"İnsanın hayat arkadaşının ölmesi pek zordur evladım, ama eşinin yaşarken ölmesi, onu diri diri içindeki mezarlığa gömmek daha da zordur..."
Filiz Özdem yarattığı karakterleri varoluş sancısı çeken, tüm çatışmalarını kendisiyle veren, toplum tarafından dışlanmış, tüm sorunu kendisiyle olan insanların iç dünyasını katmanlı ve biraz da edebi dil ile süsleyerek okuyucusuna sunuyor. Okuduğum bu 2. kitabı olmasına rağmen iki kitapta da konu hemen hemen aynı, karakterlerin adları farklıydı sadece. 
Aşk Meçhule Yürür kitabında Mercan karakterinin yalnızlığı, anlaşılamamaktan dolayı içerisine düştüğü çaresizliği bu kitapta Cevat karakteriyle anlatmaya devam ediyor yazar. Filiz hanım sanki arkadaşlarına, eşine, dostuna söyleyemediklerini, içine attığı şeyleri kelimelere döküyor da biz de roman sanıp okuyoruz bunları. Zaten Düş Hırkası kitabı yazarın Veda Üçlemesinin 2. kitabıymış ancak diğer kitaplarla konu olarak devamlılığı bulunmuyor. Serinin ilk ve üçüncü kitapları da konu olarak aynı, sadece karakterleri farklı. Bu yüzden yazarın tüm kitapları saydığım sebeplerden ötürü karamsar bir dil ile kaleme alınmış. Bazı cümlelerin derinliğinde kaybolup tekrar baştan okuyabilirsiniz. Yazar çevresine, hayvanlara ve doğaya karşı oldukça duyarlı bir insan, bunu her kitabını okurken hissedebiliyorsunuz. Her kitabında en az bir karakteri oldukça hümanist bir şekilde karşımıza çıkıyor, ben bunu yazarın içerisinde iyi günlerin geleceğine dair hala bir umut beslediğine yoruyorum.
Velhasıl kelam dili biraz ağdalı bir eser Düş Hırkası. Bazen hikaye akışı değişip kişinin kendiyle olan atışmasına girip kim kiminle konuşuyor diye kafanız karışabilir o yüzden sakin kafa ile okumakta fayda var. Anlamadığım yerler oldu benimde, belki ileride yeniden okurum.
Kitapla kalın.
Filiz Özdem yarattığı karakterleri varoluş sancısı çeken, tüm çatışmalarını kendisiyle veren, toplum tarafından dışlanmış, tüm sorunu kendisiyle olan insanların iç dünyasını katmanlı ve biraz da edebi dil ile süsleyerek okuyucusuna sunuyor. Okuduğum bu 2. kitabı olmasına rağmen iki kitapta da konu hemen hemen aynı, karakterlerin adları farklıydı sadece. Aşk Meçhule Yürür kitabında Mercan karakterinin yalnızlığı, anlaşılamamaktan dolayı içerisine düştüğü çaresizliği bu kitapta Cevat karakteriyle anlatmaya devam ediyor yazar. Filiz hanım sanki arkadaşlarına, eşine, dostuna söyleyemediklerini, içine attığı şeyleri kelimelere döküyor da biz de roman sanıp okuyoruz bunları. Zaten Düş Hırkası kitabı yazarın Veda Üçlemesinin 2. kitabıymış ancak diğer kitaplarla konu olarak devamlılığı bulunmuyor. Serinin ilk ve üçüncü kitapları da konu olarak aynı, sadece karakterleri farklı. Bu yüzden yazarın tüm kitapları saydığım sebeplerden ötürü karamsar bir dil ile kaleme alınmış. Bazı cümlelerin derinliğinde kaybolup tekrar baştan okuyabilirsiniz. Yazar çevresine, hayvanlara ve doğaya karşı oldukça duyarlı bir insan, bunu her kitabını okurken hissedebiliyorsunuz. Her kitabında en az bir karakteri oldukça hümanist bir şekilde karşımıza çıkıyor, ben bunu yazarın içerisinde iyi günlerin geleceğine dair hala bir umut beslediğine yoruyorum.
Velhasıl kelam dili biraz ağdalı bir eser Düş Hırkası. Bazen hikaye akışı değişip kişinin kendiyle olan atışmasına girip kim kiminle konuşuyor diye kafanız karışabilir o yüzden sakin kafa ile okumakta fayda var. Anlamadığım yerler oldu benimde, belki ileride yeniden okurum.
Kitapla kalın.
·
318 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.