Dazai beni yordunEdebiyat & Roman
Osamu Dazai’nin Öğrenci Kız kitabını okurken, ana karakterimizin yaşamından çok yazarın kendi zihniyetini ve kadınlara dair önyargılarını hissetmek beni rahatsız etti. Dazai, genç bir kızın iç dünyasını anlamaya çalışıp bu eseri yazmış gibi görünse de, aslında anlatılan çoğu şey yazarın kadınlara bakışını yansıtıyor.
- "Ama içlerinden birine ufacık da olsa gülümsersem, sadece bu bile adamlardan birinin beni kendine eş olarak seçmesi ve benim zorla evlendirmem anlamına gelebilir."
Burada, genç kızın içinde bulunduğu toplumun baskıcı yapısı mı anlatılmak isteniyor, yoksa Dazai’nin kadınları pasif kurbanlar olarak görmesi mi? İki durumda da metin bana çok düz ve empati yoksunu geldi.
-"Kendimde bir kadın olduğumdan kadınların içindeki pisliği çok iyi biliyor ve dişlerimi gıcırtacak kadar nefret ediyorum."
Bu cümle ise bambaşka bir sorun. Dazai, kadın karakterine, kadınların kendisinden bile nefret ettiği bir algı yüklemiş. Yazarın kadınlara karşı duyduğu açıkça hissedilen öfkesinin bir yansıması gibi. Bu cümleleri okuduktan sonra geriye kalan hikaye beni sık sık duraklamaya ve sorgulamaya itti. Dazai’nin amacı karakteri samimi mi kılmak, yoksa bilinçsizce(?) kendi nefretini mi yansıtmak?
Kitap, günümüze kadar bir şekilde gelmiş; çünkü genç bir kızın yetişkinliğe geçiş sürecini sade bir dille anlatıyor. Ancak bu sade dilden fazlasını bulmak bi hayli zor. Temelde bilinç akışı ve iç Monolog tekniğiyle yazılmış bu hikâye, basit bir melankoliden ibaret fikrimce. Diğer bir örneğe geçecek olursak, genç bir kızın saflığını abartarak dile getirmesi de Dazai’nin kadınları anlamaktan ne kadar uzak olduğunu gösteriyor. Saflık, erkekler tarafından romantize edilen bir kavram olmaktan öteye geçememiş burada. Dazai gibi erkek yazarlar bu kavrama kafayı takmış durumda; oysa bir kadın için "saflık" hiçbir zaman bu kadar büyütülecek bir mesele değil.
Sonsözde kitabın Çavdar Tarlasında Çocuklar ile paralelliklerine değinilmesi güzel bir değerlendirme olmuş. İki eser de gençlikten yetişkinliğe geçişte yaşanan karmaşayı ele alıyor. Ancak Dazai’nin karakteri, J.D. Salinger’ın Holden’ı kadar derin değil. Çünkü Öğrenci Kız, Dazai’nin kendi melankolisi ve kadın algısıyla sınırlı bir hikâye. Yazarın, genç bir kadını anlamaktan çok kendi iç dünyasını yansıtmakla ilgilendiği çok açık.
Bu 60 sayfa, benim için asla bitmek bilmeyen bir okuma süreci oldu. Ne karaktere ne de yazara ısınabildim. Öğrenci Kız, kadınları anlamaktan uzak, tek taraflı bir bakış açısının ürünü olarak zihnimde yer edip kaldı...
·
651 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Gerçekten ben de tam olarak böyle hissetim. Tam empati kuruyorum . Evet belki diyorum bi anda işler değişiyor. Bi kadının kalemini o kadar çok aradım ki kitapta