Bir İdam Mahkumunun Son GünüRoman-Edebiyat
•••
•••
Yine hangisini alıntılasam diye düşündüğüm, muhteşem cümlelerle yazılmış bir kitap. Bir idam mahkumunun ruh harelenmeleri,korku ve huzur arasında paradoksu..
Victor Hugo 'nun " 
Bir İdam Mahkûmunun Son Günü " adlı eseri, ölüm cezasına mahkum edilmiş bir adamın son gününü, düşüncelerini ve duygularını anlatan, insanı zihinsel kazıya sevk eden,kısa bir romandır. İsmi verilmeyen idam mahkumu, infaz kararı açıklandığında şöyle düşünüyor:
""Hakkımda verilen karar açıklandığından beri, uzun bir hayata hazırlanan kaç kişi öldü! Genç, özgür ve sağlıklıklıyken, kafamın Grève Meydanı'na düşeceği günü göreceklerini sanan kaç kişi benden önce öldü! Şu an açık havada özgürce nefes alıp veren, keyiflerince dolaşan kaç kişi benden önce ölecek!
İNSANLARIN HEPSİ BELİRSİZ BİR SÜRE İÇİN ERTELENEN ÖLÜM CEZASINA MAHKÛMDURLAR. O halde durumumda nasıl bir değişiklik oldu ki?""
İnsanın yüzüne tokat gibi vuran alıntılardan biri bu,kitapta geçen... Hepimiz, bilmediğimiz bir günün ve saatin ölüm mahkûmuyuz. Kaçış yok,kimse kaçamamış şimdiye dek.
Bir İdam Mahkûmunun Son Günü , Victor Hugo 'nun, yazdığı önsözle başlıyor. Victor Hugo , idam cezasının ne kadar acımasız ve insanlık dışı bir uygulama olduğunu gözler önüne seriyor . İnsanlar arasında haksız ölümlere de sebebiyet verdiği için , çarpıcı ve ikna edici düşüncelerle,idam yasasına karşı çıkıyor. Victor Hugo ,bu kitabı çıkardığında, ahlâkî, siyasi ve edebî kesim mübalağa derecesinde eleştiride bulunuyorlar. Bunun üzerine,bu eleştiri,yaklaşık 10 sayfalık bir tragedyaya dönüştürülüp,önsöz sonrasına ekleniyor :)) . Neyi,ne kadar eleştirirsen eleştir. Rabb'im "yürü ya kulum" deyince,önünde kimse duramıyor :) . Tragedya sonrası ise roman başlıyor. Aslında roman 78 sayfa.
Romana dönelim.. Roman, mahkumun duygusal iniş çıkışlarını, umutsuzluğunu, korkularını ve pişmanlıklarını, canlı bir şekilde tasvir eder. Günü saatini bilmesek de,"ölüm" bizler için de, ruhları alabora eden bir gerçek.. Bir çok insan,en yakınlarında gördüğü ölümle sarsılır, hayatını sorgular . Sonra dünya telaşesi ile öğütülen ölüm,bir sonraki çarpılmaya kadar toz olur uçaar zihinlerden..
Realist bir roman yazmış kıymetli Hugo. Ölüme gidecek idam mahkûmu, geçmişiyle yüzleşir. Hani şu "hayat film şeridi gibi gözümün önünden geçti" denilen cinsten. Elbette daha ayrıntılı ve çarpıcı bir sorgulama olmuş Victor Hugo 'nun kaleminden.. İdam mahkûmu, sorumluluklarını,hayatını, ilişkilerini sorguluyor. Yerine getirilmeyen ebeveyn,evlat,eş ve diğer insani ilişkiler sorumluluğunun önemini,bizi karakterin ruh iklimine davet ederek anlatıyor. Karakterin ruh iklimiyle birlikte,okuyucu da, kimi zaman elektrik akımına kapılmış gibi çarpılan hislerle; nadiren de,duvara yansıyan yıldızların harelenmesinin verdiği pırıltılı hislerle,o iklimde seyahat ediyor. Mahkumun iç monologları, okuyucuyu derinden etkiliyor ve onun duygularını yaşamaya davet ediyor.
Roman,aynı zamanda, dönemin toplumsal yapısını da eleştirir. Toplumun süfli kısmının , zamansız bir davranışı olan, "bahtsızların bahtsızlığından yararlanarak,sanki kendilerinin başına kötü bir şey gelmeyecekmiş gibi, kibirli,pervasız,gamsız" şekilde davranması,en önemli eleştirilerden biridir.
Mahkûmun,yaşama isteği ve doğayla paylaştığı umutla parlayan duyguları ile, verilen ceza arasındaki paradoks,okuyucu için en çarpıcı durumlardan biridir.
