Game of Ottoman
“Düşünüyorum öyleyse varım”dan, “düşlüyorum öyleyse varım”
"Rendekâr yanılıyor: Düşünüyorum, ama sadece ben var değilim. Düşündüğüm için asıl sizler varsınız; sizler ve içinde yaşadığınız dünya". Uzun İhsan Efendi S:305 ePub
Sizlere kitabı özetlemeye çalışmayacağım belki istememde yapamayacağım. Bir çok hikayeden örülmüş bir ana hikayeden oluşuyor. Ve bu hikayelerin içinde bir çok karakter var. Ve bu karakterlerin; Yüzü aynı kalır adı değişir, yüzü değişir adı aynı kalır.
Okurken hiç bir tahmin yapmayın tutturamazsınız. Karakterlerin hikayeleri ve birbirileriyle karşılaşmaları bir kişinin başka bir kişi olması ve siz geçmişine dair herşeye vakıf olmanız hikayeyi zihninizde çok farklı yere getiriyor.
Hikayeyi anlatamayacağıma göre kısa kısa notlar ile kitabın içeriği ve yazarın kurgusuna değinelim çünkü bu kitapta öne çıkan bu. Mükemmel bir yazar dokunuşu. Çok ender yazar yazdığı kitabının ve karakterlerinden bahsedilmeden övgüyle bahsedilir işte 
İhsan Oktay Anar o yazarlardan.
Muazzam bir kurgu ve anlatım tekniği ile tarihi kurgusal fantastik romanvari bir felsefi eser ortaya çıkarmış. Nasıl yaptıysa yapmış hepsi bir arada olmuş.
Macera insanoğlu için büyük bir nimet ve ibadet olarak görülen eserde bilgi, güç, amaç, zaman mekan üzerinde felsefi düşünceler çarpıcıydı. Özellikle Ebrehe ve Bünyamin’in zaman üzerine diyaloğu ve mitolojik öğeler olması ayrıca dikkat çekiciydi.
Okurken kitabın %55’ini geçtiğimde ( nasıl yüzde verebiliyor diye aklına takılanlar olursa diye ePub okurken yüzde veriyor) hem izlerken hem okurken hayran olduğum 
A Game of Thrones serisi aklıma geldi. Bazı sahneler gözümde canlandı yada karşılaştırma yaptırdı. En temelinde güç ve bilgi üzerine olan monologlar ve karakterlerin değişimleri ve fantastik bir dünya oluşu. Game of Ottaman. Osmanlı döneminde olması ve o dönemin İstanbul’unu okuması ayrı bir keyifti.
Ve kitap bittiğinde kafamda deli sorular, cevapsız kalan merak ettiğim mevzular sonunda ise ne yani bu şimdi bir ……… müydü? Diye kalakaldım. Bu kitabı belki tam anlayamadım okuyan biriyle uzun uzun konuşmam gerek. Sizde okuyunca aynı hislere maruz kalabilirsiniz! Okuyun ki kalın.
İhsan Oktay Anar o yazarlardan.
Muazzam bir kurgu ve anlatım tekniği ile tarihi kurgusal fantastik romanvari bir felsefi eser ortaya çıkarmış. Nasıl yaptıysa yapmış hepsi bir arada olmuş.
Macera insanoğlu için büyük bir nimet ve ibadet olarak görülen eserde bilgi, güç, amaç, zaman mekan üzerinde felsefi düşünceler çarpıcıydı. Özellikle Ebrehe ve Bünyamin’in zaman üzerine diyaloğu ve mitolojik öğeler olması ayrıca dikkat çekiciydi.
Okurken kitabın %55’ini geçtiğimde ( nasıl yüzde verebiliyor diye aklına takılanlar olursa diye ePub okurken yüzde veriyor) hem izlerken hem okurken hayran olduğum A Game of Thrones serisi aklıma geldi. Bazı sahneler gözümde canlandı yada karşılaştırma yaptırdı. En temelinde güç ve bilgi üzerine olan monologlar ve karakterlerin değişimleri ve fantastik bir dünya oluşu. Game of Ottaman. Osmanlı döneminde olması ve o dönemin İstanbul’unu okuması ayrı bir keyifti.
Ve kitap bittiğinde kafamda deli sorular, cevapsız kalan merak ettiğim mevzular sonunda ise ne yani bu şimdi bir ……… müydü? Diye kalakaldım. Bu kitabı belki tam anlayamadım okuyan biriyle uzun uzun konuşmam gerek. Sizde okuyunca aynı hislere maruz kalabilirsiniz! Okuyun ki kalın.··
15 +1'leme
·441 Gösterim
10 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Benim okuma listemde var ama bir türlü cesaret edip okumaya başlayamıyorum, Aslında kitabın post-modern tarzda yazılmış olması da beni çekindiriyor biraz. Sizce kitabın akıcılığı nasıl, bu kitaptan önce birkaç post-modern eserle kendimizi alıştırmak daha mı iyi olur?
Bu kitap için öncesinde başka bir postmodern eser okumanıza bence hiç gerek yok. Zaten postmodern metinlerde “alışma” gibi bir şey çok mümkün olmuyor; her biri kendi içinde farklı bir dünya kuruyor. O yüzden aklınızda olanla başlamak çok daha iyi olur. Puslu Kıtalar Atlası bu açıdan hem özgün hem de içine çeken bir kitap.
Kesinlikle altına imza atabileceğim bir inceleme olmuş kitabı az önce bitirdim ve sonunda sadece vay be diyebildim
Aynı duygularla okuduğumuzu bilmek çok güzel. İncelemede bunu hissettirebilmiş olmak da ayrıca mutlu etti beni. Gerçekten o “vay be” dedirten son, insanın içini uzun süre meşgul ediyor. Yorumunuz için çok teşekkür ederim.
Bir ben bu kitabin nasil bukadar iyi oldugunu anlamadim herhalde 🙃 biri bana bu kitabi tercume etsin nolur 😆
Sevgi Evet, haklısınız; Puslu Kıtalar Atlası biraz dikkat isteyen bir kitap. Birçok karakteri eş zamanlı olarak işliyor ve hikayeler iç içe geçerek, sonunda bir bütün oluşturuyor. Bu da okurken bazen karmaşık ya da kopuk hissettirebiliyor. Ama sonlara doğru taşlar yerine oturunca kitabın tadı bambaşka bir hale geliyor. Şans verirseniz, sabırla okudukça o bulmaca gibi kurgunun sizi içine çektiğini fark edeceksiniz.
Öncelikle geç dönüş için kusura bakmayın. Uygulamadaki bildirim sistemi bazen gecikmeli ya da karışık çalışabiliyor, o yüzden aksaklıklar yaşanabiliyor.
Sorunuza gelirsek; Puslu Kıtalar Atlası gerçekten Türkiye’de tarz olarak çok özgün bir eser. Hem dili, hem felsefi altyapısı hem de kurgusuyla birebir aynı tadı verecek bir kitap bulmak pek kolay değil. O yüzden en iyi önerim, İhsan Oktay Anar’ın diğer eserlerine yönelmek olur.
Reklam
Okuyup hayran kaldığım bir kitap hatta hayretlere düştüğüm. Ancak bu kadar güzel bir incelemeyi hak ediyordu 👌