YAŞAR NE YAŞAR NE YAŞAMAZ-kitap yorumu
Aziz Nesin 'den okuduğum ikinci eser oluyor kendisi. İlki 
Zübük olmuştu ve maalesef dili, durağanlığıyla hiç beğendiğimi söyleyemeyeceğim bir eserdi. Aziz Nesin'le ilk tanışmam olduğu için benim için hayal kırıklığı olmuştu ancak diğer eserlerine de şans vermek istiyordum. en beğenilen eserlerinden olan bu kitaba her şeye rağmen büyük bir beklentiyle başladım ve beklentimin fazlasını karşıladı diyebilirim. Çok ama çok beğendim!
Konusundan kısaca bahsedersem;
Yaşar Yaşamaz küçükken babasının onu okula yazdırmak istemesiyle nüfus kağıdı çıkarmaya gider ve devlet kaydında çok önceden çanakkale savaşında şehit düşmüş olarak gözüktüğünü farkeder. Bunun üzerine bir hayatta kalma serüveni başlar Yaşar için çünkü asla kimliği olamaz. Devlet tarafından ölü kabul edildiği için hiçbir şeye başvuramaz, hakkını savunamaz, evlenemez, işe giremez ama bir yandan da vergi vermek zorunda kalabilir, hapise girebilir, dolandırılabilir, asker kaçağı olarak görülebilir... Yaşar ona yarayacak bir şeyi yapamaz çünkü nüfus kağıdı yoktur ve yaşamıyordur ancak ona zararı olan her şeyde yaşıyor olarak kabul edilir. Saf, biraz da cahil olan Yaşar hayatı boyunca bu zorulukla mücadele eder ve binbir çeşit insanla tanışır, kazık yer, devlet tarafından zor durumda bırakılır. Sevdiği kadın Anşe'yi memleketten iş bulma bahanesiyle kaçırır ve İstanbul'a yerleşir ancak hayal ettiği şeyi bulamaz çünkü yaşamıyor sayıldığı için evlenemezler, iş bulamaz ve aç sefil sokakta kalırlar. Anşe'ye bir iş bulur ancak bu da kısa süreli bir çözümdür. en sonunda ise kendini hapiste bulur. Eserde Yaşar'ın başından geçen trajikomik hikayelerini, hayatını hapiste koğuş arkadaşlarına anlatmasıyla oluşuyor. Arkadaşları tarafından merakla ve ilgiyle dinlenir, Yaşar. Hayatı, yaşadıkları ve hapiste gördükleriyle bambaşka birine dönüşür yavaş yavaş ve uyanık biri olmaya başlar çünkü artık hayatta kalmak için ne yapması gerektiğini anlamıştır: Devletle ters düşme, paran varsa bile yok gibi davran, dürüst olma...
Gerçekten inanılmaz bir kitaptı. Yazarın dili çok akıcıydı ve çok yumuşaktı. Yaşar'ın şiveli konuşmalarına kadar her şey eserde çok doğal ve güzeldi. Zübük eserine göre kitap elimde akıp gitti, konu merak ettirdi diyebilirim. Çoğu yerde o kadar güldüm ki anlatamam. Gerçekten komik bir eserdi. Sanırım bir oyunken çok beğenilmesiyle romanlaştırılmak istenmiş ve Nesin kitap haline getirmiş. Okurken o tiyatro havası hissediliyordu. Aslında Yaşar'ın yaşadığı şeyler inanılmaz korkunç, acımasızca ve üzücüydü. En kötüsü de gerçek ve hayattan olmasıydı ancak yazar öyle bir alayla alttan alta mesajlarla bunu veriyor ki çoğu yerde üzüleceğime kahkaha attım. (Mesela girdiği işlerden su şişesi ıslatır diye sürekli soran patronuyla olan diyalogları).
Yaşar karakteri inanılmaz etkileyiciydi. Tek bir karakterle tüm eseri, olayları sıkmadan, son derece merak uyandırıcı bir akıcılıkla aktarmıştı yazarımız. Yaşar'ın enayilikleri, salaklıkları, herkese hemen güvenmeleri, aptal dürüstlükleri , Anşe'yi ayakta uyutmaları, hep yanlışlıkla kötü durumda bulması kendisini , sakarlıkları o kadar komik ve gerçekçiydi ki bayıldım. Bu kadarı da olmaz artık dediğim ve güldüğüm yerler oldu. Tüm kötü aksilikler mi Yaşar Yaşamaz'ın başına gelir?
