“HANNE…”Göç Hikayesi
Bir arayış içinde olup, bu arayış ile hakikate ulaşabilmenin hikâyesi..
Hanne ,2024 Yılının son kitabımdı. Bu kitap hakkında bir inceleme yazma gereği duydum, beni içine çeken bir öyküsü vardı çünkü. Göç hikâyeleri beni hep etkiler..
Geçmiş, hepimizin çocukluğundaki kalıntıların eseridir aslında. Neden psikologlar insanları tanımak için çocukluklarına inmek ister yoksa, işte bu yüzden. Bu kitabın ana karakteri Hanne de, gerçek huzuru yakalayabilmesi için geçmişi ile barışmalı, yüzleşmeliydi.
Kitaptaki Hanne, Almanya’da doğup büyümüş bir Türk ailenin kızıdır. Babası varken babasızlığı, sevgisizliği, fiziksel şiddeti ve en son annesini kaybederek ölümü yaşayan bir kız. Mutlu bir ailenin özlemiyle Alman bir aileye evlatlık verilir Hanne. Alman kültürüyle büyür, 2 ayrı kültür arasında kalır ve gerçek kimliğini unutur.
Hanne’nin öze dönüş hikâyesi, içindeki çatışmalar ve kimlik karmaşası anlatılmış. Doğduğun yerin nasıl da insana kader olduğu öyle güzel işlenmiş ki. Öykünün sonunda Hanne’nin vefat etmiş annesinin başucundan ayırmadığı Mevlâna’nın Mesnevi’sine bağlaması da çok iyiydi. Mesnevi’den alınan hikâyelerle Hanne’nin durumuna bir çözüm araması, onun Mesnevi’yle şifa bulması ve bir hakikate ulaşması farklı olmuş.
Yazarın, gerçek bir hayat hikâyesinden esinlenerek kaleme aldığı Hanne, pek çoğumuzun çevresinden izler bulabileceği, sancılı kurgusu olan bir öykü.
Kitap uzun zamandır listemdeydi, yılı bununla kapatmak nasip oldu. Ve kitabın içindeki sözle de çok manidardı, diyor ki:
‘Bazı kitapların okunma zamanı olduğuna inanırım. Bu anlamda kişinin kendinden ziyade kitap kendisini okutma ihtiyacı hisseder. Garip bir his. Ne zaman lüzumlu olduğuna kendisi karar verir bazı kitaplar.’
Bu kitabın da demek ki okuma zamanı şimdiymiş.
Son olarak bir alıntı daha bırakıyorum kitaptan:
‘Kişi, kendi serüvenini başlattığı anda,
çıktığı doğru yolda, eğri kitabı bile doğru okurmuş, Hanne…’ (s. 267)
Kitabın kapağında kırmızı bir elbise var ayrıca,
hikâyesini siz de merak ediyor musunuz?
Hanne ,2024 Yılının son kitabımdı. Bu kitap hakkında bir inceleme yazma gereği duydum, beni içine çeken bir öyküsü vardı çünkü. Göç hikâyeleri beni hep etkiler..
Geçmiş, hepimizin çocukluğundaki kalıntıların eseridir aslında. Neden psikologlar insanları tanımak için çocukluklarına inmek ister yoksa, işte bu yüzden. Bu kitabın ana karakteri Hanne de, gerçek huzuru yakalayabilmesi için geçmişi ile barışmalı, yüzleşmeliydi.
Kitaptaki Hanne, Almanya’da doğup büyümüş bir Türk ailenin kızıdır. Babası varken babasızlığı, sevgisizliği, fiziksel şiddeti ve en son annesini kaybederek ölümü yaşayan bir kız. Mutlu bir ailenin özlemiyle Alman bir aileye evlatlık verilir Hanne. Alman kültürüyle büyür, 2 ayrı kültür arasında kalır ve gerçek kimliğini unutur.
Hanne’nin öze dönüş hikâyesi, içindeki çatışmalar ve kimlik karmaşası anlatılmış. Doğduğun yerin nasıl da insana kader olduğu öyle güzel işlenmiş ki. Öykünün sonunda Hanne’nin vefat etmiş annesinin başucundan ayırmadığı Mevlâna’nın Mesnevi’sine bağlaması da çok iyiydi. Mesnevi’den alınan hikâyelerle Hanne’nin durumuna bir çözüm araması, onun Mesnevi’yle şifa bulması ve bir hakikate ulaşması farklı olmuş.
Yazarın, gerçek bir hayat hikâyesinden esinlenerek kaleme aldığı Hanne, pek çoğumuzun çevresinden izler bulabileceği, sancılı kurgusu olan bir öykü.
Kitap uzun zamandır listemdeydi, yılı bununla kapatmak nasip oldu. Ve kitabın içindeki sözle de çok manidardı, diyor ki:
‘Bazı kitapların okunma zamanı olduğuna inanırım. Bu anlamda kişinin kendinden ziyade kitap kendisini okutma ihtiyacı hisseder. Garip bir his. Ne zaman lüzumlu olduğuna kendisi karar verir bazı kitaplar.’
Bu kitabın da demek ki okuma zamanı şimdiymiş.
Son olarak bir alıntı daha bırakıyorum kitaptan:
‘Kişi, kendi serüvenini başlattığı anda,
çıktığı doğru yolda, eğri kitabı bile doğru okurmuş, Hanne…’ (s. 267)
Kitabın kapağında kırmızı bir elbise var ayrıca,
hikâyesini siz de merak ediyor musunuz?·
1 +1'leme
·1.466 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
İnceleme için teşekkür ediyorum özellikle kitapların okunma zamanıyla ilgili kısım benim çok inandığım bir durum sırf bu yüzden zamanını bekleyen kitaplarım var.