Namus Belası·112 syf.··Edebiyat
8/10
2024 42. kitabı
·26 saatte okudu
·Okunma: 06 Eylül 2024 15:24
·Kitabımız 
Gabriel Garcia Marquez beyfendinin ufacık, küçücük bir çocukken yaşadığı kasabada geçen gerçek bir olayı anlatıyor bize. Benim için can alıcı nokta da gerçek bir hikaye olması oldu sanırım.
Kitabın ilk sayfasında Marquez şak diye Nasar'ın öldürüldüğünü veriyor okuyucuya, tabi hiç beklemeden "Kitabı neden sondan başlatıyorsun sen amcacım" dedim, çünkü neden demeyeyim zaten? Neyse, yazarımız kendine o kadar güvenmiş ki -adam haklı- ilk sayfada kitabın sonunu sunmuş okuyucusuna, e o zaman biz bu kitabı neden okuyoruz? Şimdi oraya gelelim.
Öncelikle Nasar öldü evet, ama "neden öldü, altında yatan başka bir şey var mı, bu adamın bağırsaklarını neden deştiniz siz kardeşim?", sorularına bir cevap arıyoruz. Aradığımız cevaplar ise kitabı öyle bir sürükleyici hale getiriyor ki, bir bakmışsınız bitivermiş. Bu noktada şurayada değinmek isterim ki benim kafamı karıştıran fazla isim, karakter ve olay geçmesi oldu, ara sıra yazar hikaye içinde geri dönüşler yapmış ve farklı farklı kişiler dahil olup duruyor, kitap birkaç günlük bir süreyi anlatsa da bu kısımlar okumamı bir tık zorlaştırdı.
Kitabı ilginç kılan ve diğer polisiyelerden ayıran yanı, cinayet romanı olmasına rağmen olayın ölen ya da öldürenden biraz ayrı tutulması, çünkü işin ucunda bir namus belası yatıyor. Burada toplumun namus ile ilgili düşüncelerini net bir şekilde aktarmış Marquez. Hatta şöyle bir cümle dahi geçiyor (okuduğumda sinirlerimi alt üst etti) "Namus meselesi beklemez", cinayete teşvik bu yalnız memur bey??? Zaten kasaba halkı tarafından üç maymunu oynamak nezdinde gerçekleşiyor her şey, bir engel olayım, Nasar'da kasabamızın evladıdır demek yok yani, tebrik ederiz kendilerini.
Son olarak toplum suça nasıl ortak olur, toplum suça nasıl teşvik eder, birey kendisine bir düşünce ve ahlak sistemi oluştursa da toplum bunu nasıl yok sayar kitapta derinlemesine okuyoruz.
Keyifli okumalar dilerim :)
Gabriel Garcia Marquez beyfendinin ufacık, küçücük bir çocukken yaşadığı kasabada geçen gerçek bir olayı anlatıyor bize. Benim için can alıcı nokta da gerçek bir hikaye olması oldu sanırım.
Kitabın ilk sayfasında Marquez şak diye Nasar'ın öldürüldüğünü veriyor okuyucuya, tabi hiç beklemeden "Kitabı neden sondan başlatıyorsun sen amcacım" dedim, çünkü neden demeyeyim zaten? Neyse, yazarımız kendine o kadar güvenmiş ki -adam haklı- ilk sayfada kitabın sonunu sunmuş okuyucusuna, e o zaman biz bu kitabı neden okuyoruz? Şimdi oraya gelelim.
Öncelikle Nasar öldü evet, ama "neden öldü, altında yatan başka bir şey var mı, bu adamın bağırsaklarını neden deştiniz siz kardeşim?", sorularına bir cevap arıyoruz. Aradığımız cevaplar ise kitabı öyle bir sürükleyici hale getiriyor ki, bir bakmışsınız bitivermiş. Bu noktada şurayada değinmek isterim ki benim kafamı karıştıran fazla isim, karakter ve olay geçmesi oldu, ara sıra yazar hikaye içinde geri dönüşler yapmış ve farklı farklı kişiler dahil olup duruyor, kitap birkaç günlük bir süreyi anlatsa da bu kısımlar okumamı bir tık zorlaştırdı.
Kitabı ilginç kılan ve diğer polisiyelerden ayıran yanı, cinayet romanı olmasına rağmen olayın ölen ya da öldürenden biraz ayrı tutulması, çünkü işin ucunda bir namus belası yatıyor. Burada toplumun namus ile ilgili düşüncelerini net bir şekilde aktarmış Marquez. Hatta şöyle bir cümle dahi geçiyor (okuduğumda sinirlerimi alt üst etti) "Namus meselesi beklemez", cinayete teşvik bu yalnız memur bey??? Zaten kasaba halkı tarafından üç maymunu oynamak nezdinde gerçekleşiyor her şey, bir engel olayım, Nasar'da kasabamızın evladıdır demek yok yani, tebrik ederiz kendilerini.
Son olarak toplum suça nasıl ortak olur, toplum suça nasıl teşvik eder, birey kendisine bir düşünce ve ahlak sistemi oluştursa da toplum bunu nasıl yok sayar kitapta derinlemesine okuyoruz.
Keyifli okumalar dilerim :)·
730 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
