En Güzel, En Özel Hediye...·632 syf.·
Jane Eyre 
Charlotte Brontë
Bundan yaklaşık bir yıl önce kadarı bu kitap bana hayatımda çok değer verdiğim 3-5 kişiden biri olan 
Eda tarafından doğum günümde hediye edilmişti. Ben normalde Batı ve Rus edebiyatı çok seven biri değilim özellikle belli başlı yazarlar ve bazı merak ettiğim eserler dışında okumayı tercih etmem o yüzden de bu kitabı da Eda tarafından hediye edilene kadar sadece ismen biliyordum, yazarı ve kitap hakkında hiçbir fikrim yoktu. İyi ki Eda 'yı tanımışım ve iyi ki bu kitabı hediye olarak seçmiş.
Kitaba geçecek olursam kitap bana yıllar evvel okuduğum 
Fatma Aliye Hanım 'ın yazdığı 
Refet romanını hatırlattı zaten ana konu ve temaları da benzer, ikisinde de güçlüklere rağmen ayakta durmaya çalışan iki genç kız var İstanbul'da Refet, İngiltere'de Jane Eyre. Hatta ülkemizde bu benzerlik üzerinde duran bir makale dahi yazılmış. Merak edenler var ise diye linkini buraya bırakıyorum.
dergipark.org.tr/tr/pub/ijhe/iss...
Zaten Fatma Aliye Hanım ve Charlotte Brontë aynı dönem yani 19. Yüzyılın kadın yazarları biri değişen Osmanlı'da kadın ve kadının rollerini işliyor diğeri ise Kraliçe Viktorya döneminde ki baskıları, kadının sosyal hayatta nasıl olması gerektiğini anlatıyor yani şunu söyleyebilirim ki eğer Fatma Aliye Hanım ve Charlotte Brontë birbirlerini tanısalardı birbirlerinden çok etkilenirler, birbirlerini çok severlerdi gibi duruyor.
Kitap diğer batı edebiyatı eserlerinin aksine Hristiyanlık propagandası ve muhafazakar çerçeve de ilerliyor içerisinde pek çok dini öğreti ve dini sözler vardı bu açıdan ahlaksızlık yerine bunların olması daha iyiydi... Lakin şu var bu kitabın bir roman değil de adeta bir misyoner kitabı olduğu havası veriyordu zaten içerisinde misyonerlik faaliyetleri ve Hindistan'da ki misyonerlik faaliyetlerine atıflar sık sık var ve ayrıca sık sık Tevrat ve de İncil'in çeşitli bölümlerinden alıntılar yapılmıştır.
Birde kitabın içerisinde ki zaman zaman kullanılan Fransızca kelimeler ve cümlelere değinmek isterim evet yayınevi ve çevirmen dipnotlar vermiş ve dahi metin çevirisi ve dipnotlar da çok açıklayıcı ve güzeldi ama metin yazılırken bu Fransızca kelimeler, cümleler ve dahi Fransızca kısa diyaloglar olmasa da olurmuş, direkt İngilizce olarak kurgulanabilirdi diye düşünüyorum...
Bir başka husus ise kitabın 24. Bölümünün sonlarına doğru Osmanlı kadınlarından bahsederken, kadınlarımızı bedeni üzerinden tasvir etmesi iğrenç ötesi idi buna karşılık Jane Eyre'nin de cevaben Osmanlı kadınların hepsini cariye olarak nitelemesi, Osmanlı'da herkesin haremi olması gibi lanse edip de, Osmanlı erkeklerini zevk, sefa düşkünü olarak göstermesi hem eğreti duruyor hemde Osmanlıyı görmeden yazılmış bir oryantalist mantık, oryantalist bir kafa ve metin olduğunu göz önüne seriyor bana göre romanın en eğreti, aşırı ve bayağı yeriydi başta Türk kadınları olmak üzere tüm Türk halkını küçük gösterici, alaya alan bir bölümdü. Romanın genel güzelliğine koyu bir gölge düşürdü kırdığım puanlardan birinde de bu bölümün etkisi var.
Kitap ortalama 626 sayfa ama okurken şunu sorguladım bu konu bu kadar uzatılmasına gerek var mıydı? Bu kadar uzun tasvirler olmasa da olurdu diye düşündüm yani konu itibariyle uzun uzun tasvirler ve anlatımlar çıkarılsa 300-330 sayfa olsa da anlatılmak, işlenmek istenen konu pekala anlatılabilirmiş diye düşünüyorum. Yazarın akıcı dili ve güzel bir çeviri olmasa okunur mu bilmiyorum ama kalem ve çeviri çok ama çok güzeldi ondan çok rahat bir şekilde okunabiliyordu... Yani şöyle söyleyebilirim ki Batı edebiyatını çok sevmeyen dahi kitabı ve yazarın dilini gerçekten çok beğendim... İçinde zorluklar, aşk acısı, duygu yükü var incelemenin başında da dediğim gibi yıllar evvel Fatma Aliye Hanım'ın, Refet karakterini okuduğum için bu tip karaktere alışık olduğumdan benim için okuması zor olmadı ama dediğim gibi bence işlenen konu %50 oranda kısa sayfada net anlatılabilirdi.