Anşe de tam bir köylü kızı havası veriyordu ve bence çok güzel aktarılmıştı. Yaşar'a olan saf aşkı, her şeye kanması ve saflığı çok komik, tatlıydı. En çok ona üzüldüm sanırım.
Hapishanedeki sahneleri ise bambaşkaydı ve kitaba ayrı bir camdan baktırıyordu. Hapishanede bambaşka bir Yaşar okuyoruz. Akıllanmış, uyanıklaşmış ve hayatta kalmaya istekli, kurnaz, zeki bir Yaşar. Hayatı öğrenip bu hale gelmesi çok etkileyiciydi. Hapishane diyalogları ve yaşantıları da çok güzel aktarılmıştı. Aziz Nesin'in o ortamı bildiği belli oluyor ve etkiliyordu.
Tek kelimeyle mükemmeldi.
Yazarın devlete yaptığı göndermeler, haksızlıkları gözümüze sokuş şekli ve verdiği gizli mesajlar çok etkiledi beni. Her bir cümle aslında komiklikle karışık gizli bir sitem, dalga geçme içeriyordu.
Devlet isterse yaşıyor gözüküyor istemezse gözükmüyordu. Devlete laf edemezdi, ederse en ağır suçu işlemiş insan hapse girmezken o girebilirdi, üst mevkilere yükselmek için okumaya gerek yoktu çünkü okumamışlar yükseliyordu, adalet yoktu, insanlar kurnaz ve arakadan iş çeviren dolandırıcılardı.. gibi birçok mesaj vardı.
Yazara hayran kaldım, zekasına bayıldım. Düşüncelerimi, dile getirilmeye korkulan şeyleri, adaletsizliği, yönetiliş şeklimizi o kadar güzel ve ince bir şekilde eleştirmiş ki anlatamam..
Kesinlikle okuyun ve okutturun! Zorunlu olarak okutulması gereken bir eser bence. Üzerine uzun uzun düşünülmeli ve nasıl bir yönetimin içindeyiz , neler yaşıyoruz farkedilmeli. Bu eserle farkındalığımız oluşmalı. Çok anlamlı ve gerçekleri tokat gibi yüze çarpan bir kitap.İnceleme
Aziz Nesin 'den okuduğum ikinci eser oluyor kendisi. İlki Zübük olmuştu ve maalesef dili, durağanlığıyla hiç beğendiğimi söyleyemeyeceğim bir eserdi. Aziz Nesin'le ilk tanışmam olduğu için benim için hayal kırıklığı olmuştu ancak diğer eserlerine de şans vermek istiyordum. en beğenilen eserlerinden olan bu kitaba her şeye rağmen büyük bir beklentiyle başladım ve beklentimin fazlasını karşıladı diyebilirim. Çok ama çok beğendim!
Konusundan kısaca bahsedersem;
Yaşar Yaşamaz küçükken babasının onu okula yazdırmak istemesiyle nüfus kağıdı çıkarmaya gider ve devlet kaydında çok önceden çanakkale savaşında şehit düşmüş olarak gözüktüğünü farkeder. Bunun üzerine bir hayatta kalma serüveni başlar Yaşar için çünkü asla kimliği olamaz. Devlet tarafından ölü kabul edildiği için hiçbir şeye başvuramaz, hakkını savunamaz, evlenemez, işe giremez ama bir yandan da vergi vermek zorunda kalabilir, hapise girebilir, dolandırılabilir, asker kaçağı olarak görülebilir... Yaşar ona yarayacak bir şeyi yapamaz çünkü nüfus kağıdı yoktur ve yaşamıyordur ancak ona zararı olan her şeyde yaşıyor olarak kabul edilir. Saf, biraz da cahil olan Yaşar hayatı boyunca bu zorulukla mücadele eder ve binbir çeşit insanla tanışır, kazık yer, devlet tarafından zor durumda bırakılır. Sevdiği kadın Anşe'yi memleketten iş bulma bahanesiyle kaçırır ve İstanbul'a yerleşir ancak hayal ettiği şeyi bulamaz çünkü yaşamıyor sayıldığı için evlenemezler, iş bulamaz ve aç sefil sokakta kalırlar. Anşe'ye bir iş bulur ancak bu da kısa süreli bir çözümdür. en sonunda ise kendini hapiste bulur. Eserde Yaşar'ın başından geçen trajikomik hikayelerini, hayatını hapiste koğuş arkadaşlarına anlatmasıyla oluşuyor. Arkadaşları tarafından merakla ve ilgiyle dinlenir, Yaşar. Hayatı, yaşadıkları ve hapiste gördükleriyle bambaşka birine dönüşür yavaş yavaş ve uyanık biri olmaya başlar çünkü artık hayatta kalmak için ne yapması gerektiğini anlamıştır: Devletle ters düşme, paran varsa bile yok gibi davran, dürüst olma...
