Bu kadar kısa olup bu kadar edebi bir dile sahip çok az kitap vardır Emanet Çocuk eseri onlardan biri.
Spoiler vermeden iki kelime yazmayı başaramam sanırım. Çocuklarını küçük yaşta kaybetmiş bir aileye emanet bırakılan isimsiz bir kız çocuğunu ele alıyor kitap ve bu kız çocuğunun etrafında şekilleniyor her şey. Kız çocuğunun isimsiz olması yazarın da bir kadın olması nedeniyle bütün kız çocuklarına yazdığını düşünüyorum. Öyle ki Cengiz AytmatovBeyaz Gemi eserinin baş kahramanı küçük çocuğun ismini bu yüzden yazmadığını ve bütün küçük çocuklara, aslında bütün çocukları o karakter yaptığını söylemişti. Yazar Cengiz Aytmatov'dan etkilenmiş midir bilmiyorum. Bu iki eserden benim etkilendiğim açık.
Zorunluluk nedeni ile başka bir aileye verilme olayı Sefiller (2 Cilt Takım) eserinde fantine karakterinin kızı cosette yine böyle bir zorunlulukla başka bir aileye emanet olarak verilmiştir. Bu eserdekilerin tam tersine kızın kendi ailesi daha doğrusu babası duygu olarak kızını çoktan terk etmiş ve çocuğunu küçük yaşta bir kaza eseri kaybetmiş bir aile onun ailesi yerini tutar. Tutabilir mi diye sormayın tutar. Herkesin ailesi sizin kadar iyi olmayabilir. Tanımadığı insanlar ona aile olabilir.
Hiçbir şey söylememe fırsatını kaçırmamak gerektiğini bu kitapla öğrendim ben de. İnsanlara güvenmemem gerektiğini ama yine de güvenip aynı hayal kırıklığı ile karşılaşmak sanırım hepimizin başına gelmiştir. Aynı şeyleri tekrar tekrar deneyen ve farklı sonuç almak isteyen aptallar sürüsü olduğumuz doğrudur. Okuyun diyeceğim ama yapmak zorunda olmadığınız bir şey olarak hatırlayın bunu daima. Bu kitabın insanı daha iyi bir insan yaptığı kesin. Terk edilmişliğin tadı var bu kitapta. Bu eseri okuduktan sonra yazarın diğer eserlerine şans vermeyi düşünüyorum keyifli okumalar.