SPOİLER BULUNUREdebiyat
Kitabın ismi Sinestezya olunca insan yoğunluklu olarak sineztezi ile karşılaşmayı bekliyor. Ancak sineztezi kitapta geçen pek çok beyin durumundan sadece biri. Bu da bir bakıma yayınevinin hatası çünkü kitabın orjinal ismi "The Memory Artists"(Bellek Sanatçıları). Bu isim kitapla daha çok uyuşuyor.
Kitapta beş ana karakteri bulunur ve Dr. Vorta'nın onlar hakkında teşhisi şu şekildeki:
Noel: sineztezi
Stella (Noel'in annesi): alzheimer
Norval: sineztezi (ilaçlarla tetikleniyor)
Samira: amnezi
JJ: nostaljezis
Kitapta genel hattıyla baş karakterler Stella'yı alzheimerdan kurtarmak için çabalıyorlar.
Şahsen benim ilgimi en çok Norval çekti. Norval'ın Noel hakkındaki düşünceleri, hayata bakış açısı, hazır cevap olması, hayata karşı duyduğu kin ve nefret. Ayrıca Norval, mutlaka intihar edeceğini söyler ve bunu mümkünse boğularak olmasını ister çünkü boğulan insanların hafızasında tam ölüm anında bir berraklık olduğunu duymuştur. Ve bu isteğini de gerçekleştir. Hayatındaki sevdiği tek kadın olan Terasa'nın intihar ettiği Byron Gölü'nde hayatına sona erdirir.
Beni en hüzünlendiğim noktalarda biri ise Noel'in alzheimer hastası olan annesi Stella'nın yazdığı günlükler ve yaşadıkları. Zaten alzheimer kelimesi bile kulağa korkutucu gelirken okuduklarımla korkumun daha da arttığını söyleyebilirim. Bunları okurken alzheimer olmanın düşünüldüğünden de daha korkunç bir şey olduğunu farkettim. Bu yüzden bir kaç alıntı bırakmak istiyorum.
"Sürekli bir şeyleri hatırladım-hatırlayacağım duygusu içindeyim, hani uyanınca gördüğün rüyayı hatırlamaya çalışırsın da, kopuk kopuk parçalar gelir gözünün önüne ve sonra da her şey uçup gider."
"Arabamın anahtarını bulamıyorum ki, bu elbette ki daha önce de pek çok kez geldi başıma, ama bu seferki farklı. Bu seferki onları farklı bir yere koymuşum ya da nerede bıraktığımı hatırlamıyormuşum gibi bir şey değil. Bu kez anahtarlarım çalınmış gibi hissediyorum."
"Gelecek, artık ulaşabilmek için hiç acele etmediğim bir şey. Gelecek, artık eskiden gelmesini beklediğim şey değil."
"Üç koca gün geçti. Bunu gazetenin tarihinden gördüğüm için söyleyebiliyorum (bugünlerde okuduğum tek satır tarih satırıydı). Üç gün, iptal edilmiş üç gün daha arkasında bir iz bile bırakmadan gitti. Takvimden kesilmiş boş kareler üçlüsü."
"Nerede olduğum ve neden orada olduğum konusunda en ufak bir fikrim yok. Bu sabah uyandığımda bu yerdeydim. Burasının evim olduğunu söylüyorlar, ama inanasım gelmiyor. Dün burada değildim, biliyorum."
Jeffrey Moore 
Sinestezya
Jeffrey Moore Sinestezya·
50 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.