"İçinde yaşadığımız yüzyılda yaman bir ahlaksızlık var,
İnsanlarla düşüp kalkmak istemiyorum artık."
.
.
.
Molière 'i 
George Dandin veya Bir Koca Nasıl Rezil Edilir? oyunuyla sevmiştim. 
İnsandan Kaçan oyunuyla ise hayranı oldum. Üstelik oyunu çeviren 
Bedrettin Tuncel !in önsözünden "İnsandan Kaçan"ın Moliere'in kendi yaşamından izler taşıdığını ve ayrılık sürecinde yazıldığı için oyunun ana karakteri Alceste ve Celimene'in Moliere'in yaşamına özgü karakterler olduğunu öğrenmek benim için oyunu daha kıymetli kıldı. Tabii oyunu izlemek ile okumak arasında büyük fark var. Türü komedi olduğu için izlemenin güldürmek adına daha verimli sonuç vereceğini düşünüyorum. Çünkü Moliere'in izleyiciye aktarmak istediği fikirler aslında çok sayıda bireysel ve toplumsal trajediyi gözler önüne seriyor, haliyle ben okurken bu fikirlerin gerçekliği ve bazen önlenemezliği karşısında gülemiyor, sadece üzülüyorum. Ancak benim için Moliere'i önemli kılan da tam olarak bu.
Eserin konusuna gelirsek, 5 perdelik bir komedya olan "İnsandan Kaçan"da ana karakter Alceste kimseye nezaket için bile olsa yalan söyleyemeyen, fikrini kimseden gizlemeyen, yaşadığı toplumda özellikle aristokrasi sınıfına mensup kişilerin sahteliklerinden, birbirine benzerliklerinden tiksinen, ahlaki değerleri bir kenara atan bu insanlardan bucak bucak kaçan, ancak ne yazık ki onlardan birine yani Celimene'e kalbini kaptırmış olan birisidir. Uzun süredir aldatıldığından şüphe etmekte, ancak kendiyle çelişmesine ve acı çekmesine rağmen Celimene'in açıklamalarını kabul edip ondan bir türlü ayrılamamaktadır. Arkadaşı Philinte ise Alceste'e üzülmektedir ve yardımcı olmak ister. Ne Alceste gibi doğruluk timsali ne de aristokrat kesimi gibi dalkavuklardan biri olan Philinte, aslında okuyucuya toplumun erdemli insan modelinin bir resmini sunar. Bir gün başı bir davayla derde giren Alceste ise artık insanlardan ve hatta onu olduğu gibi kabul edenlerden bile kaçmayı tercih eder.
Manzum dili bir noktada verilmek istenen mesajların önüne geçmiş ve bu benim esere tek eleştirim, ancak söz konusu Fransızlar olunca insan bir noktada artık kızamıyor. (:
Mutlaka okunmalı dediklerimden biri. Keyifli okumalar.
Molière 'i George Dandin veya Bir Koca Nasıl Rezil Edilir? oyunuyla sevmiştim. İnsandan Kaçan oyunuyla ise hayranı oldum. Üstelik oyunu çeviren Bedrettin Tuncel !in önsözünden "İnsandan Kaçan"ın Moliere'in kendi yaşamından izler taşıdığını ve ayrılık sürecinde yazıldığı için oyunun ana karakteri Alceste ve Celimene'in Moliere'in yaşamına özgü karakterler olduğunu öğrenmek benim için oyunu daha kıymetli kıldı. Tabii oyunu izlemek ile okumak arasında büyük fark var. Türü komedi olduğu için izlemenin güldürmek adına daha verimli sonuç vereceğini düşünüyorum. Çünkü Moliere'in izleyiciye aktarmak istediği fikirler aslında çok sayıda bireysel ve toplumsal trajediyi gözler önüne seriyor, haliyle ben okurken bu fikirlerin gerçekliği ve bazen önlenemezliği karşısında gülemiyor, sadece üzülüyorum. Ancak benim için Moliere'i önemli kılan da tam olarak bu.
Eserin konusuna gelirsek, 5 perdelik bir komedya olan "İnsandan Kaçan"da ana karakter Alceste kimseye nezaket için bile olsa yalan söyleyemeyen, fikrini kimseden gizlemeyen, yaşadığı toplumda özellikle aristokrasi sınıfına mensup kişilerin sahteliklerinden, birbirine benzerliklerinden tiksinen, ahlaki değerleri bir kenara atan bu insanlardan bucak bucak kaçan, ancak ne yazık ki onlardan birine yani Celimene'e kalbini kaptırmış olan birisidir. Uzun süredir aldatıldığından şüphe etmekte, ancak kendiyle çelişmesine ve acı çekmesine rağmen Celimene'in açıklamalarını kabul edip ondan bir türlü ayrılamamaktadır. Arkadaşı Philinte ise Alceste'e üzülmektedir ve yardımcı olmak ister. Ne Alceste gibi doğruluk timsali ne de aristokrat kesimi gibi dalkavuklardan biri olan Philinte, aslında okuyucuya toplumun erdemli insan modelinin bir resmini sunar. Bir gün başı bir davayla derde giren Alceste ise artık insanlardan ve hatta onu olduğu gibi kabul edenlerden bile kaçmayı tercih eder.
Manzum dili bir noktada verilmek istenen mesajların önüne geçmiş ve bu benim esere tek eleştirim, ancak söz konusu Fransızlar olunca insan bir noktada artık kızamıyor. (:
Mutlaka okunmalı dediklerimden biri. Keyifli okumalar.
·
32 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.