Yiyordunuz içiyordunuz. Yaşamıyordunuz ki.Şiir
Yaşıyor musunuz?
Başlangıç olsun diye sormuyorum, ciddi ciddi yaşıyor musunuz?
En son ne zaman birine "Seni seviyorum," dediniz ya da bir başkasından duydunuz. En son ne zaman kendinize "kendinizi" seviyor gibi davrandınız?
Kendimiz için yaşamayı bırakalı ne çok oldu değil mi?
Tabutta Rövaşata filmini izlemiş miydiniz?
"Sen buna yaşamak mı diyorsun Mahsun? Yaşamak, farklı şehirler gezmektir. Tiyatroya operaya gidebilmektir. Güzel kitaplar okuyup şiirler dinlemektir. Bizimkisi yaşamak değil, katlanmak. Sen sadece nefes alıp verebildiğin için yaşadığını sanıyorsun. Ama ölmemek, yaşamak değildir." Hayatta kalabilmek uğruna bir hayat feda ediyoruz. Ne diyor 
Rıfat Ilgaz bir şiirinde: "Bir dikili çöpün bile yok yeryüzünde, mezar taşından gayrı." Hepimizin sonu o değil mi?
"İşte geldin gidiyorsun,
Çalış çalış sonu yok,
Nedir bu kendine eziyet!"
Aynı coğrafyada çokça nefes almışız şairle... Bir yanı hep Kastamonu olmuş. Hayatım boyunca görev yaptığım tek şehir. Aynı mesleği icra etmişiz. Aynı sulardan içmiş farklı zamanlarda aynı yollardan geçmişiz. Ve aynı şeylere gönül vermişiz: "Benden söz açıldı mı önce kitaplarımın sayısı söylenecek." "Bense her şeyden uzak, kitaplarımın ortasında kendimi unutacağım!" Hepimiz 
Hababam Sınıfı ile biliyoruz onu. Oysa o çok daha fazlası. Daha çocuk yaşlarda başlıyor yazma sevdası. "Oğlum, ben senin mühendis, doktor olmanı düşünüyordum. Sen kalktın şair oldun, yazar oldun. Ne istersen ol, karışmam; ama neyi iyi yapacağına aklın yatıyorsa onu yap. İstersen zurnacı ol; ama zurnayı en iyi biçimde sen çal!.." Ne büyük bir şans değil mi böyle bir ailede büyümek. En iyi yazma işini yaptı o. Bu uğurda sansürlere uğradı, yazdığı kitaplar toplatıldı, hapislere düştü ama yine de vazgeçmedi. Hepimizin güldüğü Hababam Sınıfı ancak güldürü olarak sansürü delebildi.
"Sık dişini!
Her şey düzelecek yakında,
Her şey yoluna girecek."
Nâzım'ın beğendiği şairlerden...
"Gençlerin içinde çok beğendiğim şairler var, hepsinin ismini aklımda tutamıyorum, isimleri henüz yer etmedi; ama şiirlerini pek beğeniyorum. Şöyle aklımda kalanları sıra tefriki yapmadan sayayım:
Dinamo, Suat Taşer, Rıfat İlgaz, A.Kadir, Orhan Kemal, Saffet Irgat vesaire..." Bambaşka bir sesi var, oysa çok az insan biliyor onun şiirleri olduğunu.
"Alıp başımı gitmek. Atsız arabasız.
Alıp başımı düşlerin çıkmazından."
Reklamı iyi yapılmayan şeylerin kıymeti bilinmiyor ülkemizde. Hele bir de Anadolu coğrafyasından çıktıysan... Ehline düşmeyen her şey gibi her insan da ziyan oluyor. "Bizde şairlerin hiçbir zaman bayramı olmadı, tam tersine yas günleri oldu."
Anlaşıldı kara günler için doğmuşuz,
İçli dışlı olmuşuz acılarla.
Tesadüf çıkardı seni karşıma, zor günler geçirdiğim bir zamanda. Şiirler dertlerimize ilaç olmasalar da dert ortağı oluyorlar yanımızda. Hem üzerine yazmak iyi geliyor, şiir üzerine konuşacak insanın az bulunduğu şu zamanda. İyi geldi vesselam, iyi gelsin yaralarınıza.
