Bağlar’ın dar sokaklarında,
Bir çocuk vardı, adı Narin’di,
Seksek oynardı, düşlerinde,
Dünyası küçük ama kalbi bir o kadar büyük
Gözlerinde masumiyet, yüreğinde bahar,
Sekiz yaşındaydı, daha yolun başında,
Küçük adımlarla koşardı hayata,
Ama karanlık, onu buldu ansızın orada.
Bağlar'ın göğüne bir hüzün çöktü,
Narin’in sesi rüzgâra karıştı,
O minik eller, o masum bakışlar,
Artık yıldızlarla parıldar oldu uzakta.
Bu toprak, onun adını unutur mu hiç?
Narin’in çığlığı yankılanır, sessizce içimizde,
Bir çocuk daha eksildi bu dünyadan,
Diyarbakır ağlar, yüreğimizde sönmez bir ateşle.
Narin şimdi gökyüzünde,
Belki yine oyunlar oynuyordur,
Ama biz burada, onu hiç unutmayacağız,
Adı hep kalbimizde, hiç solmayan bir çiçek gibi durur.
9 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Bu ülkede 4 şey olmayacaksın; kadın, çocuk,ağaç ve sokak hayvanı. Bunu bir erkeğin söylemiş olması bir nebze olsun umutlandırıyordu insanı ama o da öldü. 🥺
Ciğerim paramparça ! Yanıyor ! Yanıyor !!!
Ne söylesem içimdeki acıyı tarif edecek bir söz , bir dil , bir imkan yok !!! Susarak özlemek , susarak acı çekmek ne kadar zor !
Yazıklar olsun onlara ki bunu o küçük meleğe yapanlara.... Bu kadar vicdansızlık olur mu?
Reklam
