VebaEdebiyat
1957 Nobel Edebiyat Ödülü’nün sahibi Albert Camus tarafından kaleme alınan Veba, Oran kentinde açığa çıkmış ve kenti kasıp kavurmuş olan bir salgını anlatır. Bu salgını farklı karakterlerin felakete olan farklı bakış açılarından faydalanarak ele almıştır. Kitap Rieux’un apartmanında bulunan ölü sıçanlarla başlar. Ölmüş sıçanlar bir şakayı andırsa da aslında o zamanlarda vebanın bir habercisidir. Önce sıçanları toplu şekilde öldüren veba ardından insanları hayattan koparmaya başlamıştır. Albert Camus salgından etkilenen insanları Doktor Rieux, Tarrou, Grand, Cottard, Gazeteci Rambert ve Rahip Paneloux karakterleri ile anlatır. Rieux salgının ilk anlarından itibaren olacakları karamsarlıkla tahmin etmiş olaylara gözlemci bir bakışla yaklaşmıştır. Nesneldir ve soğukkanlıdır ancak zaman zaman hastalığın gaddarlığına karşı soğukkanlılığını kaybetmiştir. Rieux doktorluğun kendine getirdiği sorumlulukları yerine getirir ancak hastalık karşısında çaresizliği iliklerine kadar hisseder. Tarrou kahramandır. Kendini bu hastalıkla mücadeleye adamak ister. Kurtuluşun mücadele olmadan elde edilemeyeceğini ölecekse de bu mücadeleyi verip gururlu bir şekilde ölmeyi yeğler ve elinden geleni yapar. Grand toplumu temsil eder. Hastalık hayatına girdiği andan itibaren kapana kısılmıştır. Cottard toplum tarafından hep örselenmiş topluma kızgın bir karakterdir. Vebanın gelmesi onun öfkesini ortaya çıkarmasına sebep olmuş, işlediği suçlarla para kazanmasına ve toplumdan bir nevi intikam almasına yardımcı olmuştur. Cottard vebadan memnundur ve sıkı sıkıya bağlıdır. Gazeteci Rambert kendisini hep Oran’a yabancı ve vebayı onu ilgilendirmeyen bir illet olarak kabul eder. Veba onu sevdiklerinden uzak tutan bir engel Oran ise bir hapishanedir. Rahip Paneloux vebanın gerçeklerine hakim olmakla beraber tanrıyı da bilen bir insandır. Bu durumda tanrı ve bilim arasında sıkışıp kalmıştır. Bana göre Albert Camus Veba kitabında bir temsil gerçekleştirmiştir. Veba dünya üzerinde yayılıp duran insanoğlunun bir türlü kaçamadığı kötülüktür. Dünya Oran’dır insanlar ise tıkılıp kalmışlardır. Bu temsilin işaretleri Tarrou ve Rieux arasında gerçekleşen bir konuşmada kendini oldukça açığa çıkarmıştır. İnsanlar kötülükten kaçar ancak ansızın yakalanabilir. Kötülük İnsanları hapseder ondan korkarak yaşamaya mecbur bırakır. Bazıları kötülük kapısını çalmadıkça ona kayıtsız kalabilir ve insanlar ona yabancıdır. Bazıları kötülükle kazanır ve kötülükten hiç ayrılamayacak kadar sever. Kötülüğü yok etmek için kahramanlar ortaya çıkabilir ve onunla mücadele etmenin gururuyla hayatını sürdür belki de vicdanını rahatlatır.. İnsanlar kötülüğü tanrının cezası olarak görebilir ve kurtuluşu tanrıdan bekleyebilir. Kötülük tanrıdan gelmiş midir? Bilinmez. Bir anda bir şekilde ortaya çıkmıştır. İnsanın kötülüğün alacaklarını alıp dünyayı terk etmesini beklemekten başka bir çaresi yoktur. Kısa bir süreliğine terk etse bile kötülük hiç ölmez ve bir köşede mutlaka bizi bekleyebilir. 
Albert Camus
Albert Camus·
67 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.