Rıfat Ilgaz bir şiirinde: "Bir dikili çöpün bile yok yeryüzünde, mezar taşından gayrı." Hepimizin sonu o değil mi?
"İşte geldin gidiyorsun,
Çalış çalış sonu yok,
Nedir bu kendine eziyet!"
Aynı coğrafyada çokça nefes almışız şairle... Bir yanı hep Kastamonu olmuş. Hayatım boyunca görev yaptığım tek şehir. Aynı mesleği icra etmişiz. Aynı sulardan içmiş farklı zamanlarda aynı yollardan geçmişiz. Ve aynı şeylere gönül vermişiz: "Benden söz açıldı mı önce kitaplarımın sayısı söylenecek." "Bense her şeyden uzak, kitaplarımın ortasında kendimi unutacağım!" Hepimiz Hababam Sınıfı ile biliyoruz onu. Oysa o çok daha fazlası. Daha çocuk yaşlarda başlıyor yazma sevdası. "Oğlum, ben senin mühendis, doktor olmanı düşünüyordum. Sen kalktın şair oldun, yazar oldun. Ne istersen ol, karışmam; ama neyi iyi yapacağına aklın yatıyorsa onu yap. İstersen zurnacı ol; ama zurnayı en iyi biçimde sen çal!.." Ne büyük bir şans değil mi böyle bir ailede büyümek. En iyi yazma işini yaptı o. Bu uğurda sansürlere uğradı, yazdığı kitaplar toplatıldı, hapislere düştü ama yine de vazgeçmedi. Hepimizin güldüğü Hababam Sınıfı ancak güldürü olarak sansürü delebildi.
"Sık dişini!
Her şey düzelecek yakında,
Her şey yoluna girecek."
Nâzım'ın beğendiği şairlerden...
"Gençlerin içinde çok beğendiğim şairler var, hepsinin ismini aklımda tutamıyorum, isimleri henüz yer etmedi; ama şiirlerini pek beğeniyorum. Şöyle aklımda kalanları sıra tefriki yapmadan sayayım:
Dinamo, Suat Taşer, Rıfat İlgaz, A.Kadir, Orhan Kemal, Saffet Irgat vesaire..." Bambaşka bir sesi var, oysa çok az insan biliyor onun şiirleri olduğunu.
"Alıp başımı gitmek. Atsız arabasız.
Alıp başımı düşlerin çıkmazından."
Reklamı iyi yapılmayan şeylerin kıymeti bilinmiyor ülkemizde. Hele bir de Anadolu coğrafyasından çıktıysan... Ehline düşmeyen her şey gibi her insan da ziyan oluyor. "Bizde şairlerin hiçbir zaman bayramı olmadı, tam tersine yas günleri oldu."
Anlaşıldı kara günler için doğmuşuz,
İçli dışlı olmuşuz acılarla.
Tesadüf çıkardı seni karşıma, zor günler geçirdiğim bir zamanda. Şiirler dertlerimize ilaç olmasalar da dert ortağı oluyorlar yanımızda. Hem üzerine yazmak iyi geliyor, şiir üzerine konuşacak insanın az bulunduğu şu zamanda. İyi geldi vesselam, iyi gelsin yaralarınıza.··
14,4bin Gösterim
9 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Böylesi bir şair çok fazla kıyıda köşede kalmamış mı sizce de? Paylaşarak daha çok okurun keşfetmesine vesile olabilirsiniz.
Hocam selamaleyküm whatsapp kanalım 100 abone olduğu vakit bir çekiliş yapacaktım. 100 aboneye ulaştı ve çekiliş yapmak istiyorum sizler biliyorsunuz sonuçları nasıl öğrenebilirim ve bu çekiliş belirleme uygulamasından hangisini yapabilirim fikir verir misiniz🌹😇
Sadece gözümde bir kaç damla yaş oldu ama sanki sellerdi . Kafamı nereye çevirsem mutsuz, yılgın üzgün anne babalar...
