“Daima içini kemiren bir elem vardı onda. Sanki ruhu taşmış da ta gözlerine gelmiş, şimdi mahrem odacığında olsaydı da orada doya doya ağlayabilse, dışa vuramadığı hislerini… gözyaşı halinde akıtıp rahatlayabilseydi.”
Pürmelal evet, bulmaca gibi bir kitap. Odaklanma sorunu yaşayıp bir yerde koptuğunuz zaman bir daha toparlamak zor olur diye düşünüyorum. Özellikle bir bölümünün neredeyse her sayfasında en az 15-20 gönderme mevcut. Okuması en zor olan kitaplardan biridir Ulysses. Oğuz Atay’ın esinlediği kişilerden birisi Joyce gibi duruyor ve Tutunamayanlar’ı bile çoğu kişi yarım bırakıyor, oysa Tutunamayanlar bu kitabın yanında zorluk açısından hiç gibi. :”)
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.