Hiçbir sözü yormadığım için çok yorgunum.
Ne sayıydı ama!
Daha kapağından başladı, içine çekmeye.
Amy! Müzik dünyasının baş belası... 27'liklerin yüreğimi en çok yakan ismi. Benim gibi türkü seven insanı bile kendine aşık eden kadın!
Bu kadar bahsetmişken bir de şarkısını bırakalım değil mi? Yo, Back to Black değil! youtu.be/b-I2s5zRbHg?si=... Çağına ayak uyduramayan isimlerden... Hepimiz bir nebze öyle değil miyiz? Çağının yabancısı... Ve her yabancı vaktinden erken gidiyor. Erken soluyor toprağına yabancı çiçekler. Ne der bir 
Nermin Yıldırım kitabında: "Kendi toprağında durmayan bütün çiçekler cinayet değil mi?" Hele bir de düştüğü yürek de yabancıysa... Amy de olsan yanlış bir aşka düşüyorsun. Ve bazen düştüğün yerden kaldıranın olmuyor. Hayat boks değil, ne hakem ona kadar sayıyor ne senin kalkacak dermanın oluyor. Neticede: "Aşk kaybedilen bir oyundur."
"En büyük pişmanlığım mı? Hiçbir şeyden pişman değilim ama hiçbir şeyden, hayat çok kısa." (s. 14)
Yalnızca Amy mi var 27'ler kulübünde? Brian Jones, Jimi Hendrix, Janis Joplin, Jim Morrison, Kurt Cobain, Richey Edwards... Deminden beri 27'ler diyorum demi, bir açıklama getireyim, "27 yaşında ölen müzisyenler". Ölüm yaşları ortak değil yalnızca, benzer yerlerinden yaralılar, benzer gidişleri... "Gülmemişe kader güler mi?" Güldürmeyen kader güldürmüyor. Ve çoğumuz geçtik 27'yi, öldürmeyen Allah öldürmüyor!
"Yaşasın armutlar ve ağzının tadını bilen ayılar!" (s. 25)
Hititlerin armudu koruma yasası çıkardığını biliyor musunuz? Oysa bizde hep elmanın gölgesinde kalmıştır armut. Bu sayıda "armut" ile karşımıza çıkıyor 
Haydar Ergülen Ne der Nâzim: "Uyy kim bilir ne harikuladedir!" Yazı da öyleydi gerçekten... Ardından 
İrfan Kurudirek geliyor:
"Üç göç bir yangına bedel demişlerdi.
İlk göçte kül oldum."
Olduk vesselam. Yanmaya da devam ediyor göğüs kafesinde evimiz:
"Andım,
anıldım,
en çok insanda yanıldım,
şu düşmüş başıma
omuz ver Rabb'im."
"Kalpler de zaten kırılmak içindir. Yoksa bu ritminden sıkılıp bir gün aniden duruverirler." (s. 31)
Hiç, bir kitapta okuduğunuz yerde olmak istediğiniz oldu mu? Olmadıysa da olacak! Hay: dünyanın ilk kitap kasabası. Nüfusu iki bin bile değil ama kırktan fazla kitapçı var. Ortalama elli kişiye bir kitapçı/sahaf düşüyor. Rüya gibi değil mi! Gidip görmek istediğim yerlere biri daha eklendi. Kendi kitap kasabamızı bulana dek bu hayal de yüreğimizin bir köşesinde dursun!
İnsan uzun yolculuklardan eve döndüğünde, içinde neşeyle karışık bir yabancılaşma hissi oluyor, diyor Çiğdem 
Çiğdem Demirhan, "Başka Bir Şehir" isimli yazısında. Ne zaman bir eseri bitirsem bende de öyle duygular oluyor. Türk sinemasının sultanı Türkan Şoray'dan sonra Amy'li bir sayı o kadar güzel olmuş ki, Dünya müziğinin sultan olamadan ölen kadını... Back to Black'e haksızlık olmasın, onunla veda edelim: youtu.be/TJAfLE39ZZ8?si=...
Hasta la vista!