Gerçekten inanılmaz bir kitaptı. Yazarın dili çok akıcıydı ve çok yumuşaktı. Yaşar'ın şiveli konuşmalarına kadar her şey eserde çok doğal ve güzeldi. Zübük eserine göre kitap elimde akıp gitti, konu merak ettirdi diyebilirim. Çoğu yerde o kadar güldüm ki anlatamam. Gerçekten komik bir eserdi. Sanırım bir oyunken çok beğenilmesiyle romanlaştırılmak istenmiş ve Nesin kitap haline getirmiş. Okurken o tiyatro havası hissediliyordu. Aslında Yaşar'ın yaşadığı şeyler inanılmaz korkunç, acımasızca ve üzücüydü. En kötüsü de gerçek ve hayattan olmasıydı ancak yazar öyle bir alayla alttan alta mesajlarla bunu veriyor ki çoğu yerde üzüleceğime kahkaha attım. (Mesela girdiği işlerden su şişesi ıslatır diye sürekli soran patronuyla olan diyalogları).
Yaşar karakteri inanılmaz etkileyiciydi. Tek bir karakterle tüm eseri, olayları sıkmadan, son derece merak uyandırıcı bir akıcılıkla aktarmıştı yazarımız. Yaşar'ın enayilikleri, salaklıkları, herkese hemen güvenmeleri, aptal dürüstlükleri , Anşe'yi ayakta uyutmaları, hep yanlışlıkla kötü durumda bulması kendisini , sakarlıkları o kadar komik ve gerçekçiydi ki bayıldım. Bu kadarı da olmaz artık dediğim ve güldüğüm yerler oldu. Tüm kötü aksilikler mi Yaşar Yaşamaz'ın başına gelir?
Anşe de tam bir köylü kızı havası veriyordu ve bence çok güzel aktarılmıştı. Yaşar'a olan saf aşkı, her şeye kanması ve saflığı çok komik, tatlıydı. En çok ona üzüldüm sanırım.
Hapishanedeki sahneleri ise bambaşkaydı ve kitaba ayrı bir camdan baktırıyordu. Hapishanede bambaşka bir Yaşar okuyoruz. Akıllanmış, uyanıklaşmış ve hayatta kalmaya istekli, kurnaz, zeki bir Yaşar. Hayatı öğrenip bu hale gelmesi çok etkileyiciydi. Hapishane diyalogları ve yaşantıları da çok güzel aktarılmıştı. Aziz Nesin'in o ortamı bildiği belli oluyor ve etkiliyordu.
Tek kelimeyle mükemmeldi.
Yazarın devlete yaptığı göndermeler, haksızlıkları gözümüze sokuş şekli ve verdiği gizli mesajlar çok etkiledi beni. Her bir cümle aslında komiklikle karışık gizli bir sitem, dalga geçme içeriyordu.
Devlet isterse yaşıyor gözüküyor istemezse gözükmüyordu. Devlete laf edemezdi, ederse en ağır suçu işlemiş insan hapse girmezken o girebilirdi, üst mevkilere yükselmek için okumaya gerek yoktu çünkü okumamışlar yükseliyordu, adalet yoktu, insanlar kurnaz ve arakadan iş çeviren dolandırıcılardı.. gibi birçok mesaj vardı.
Yazara hayran kaldım, zekasına bayıldım. Düşüncelerimi, dile getirilmeye korkulan şeyleri, adaletsizliği, yönetiliş şeklimizi o kadar güzel ve ince bir şekilde eleştirmiş ki anlatamam..
Kesinlikle okuyun ve okutturun! Zorunlu olarak okutulması gereken bir eser bence. Üzerine uzun uzun düşünülmeli ve nasıl bir yönetimin içindeyiz , neler yaşıyoruz farkedilmeli. Bu eserle farkındalığımız oluşmalı. Çok anlamlı ve gerçekleri tokat gibi yüze çarpan bir kitap.·
174 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
