Item: Kalın Türk
Author: RK

RK

@muharib·

İsmet Özel'in Kitabı'nı Tahlil Teşebbüsü

Puan vermedi·53 syf.·

Kitabı okudu

2023 16. kitabı

25 saatte okudu

Okunma: 29 Nisan 2023 00:00

İsmet Özel denilince evvela kalem bir durmak ister zira her cümlesine ayrı bir şerh gerekecek bazı çıkışlarıyla her an herkesi hayrete düşürebilecek bir tıynete sahiptir. Bu cümleleri kendisine matuf bir sataşma olmadan yazıyorum, zira kitabını tetkik edebilecek bir edebi derinlikten hâliyim. İsmet Özel burada daha ziyade harici diplomaside işbu dönemde meşhur iki teze cevap vermeyi murad etmiş olsa gerek. Zira bu dönem SSCB'nin yıkılışı olmak ile beraber yıllardır süregelen soğuk savaş diye tesmiye olan bir sürecin de nihayetine gelinmiş olacak ve dolayısıyla mağlubun aşikarane bir şekilde kendini yok etmesi gâlibin(!) zaferini kutlamasına bir teşvik olmuş olacaktı ki böyle de oldu.Francis Fukuyama adlı siyasetçi aynı zamanda akademisyen olan bir zat 1992 yılında neşrettiği (The End of History and the Last Man) 'Tarihin Sonu ve Son İnsan' teziyle artık dünyada tüm sistemlerin tecrübe edildiğini ve insanın siyaseten tekamül ettiği sistemin Batı liberal Fikri olduğunu ve dolayısıyla tüm dünyanın buna muhtaç olduğunu deklare edecekti. Öte yandan meslektaşı Samuel Huntington da Foreign Affairs'in fonuyla yazmiş olduğu "Medeniyetler Çatışması "teziyle artık siyasi, iktisadi tartışmaların nihayet bulup artıknmedeniyetler arasında cereyan edecek ihtilaflara şahitlik edeceğimizi iddia etti. Tabi bu iddiası bu kadar yumuşak olmadı satır arasında Afrika gibi kimi medeniyetleri yok mesabesinde tutma şecâatini(!) de izhar etmiştir... Artık olası iki medeniyet müslim -gayr-ı müslim tansiyonunun yükselebileceğini işaret eder... İşte İsmet Özel tam olarak bu iki teze bir nevi cevap vermiştir.Bir nevi dedik zira İsmet Özel tartışmayı burada çok farklı bir cesamete naklediyor. Mesela Huntington'un mezkûr tezinden bahsederken tartışmayı medeniyet kavramını reddiyle başlıyor.kendisi Oswald Spengler'den iktibasla medeniyeti şöyle ifade eder: " bir medeniyet, yani bir 'zivilisation, bir kültürün donmuş halidir. Yani bir kültür doğar, dinamik bir durumdadır, eğer bu kültür herhangi bir şekilde sadece kendini üretebilecek formlara kapanır ve dolarsa o artık bir medeniyet haline gelir. " ve Huntington'un bu tezini beklemediği bir yerden tenkit eder. Tamamen bir öz eleştiri ile: " 'Medeniyetler Çatışması' bağlamında demek istediğim şu ki, dünyada donmuş kültür olarak sadece Batı medeniyeti var, diğer medeniyetler artık medeniyet değiller. " Devamında artık Çin'in bir medeniyet ifade etmediği çünkü mazisiyle katışıksız olan Çin'in artık neo liberalizm ile yeknesaklaşan dünyada onun da dünyanın herhangi bir ülkesi konumuna geldiğini iddia eder. Asıl sitemi ise Müslüman medeniyetine zira artık müslümanların dünyada kendilerini iktisadi, siyasi, feza yahut diğer başka alanlarda kendi izhar edecek bir iddialarının kalmadığını bilakis kendilerinin kendi kimlikleriyle ortaya çıkma gibi bir