“Belki gerçekten hayalperestim! Ama asla yalnız değilim!” (s. 30)
Hayal kurmayı sever misiniz?
Bir haber izlemiştim, dimağımda bıraktığı burukluğu hala aşamadım. Eminim sizler de denk gelmişsinizdir: youtu.be/fx8i291ylbc?si=... Oysa ne diyordu Yahya Kemal Beyatlı,
“Yürü! Hür mâviliğin bittiği son hadde kadar!..
İnsan, âlemde hayâl ettiği müddetçe yaşar.”
Kimi zaman hayat insanı öyle bir noktaya getiriyor ki kuracak hayalin bile kalmıyor. Başını yastığa koyar koymaz uyuyabilenlere çok da imrenmeyin, hayalleri elinden alınanlar onları düşünmek için zamana da ihtiyaç duymuyor.
Düşler Atlası
Hani bir çocuk vardı Göğü Yere İndirelim’de, Deniz. Öğrenci Değişim Programı ile Afrika’ya gidiyordu. Ve Yeryüzünün Kalbi’nde bir diğer çocuk, Bamba. O da aynı programla bir Afrika Kabilesinden ülkemize geliyordu. Ne kitaplardı ama değil mi! İki çocuğun gözünden bambaşka iki dünya! Ve o iki çocuk Düşler Atlası’nda bir araya geliyor. Hem de bir adada mahsur kalarak. Yok olmaya yüz tutmuş Tavşan Adası’nda!
“Bir ormanda yol ikiye ayrıldı, ve ben,
Ben gittim daha az geçilmişinden,
Ve bütün farkı yaratan bu oldu işte!”
Hayatta hiçbir şeyin tesadüf olmadığına inananlardanım. Ve hiçbir rastlantının da… Tevafuk kelimesi bunun için var belki de, “Hoş ve zarif bir şekilde denk düşme, münasip düşerek cereyan etme.” Bu pencereden bakınca her şey daha anlamlı hale geliyor sanki. Bir adaya düşmek bile. Hele ki o adada Ra’ya denk düşerseniz... Dış dünyayı merak eden, hayalinin peşinden giden o çocuğa. Dünyanın çocuklardan öğreneceği çok şey var. Dünyanın birbirinden öğreneceği çok şey var. İnsanlar farklılar diye birebirlerini yaralamak yerine onlardan yararlanmaya çalıştıklarında her şey çok daha güzel olacak. Tıpkı Deniz ve Bamba’nın bir adanın kaderini değiştirdiği gibi belki de dünyanın kaderi değişecek.
youtu.be/l03DCLQH0RY?si=... Her şeyden biraz vardı eserde… Dünya duyarlılığı, arkadaşlık, güldürü. “Aslan kadar aslan,” göndermesine çok güldüm. Adanın derinliklerinden, vahşi hayvanlardan “Neşeli Günler” filmine kadar uzanabilmek oldukça anlamlı geldi bana. Ve olanca zorluğun arasında incelikten kopmamak. Bir anda karşıma en sevdiğim şiirlerden birinin çıkması… Tabii ki sizlerle de paylaşacağım.
Sevgileri yarınlara bıraktınız
Çekingen, tutuk, saygılı.
Bütün yakınlarınız
Sizi yanlış tanıdı.
Bitmeyen işler yüzünden
(Siz böyle olsun istemezdiniz)
Bir bakış bile yeterken anlatmaya her şeyi
Kalbinizi dolduran duygular
Kalbinizde kaldı.
…
Behçet Necatigil
Bir çocuk kitabı. Ama çocuk kitaplarından büyüklerin çok şey alabileceğini düşünüyorum. Çocuklardan alamadık bari kitaplarından alalım. Kim bilir, belki o zaman çocukları da daha iyi anlarız dünyayı da!