Nermin Yıldırım kitabında: "Kendi toprağında durmayan bütün çiçekler cinayet değil mi?" Hele bir de düştüğü yürek de yabancıysa... Amy de olsan yanlış bir aşka düşüyorsun. Ve bazen düştüğün yerden kaldıranın olmuyor. Hayat boks değil, ne hakem ona kadar sayıyor ne senin kalkacak dermanın oluyor. Neticede: "Aşk kaybedilen bir oyundur."
"En büyük pişmanlığım mı? Hiçbir şeyden pişman değilim ama hiçbir şeyden, hayat çok kısa." (s. 14)
Yalnızca Amy mi var 27'ler kulübünde? Brian Jones, Jimi Hendrix, Janis Joplin, Jim Morrison, Kurt Cobain, Richey Edwards... Deminden beri 27'ler diyorum demi, bir açıklama getireyim, "27 yaşında ölen müzisyenler". Ölüm yaşları ortak değil yalnızca, benzer yerlerinden yaralılar, benzer gidişleri... "Gülmemişe kader güler mi?" Güldürmeyen kader güldürmüyor. Ve çoğumuz geçtik 27'yi, öldürmeyen Allah öldürmüyor!
"Yaşasın armutlar ve ağzının tadını bilen ayılar!" (s. 25)
Hititlerin armudu koruma yasası çıkardığını biliyor musunuz? Oysa bizde hep elmanın gölgesinde kalmıştır armut. Bu sayıda "armut" ile karşımıza çıkıyor Haydar Ergülen Ne der Nâzim: "Uyy kim bilir ne harikuladedir!" Yazı da öyleydi gerçekten... Ardından İrfan Kurudirek geliyor:
"Üç göç bir yangına bedel demişlerdi.
İlk göçte kül oldum."
Olduk vesselam. Yanmaya da devam ediyor göğüs kafesinde evimiz:
"Andım,
anıldım,
en çok insanda yanıldım,
şu düşmüş başıma
omuz ver Rabb'im."
"Kalpler de zaten kırılmak içindir. Yoksa bu ritminden sıkılıp bir gün aniden duruverirler." (s. 31)
Hiç, bir kitapta okuduğunuz yerde olmak istediğiniz oldu mu? Olmadıysa da olacak! Hay: dünyanın ilk kitap kasabası. Nüfusu iki bin bile değil ama kırktan fazla kitapçı var. Ortalama elli kişiye bir kitapçı/sahaf düşüyor. Rüya gibi değil mi! Gidip görmek istediğim yerlere biri daha eklendi. Kendi kitap kasabamızı bulana dek bu hayal de yüreğimizin bir köşesinde dursun!
İnsan uzun yolculuklardan eve döndüğünde, içinde neşeyle karışık bir yabancılaşma hissi oluyor, diyor Çiğdem Çiğdem Demirhan, "Başka Bir Şehir" isimli yazısında. Ne zaman bir eseri bitirsem bende de öyle duygular oluyor. Türk sinemasının sultanı Türkan Şoray'dan sonra Amy'li bir sayı o kadar güzel olmuş ki, Dünya müziğinin sultan olamadan ölen kadını... Back to Black'e haksızlık olmasın, onunla veda edelim: youtu.be/TJAfLE39ZZ8?si=...
Hasta la vista!··
2.010 Gösterim
4 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Dergiyi 1000kitap'tan tanışıp gerçek hayatta görüştüğümüz bir dosta hediye ettim. Yanımda o an bu dergi vardı yalnızca. O da yenisini alma diyerek kalan sayfaların fotoğrafını gönderdi bana. Öyle bitti dergi. Anlamı bambaşka oldu.
Dergilere olan merakım arttıkça artıyor bu incelemelerinizle artık bir yerden başla dercesine davette bulunuyor sanki. Farklı türlerde okuma yapmayı sevenler için yeni bir kapı aralanıyor bir adımı siz attınız şimdi bir adım da bizden. Ağzınıza sağlık diyor eklediğiniz iki şarkıyı dinlemeye gidiyorum🙃