iddialarının dahi kalmadığını tenkit eder. Özel,Müslümanlar'ın kendi iddialarından vazgeçip bir köşeye çekildikleri anda dahi görecekleri tek şeyin varlıklarını izah edebildikleri tek alanın Müslümanlığa mahsus bir alan olduğunu anlayacaklarını dile getirmektedir. Yani o şey de giderse varlıktan bir insanlık ontolojisinden bahsedilemeyecek duruma dûçâr olacaklardır. Bir nevi Fâzıl'ın dile getirdiği gibi : '...bir şey koptu benden, şey.. Her şeyi ayakta tutan bir şey...' işte bu şey Özel'e göre Müslümanlardan kopa(rıla)n ,tecrid edilen İslamiyet'dir... Özel Batı haricindeki diğer medeniyetlerin Batı tarafından kendilerini rakip görmelerini dahi bir nişân-ı zîşân olarak addedeceklerini beyan etmekte ve hatta buna Müslümanlar'ın meyyal olduklarını dile getirmektedir. Bunu şöyle izah etmekte: " Huntington makalesinin sonunda, 'The West against rest' şeklinde bir yaklaşımda bulunuyor . Bu sunuma karşılık olarak biz 'Batı medeniyetine karşı bir medeniyetiz, fenâ mı' diyecek olursak işi onların ellerine bırakmış oluruz." Yani İsmet Özel , İslam'ın sanki Batı'nın tezine karşı bir antitez olarak çıkmış bir şey olduğunun iddiasını kökünden halletmeye çalışmakta ve 'biz zaten buradaydık' mesajını iletmeye çalışmaktadır. Özel, asıl maksadın medeniyetler küllünü oluşturan cüzlerin bir tarafa atılarak yani bunların zaten tartışmaya dahi mevzu bahis olmayacağını( yani iktisadi sistem sosyal sistem zaten Batı'nın vaz ettiği gibi olacağını) iddia ederek tartışmayı sûri bir boyuta taşıma gayretlerini göz önüne sermektedir.İşte özel "the rest" ile mezkûr olan medeniyetleri "Batı tarafından darbeye maruz bırakılmış, güdükleştirilmiş, üreme organları kesilmiş kültürler" olarak vasıflandırmaktadır. Nitekim bunu kendi tabiriyle bir "katırlık bahsi" olarak nitelemektedir. Kendi deyişiyle: "Katır, ucuz olanın pahalı olanı kendine râm etmesiyle husule gelen bir üründür; ama kendisinden bir ürün sağlayamazsınız.Katır ne dölleyebilir, ne de döllenebilir." Hulasa Özel, dünyadaki bu kadar gelişmeye bu kadar sağır kalınmasını ve sürekli kendi menbaından değil hazıra alışmış , hazır yiyecek, hazır giyecek, hazır teknoloji, hazır kültür ve nihai olarak hazır medeniyete dûçar olmuş bir milletin kendinden uzaklaşarak kendi dinamiklerinden ictinab ederek ve hatta haya ederek bir ecnebi kültüre vâreste olmasını tenkid eder. İsmet Özel'in bu derdini zannedersem Cemil Meriç'in şu ifadeleriyle şerh etmek gayet yerinde olacaktır: "kıtaları ipek bir kumaş gibi keser biçerdik.kelleler damlardı kılıcımızdan. bir biz vardık cihanda, bir de küffar…zafer sabahlarını kovalayan bozgun akşamları…ihtiyar dev, mazideki ihtişamından utanır oldu. sonra utanç, unutkanlığa bıraktı yerini, :ben avrupalıyım' demeye başladı, 'asya bir cüzzamlılar diyarıdır.'avrupalı dostları, acıyarak baktılar ihtiyara, ve kulağına: 'hayır delikanlı' diye fısıldadılar, 'sen bir az gelişmişsin.'ve hıristiyan batı’nın göğsümüze iliştirdiği bu idam yaftasını, bir 'nişân-ı zîşân'gibi gururla benimsedi aydınlarımız." Selâmetle,