Son olarak tekrar vurgulamak isterim iyi ki Eda 'yı tanımışım...Edebiyat
8/10
2024 135. kitabı
Jane Eyre Charlotte Brontë
Bundan yaklaşık bir yıl önce kadarı bu kitap bana hayatımda çok değer verdiğim 3-5 kişiden biri olan Eda tarafından doğum günümde hediye edilmişti. Ben normalde Batı ve Rus edebiyatı çok seven biri değilim özellikle belli başlı yazarlar ve bazı merak ettiğim eserler dışında okumayı tercih etmem o yüzden de bu kitabı da Eda tarafından hediye edilene kadar sadece ismen biliyordum, yazarı ve kitap hakkında hiçbir fikrim yoktu. İyi ki Eda 'yı tanımışım ve iyi ki bu kitabı hediye olarak seçmiş.
Kitaba geçecek olursam kitap bana yıllar evvel okuduğum Fatma Aliye Hanım 'ın yazdığı Refet romanını hatırlattı zaten ana konu ve temaları da benzer, ikisinde de güçlüklere rağmen ayakta durmaya çalışan iki genç kız var İstanbul'da Refet, İngiltere'de Jane Eyre. Hatta ülkemizde bu benzerlik üzerinde duran bir makale dahi yazılmış. Merak edenler var ise diye linkini buraya bırakıyorum.
dergipark.org.tr/tr/pub/ijhe/iss...
Zaten Fatma Aliye Hanım ve Charlotte Brontë aynı dönem yani 19. Yüzyılın kadın yazarları biri değişen Osmanlı'da kadın ve kadının rollerini işliyor diğeri ise Kraliçe Viktorya döneminde ki baskıları, kadının sosyal hayatta nasıl olması gerektiğini anlatıyor yani şunu söyleyebilirim ki eğer Fatma Aliye Hanım ve Charlotte Brontë birbirlerini tanısalardı birbirlerinden çok etkilenirler, birbirlerini çok severlerdi gibi duruyor.
Kitap diğer batı edebiyatı eserlerinin aksine Hristiyanlık propagandası ve muhafazakar çerçeve de ilerliyor içerisinde pek çok dini öğreti ve dini sözler vardı bu açıdan ahlaksızlık yerine bunların olması daha iyiydi... Lakin şu var bu kitabın bir roman değil de adeta bir misyoner kitabı olduğu havası veriyordu zaten içerisinde misyonerlik faaliyetleri ve Hindistan'da ki misyonerlik faaliyetlerine atıflar sık sık var ve ayrıca sık sık Tevrat ve de İncil'in çeşitli bölümlerinden alıntılar yapılmıştır.
Birde kitabın içerisinde ki zaman zaman kullanılan Fransızca kelimeler ve cümlelere değinmek isterim evet yayınevi ve çevirmen dipnotlar vermiş ve dahi metin çevirisi ve dipnotlar da çok açıklayıcı ve güzeldi ama metin yazılırken bu Fransızca kelimeler, cümleler ve dahi Fransızca kısa diyaloglar olmasa da olurmuş, direkt İngilizce olarak kurgulanabilirdi diye düşünüyorum...
Bir başka husus ise kitabın 24. Bölümünün sonlarına doğru Osmanlı kadınlarından bahsederken, kadınlarımızı bedeni üzerinden tasvir etmesi iğrenç ötesi idi buna karşılık Jane Eyre'nin de cevaben Osmanlı kadınların hepsini cariye olarak nitelemesi, Osmanlı'da herkesin haremi olması gibi lanse edip de, Osmanlı erkeklerini zevk, sefa düşkünü olarak göstermesi hem eğreti duruyor hemde Osmanlıyı görmeden yazılmış bir oryantalist mantık, oryantalist bir kafa ve metin olduğunu göz önüne seriyor bana göre romanın en eğreti, aşırı ve bayağı yeriydi başta Türk kadınları olmak üzere tüm Türk halkını küçük gösterici, alaya alan bir bölümdü. Romanın genel güzelliğine koyu bir gölge düşürdü kırdığım puanlardan birinde de bu bölümün etkisi var.
Kitap ortalama 626 sayfa ama okurken şunu sorguladım bu konu bu kadar uzatılmasına gerek var mıydı? Bu kadar uzun tasvirler olmasa da olurdu diye düşündüm yani konu itibariyle uzun uzun tasvirler ve anlatımlar çıkarılsa 300-330 sayfa olsa da anlatılmak, işlenmek istenen konu pekala anlatılabilirmiş diye düşünüyorum. Yazarın akıcı dili ve güzel bir çeviri olmasa okunur mu bilmiyorum ama kalem ve çeviri çok ama çok güzeldi ondan çok rahat bir şekilde okunabiliyordu... Yani şöyle söyleyebilirim ki Batı edebiyatını çok sevmeyen dahi kitabı ve yazarın dilini gerçekten çok beğendim... İçinde zorluklar, aşk acısı, duygu yükü var incelemenin başında da dediğim gibi yıllar evvel Fatma Aliye Hanım'ın, Refet karakterini okuduğum için bu tip karaktere alışık olduğumdan benim için okuması zor olmadı ama dediğim gibi bence işlenen konu %50 oranda kısa sayfada net anlatılabilirdi.
Son olarak tekrar vurgulamak isterim iyi ki Eda 'yı tanımışım...·
277 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
