Aleksandr Puşkin den okuduğum ikinci kitap sanırım bu. Dili o kadar sade, anlatışı o kadar akıcıydı ki roman değil hikaye okuyormuş hissine kapıldım. Bölümler kısa kısa aktı gitti zaten kii hemen bitirmemin bir sebebi de bu :)
Çoğu rus edebiyatı eserlerinde olduğu gibi bu kitapta da yazılan dönemin izlerini taşıyan bir olaya şahit oluyoruz. Kitapta aşk, savaş, eleştiri, çooookça psikoloji işlenmiş. En başta yapılan küçük bir iyiliğin nelere yol açabileceği; merhametin, yardımlaşmanın karşılığının ne denli etkiye sahip olabileceği; aşk uğruna nelerin göze alınabileceğini gösteren bir kitap demek yanlış olmaz sanırım. Çok yormayan bir günde bitirilebilecek çıtır bir kitap sevdimm :)