Öleceğini bilse de,yazma eylemine girişmesi, ve geriye, "insanın içinde devrim gerçekleştirecek" bir yaşanmışlık bırakmak istemesi,romanın alt metinlerinden biriydi. Ve yine,son kez görsün diye getirilen küçük kızının, mahkûm babasını tanımaması, ahiretin küçük provasına örnekti.
" Bir İdam Mahkûmunun Son Günü ", sadece bir idam mahkumunun hikayesi değil, aynı zamanda insanlığın, adaletin ve ölümün anlamı üzerine derin bir düşünce yolculuğudur. Victor Hugo 'nun bu eseri, okuyucuyu idam cezası gibi önemli bir konuda düşünmeye teşvik eder ve insanlık değerlerine sahip çıkmanın önemini vurgular. Şöyle bir alıntıyla bitireyim;
"..benim terk ettiğim, diğer insanların ise yollarına hâlâ devam ettikleri o dingin ve tekdüze hayatı ancak uzaktan ve bir uçurumun yarıklarının arasından görebiliyorum(zindandan)...ölümün ardından bakmak, ölmeden önce.."
Tabi ki Victor Hugo okunmalı..( ´◡‿◡`)
Keyifli okumalar diliyorum..
Victor Hugo 'nun " Bir İdam Mahkûmunun Son Günü " adlı eseri, ölüm cezasına mahkum edilmiş bir adamın son gününü, düşüncelerini ve duygularını anlatan, insanı zihinsel kazıya sevk eden,kısa bir romandır. İsmi verilmeyen idam mahkumu, infaz kararı açıklandığında şöyle düşünüyor:
""Hakkımda verilen karar açıklandığından beri, uzun bir hayata hazırlanan kaç kişi öldü! Genç, özgür ve sağlıklıklıyken, kafamın Grève Meydanı'na düşeceği günü göreceklerini sanan kaç kişi benden önce öldü! Şu an açık havada özgürce nefes alıp veren, keyiflerince dolaşan kaç kişi benden önce ölecek!
İNSANLARIN HEPSİ BELİRSİZ BİR SÜRE İÇİN ERTELENEN ÖLÜM CEZASINA MAHKÛMDURLAR. O halde durumumda nasıl bir değişiklik oldu ki?""
İnsanın yüzüne tokat gibi vuran alıntılardan biri bu,kitapta geçen... Hepimiz, bilmediğimiz bir günün ve saatin ölüm mahkûmuyuz. Kaçış yok,kimse kaçamamış şimdiye dek.
Bir İdam Mahkûmunun Son Günü , Victor Hugo 'nun, yazdığı önsözle başlıyor. Victor Hugo , idam cezasının ne kadar acımasız ve insanlık dışı bir uygulama olduğunu gözler önüne seriyor . İnsanlar arasında haksız ölümlere de sebebiyet verdiği için , çarpıcı ve ikna edici düşüncelerle,idam yasasına karşı çıkıyor. Victor Hugo ,bu kitabı çıkardığında, ahlâkî, siyasi ve edebî kesim mübalağa derecesinde eleştiride bulunuyorlar. Bunun üzerine,bu eleştiri,yaklaşık 10 sayfalık bir tragedyaya dönüştürülüp,önsöz sonrasına ekleniyor :)) . Neyi,ne kadar eleştirirsen eleştir. Rabb'im "yürü ya kulum" deyince,önünde kimse duramıyor :) . Tragedya sonrası ise roman başlıyor. Aslında roman 78 sayfa.
Romana dönelim.. Roman, mahkumun duygusal iniş çıkışlarını, umutsuzluğunu, korkularını ve pişmanlıklarını, canlı bir şekilde tasvir eder. Günü saatini bilmesek de,"ölüm" bizler için de, ruhları alabora eden bir gerçek.. Bir çok insan,en yakınlarında gördüğü ölümle sarsılır, hayatını sorgular . Sonra dünya telaşesi ile öğütülen ölüm,bir sonraki çarpılmaya kadar toz olur uçaar zihinlerden..
Realist bir roman yazmış kıymetli Hugo. Ölüme gidecek idam mahkûmu, geçmişiyle yüzleşir. Hani şu "hayat film şeridi gibi gözümün önünden geçti" denilen cinsten. Elbette daha ayrıntılı ve çarpıcı bir sorgulama olmuş Victor Hugo 'nun kaleminden.. İdam mahkûmu, sorumluluklarını,hayatını, ilişkilerini sorguluyor. Yerine getirilmeyen ebeveyn,evlat,eş ve diğer insani ilişkiler sorumluluğunun önemini,bizi karakterin ruh iklimine davet ederek anlatıyor. Karakterin ruh iklimiyle birlikte,okuyucu da, kimi zaman elektrik akımına kapılmış gibi çarpılan hislerle; nadiren de,duvara yansıyan yıldızların harelenmesinin verdiği pırıltılı hislerle,o iklimde seyahat ediyor. Mahkumun iç monologları, okuyucuyu derinden etkiliyor ve onun duygularını yaşamaya davet ediyor.
