Aile nedir? Aynı sofrada büyüyüp aynı sevgiyi alamaz mı insanlar? Bazı evlilikler birer imzadan ibaret midir? Aldatan kişi neden aldatır? Gerçeği bilmeyerek mutlu olmayı mı gerçeği bilip hayal kırıklığını yaşamayı mı tercih edersiniz? Bir sır ne kadar saklanır? Anne sevgisi eksikliği mi annesizlik mi?
Annenin doyuramadığını dünya doyuramaz derler...
Yeryüzünün Yetimiydi sanki Ethem. Bir şeyler olmuştu birileri bazı yanlışlar yapmıştı da en çok o yara almıştı sanki. Kitabın ona ithaf edilmesiyle yazar tarafından korunmaya alınmış, altı baştan çizilmiş bir karakterdi. Okur olarak birçoğumuzun onu ayrı tuttuğunu düşünüyorum. Onun bölümlerini ayrı bir hassasiyetle okuduğunuzu. Ethem hayali bir karakter hikâyede içimizi cız eden o.
Kitap ailenin tüm fertlerini mahkeme salonuna çekmiş de tek tek konuşturuyor sanki. İlk başta karakterleri tanımaya çözmeye çalışıyoruz. Yaşamlarını, yaptıkları eylemlerin doğru ya da yanlış oluşunu "bu da neymiş" nidaları yükseliyor zihnimizden. Ben size şunu tam olarak şöyle anlatayım. Örülmüş bir hırka var. Ama hırkada bazı sıkıntılar var hıh işte yazar Ethem'i Ekrem'i Hülya'yı Nuten'i ve nicesini konuşturarak sökmeye başlıyor hırkayı. Sayfalar ilerledikçe zihninizdeki tüm sorular cevabını buluyor. Yer yer hüzünlü yer yer kapalı yer yer çiçekli manzaralar seyredeceksiniz.
Sinan Canan dan 
İFA: İnsanın Fabrika Ayarları nı okurken şöyle demişti:
"Ön yargılar, zihinsel enerjiyi en az düzeyde kullanmamıza yardım ederek, bu enerjiyi daha önemli ve yaşamsal işlevlere yönlendirmemizi sağlar. " Kitapta ön yargıya bir kez daha yakından baktım. Kolayımıza gelen etiket yapıştırma işini toplu olarak ne de kolay yapıyorduk. Biyolojik olarak yormuyormuş belki de ondan bu tembel ve kötü alışkanlığımız. Ama bundan sonra bu konuda yaptığımız he hamle bize arka planda neler olduğunu düşündürecek. Yine ön yargı sahibi olacağız ama belki de bu sadece sessizce içimizde gerçekleşecek. Parmak uçlarında yürüyüp incitmediğimiz yaşamlara değeriz belki de...
Şermin Yaşar'dan okuduğum ilk roman oldu bu kitap. Çocuk kitaplarından sonra farklı bir atmosfere farklı bir kaleme tanıklık ettim. İsmiyle müsemma bir kitap. Yüreğine sağlık 
Şermin Yaşar
Sinan Canan dan İFA: İnsanın Fabrika Ayarları nı okurken şöyle demişti:
"Ön yargılar, zihinsel enerjiyi en az düzeyde kullanmamıza yardım ederek, bu enerjiyi daha önemli ve yaşamsal işlevlere yönlendirmemizi sağlar. " Kitapta ön yargıya bir kez daha yakından baktım. Kolayımıza gelen etiket yapıştırma işini toplu olarak ne de kolay yapıyorduk. Biyolojik olarak yormuyormuş belki de ondan bu tembel ve kötü alışkanlığımız. Ama bundan sonra bu konuda yaptığımız he hamle bize arka planda neler olduğunu düşündürecek. Yine ön yargı sahibi olacağız ama belki de bu sadece sessizce içimizde gerçekleşecek. Parmak uçlarında yürüyüp incitmediğimiz yaşamlara değeriz belki de...
Şermin Yaşar'dan okuduğum ilk roman oldu bu kitap. Çocuk kitaplarından sonra farklı bir atmosfere farklı bir kaleme tanıklık ettim. İsmiyle müsemma bir kitap. Yüreğine sağlık Şermin Yaşar
·
430 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.