarla gülüyordum, okuması çok keyifliydi ama analizinizi okumskta bir o kadar keyifliydi 👏👏👏
Teşekkür ederim, böyle güzel bir yorum almak beni çok mutlu etti! 😊 Söyleme Bilmesinler gerçekten insanı hem güldüren hem de hüzünlendiren, içten bir kitap. Yazarken hissettiğiniz duyguları yansıtabilmiş olmak benim için ayrı bir mutluluk. Sizin gibi değerli bir okurun keyif almış olması çok kıymetli. Tekrar teşekkür ederim, iyi ki okumuş ve yorumunuzu paylaşmışsınız! 🙏
Reklam
Bu yorum görüntülenemiyor
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.