Roman,aynı zamanda, dönemin toplumsal yapısını da eleştirir. Toplumun süfli kısmının , zamansız bir davranışı olan, "bahtsızların bahtsızlığından yararlanarak,sanki kendilerinin başına kötü bir şey gelmeyecekmiş gibi, kibirli,pervasız,gamsız" şekilde davranması,en önemli eleştirilerden biridir.
Mahkûmun,yaşama isteği ve doğayla paylaştığı umutla parlayan duyguları ile, verilen ceza arasındaki paradoks,okuyucu için en çarpıcı durumlardan biridir.
Öleceğini bilse de,yazma eylemine girişmesi, ve geriye, "insanın içinde devrim gerçekleştirecek" bir yaşanmışlık bırakmak istemesi,romanın alt metinlerinden biriydi. Ve yine,son kez görsün diye getirilen küçük kızının, mahkûm babasını tanımaması, ahiretin küçük provasına örnekti.
" Bir İdam Mahkûmunun Son Günü ", sadece bir idam mahkumunun hikayesi değil, aynı zamanda insanlığın, adaletin ve ölümün anlamı üzerine derin bir düşünce yolculuğudur. Victor Hugo 'nun bu eseri, okuyucuyu idam cezası gibi önemli bir konuda düşünmeye teşvik eder ve insanlık değerlerine sahip çıkmanın önemini vurgular. Şöyle bir alıntıyla bitireyim;
"..benim terk ettiğim, diğer insanların ise yollarına hâlâ devam ettikleri o dingin ve tekdüze hayatı ancak uzaktan ve bir uçurumun yarıklarının arasından görebiliyorum(zindandan)...ölümün ardından bakmak, ölmeden önce.."
Tabi ki Victor Hugo okunmalı..( ´◡‿◡`)
Keyifli okumalar diliyorum..··
1.670 Gösterim
5 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Okurken bir ürperme geldi, dedim "oda mı soğuk?", sonra devam ettim tüylerim diken diken hala.. 🫣 İncelemen tüylerimi diken diken etti, duygusunu abartmış olamam herhalde, neden öyle oldu? 🥹 Bu yazarın eserlerini yazın mutlaka okumak istiyorum İnşaAllah. İncelemelerinin payı istisnasız tek sebebi diyebilirim. Derinliği etkileyiciymiş bu eserin. Emeğine, kalemine ve dahi yüreğine sağlık gülüm 🌹🎀 Enfes yine, enfes! 🎀✨☺️ @__bhcftma
Ahh canımın içi,şu samimi cümlelerin 💘🫠 çok teşekkür ediyorum,ne mutlu ettin, yine ,her zamanki gibi 🩵🫂. Okumanı heyecanla bekliyorum. Ben de senin gönlünden,dimağından dökülecek inciler için sabırsızlanıyorum🪄✨. Hugo cümleleriyle ,öyle yerlere seyahat ettiriyor ki. Sen hangi yönlere değineceksin diye merakla bekliyorum🥰.
Konu gerçek ve unutulmaması gereken bir konu olunca(ölüme hazırlık,ölüm), ben de elektrik çarpmış gibi okudum⚡💥🤯. Rabb'im sırat-ı müstakimden ayırmasın inşaAllah hepimizi her daim 🤲🏻💐
Teşekkür ederim, kalemine sağlık canımmm benim 🩵🫂
Hugo okunmalı.👌🏻 Ben de tekrar Hugo okumak için en sakin anımı bekliyorum. Telaşsız ve dingin bir zamanda başlayacağım konuştuğumuz eserlere. ☺️
Güzel yüreğine sağlık cânım arkadaşım.🪻🫂
Beklediğin dingin an,en güzel en hayırlı ve gönlünce zamanda seni bulsun güzel arkadaşım 💜🪻🤲🏻
Ruhu yenileyen bir dili var Hugo'nun,nasıl kopalım artık dimi?🩵🫂😇
Teşekkür ederim cânn yorumun için 🫠🤗
İnceleme nasıl yazılır? hakkında da ders veriyor musunuz hocam ? 😅yine şahane olmuş 👏🏻👏🏻👏🏻
Esma Çuhadar bir de mütevazi 🥰. Üstüne gitmeyeceğim şimdi ☺️🤭. Buluşunca bu işi konuşalım😌. Ben senin,sözlü kitap incelemelerini çok seviyorum. Lütfen dök şunları yazıya ,sen vakit ayıramamışsındır yazmaya, biliyorum seni 😍☺️