Vinç, Kamyon ya da ağır ne varsa...
Daha önce bu kitabı okumaktan daha zor bir uğraşım, daha ağır bir işim olmadı...
Kitaba gelelim...
Thomas Sutpen; hırslı, zeki, çalışkan , üç kağıtçı ve adı nefret kelimesinin sözlükteki karşılığı olabilecek kadar da kötü bir karakter.. Yaşlandım mı bilmiyorum, yorgun muyum onu da bilmiyorum ama bir günde en fazla 40 sayfa okuyabildiğim tek kitap oldu. Bazen kitabı duvara fırlatmak geçti içimden ya da kaza süsü vererek çay dökmek tabiki yapamıyor insan. Her ne kadar sıksa da bir sonraki sayfasını bu kadar merak ettiğim bir kitap daha olmamıştır.
Kitabın genelinde bir nefret ve kin karmaşası var, misalen
" Kırk üç yıllık nefret, kırk üç yıl çiğ et yemiş gibi kuvvetlendirmişti Onu.(syf 286 )
Nefretin düşmanlığın ana sebebi sadece Sutpen değil elbetteki. Evlendiği eşinin melez olduğunu öğrenen Sutpen'in olduğu yerden kaçmasına neden oluşu ve bir oğlu olduğunu bilmemesi. Tekrardan evlenmesi ve bu yeni evlilikten olan talihsiz kızına haberdar olmadığı oğlunun , haberdar olmasına kadar aşık olması, ikinci evliliğin öbür ferdi Henry' nın de kardeşine duyduğu aşk ve sevgi karmaşasında içinden çıkılmaz olaylar.
Karmaşanın bir sebebi de olmadığınızı sandığınız halde birden ortaya çıkan bir yetim sevgi. Biri çıkıp birini seviyor , o sevgi düşmanlığa neden oluyor , baba başkahraman iken neredeyse perde arkasında müdahalesini sürdürüyor biz görmüyoruz sadece hissediyoruz. Ve onun" yüz kilometrekaresi "
Cümleler o kadar ağır geliyor ki bazen üç kez tekrar etmek gerekiyor, nokta deseniz hak getire, virgüller biraz dinlenmek içinken burada tam tersine , virgül olan yeri daha hızlı okumak gerekiyor.
Son olarak herşeye rağmen hayatımda okuduğum en ağır dilli kitaptı bir daha söyleyeyim. Bu kitabı okumadan önce lütfen dünya üzerinde canınızı sıkan hiçbir şey olmasın, mümkünse bir aylık bir planı bu kitaba ayırın derim.
Eğer sokakta, yolda, caddede , nerede olursa olsun elinde bu kitabı bulunduran kim olursa , nasıl biri olursa olsun hemen gidip benimle bir kaç çay içip bu kitabı yorumlamaya zorlayacağım. (Kendimi bir an Sutpen gibi hissettim:))
Herkese Saygılar ve Sevgiler..
(Yaşarsam 60 yaşıma bastığımda bir kez daha okuyacağım ..:.)
··
374 Gösterim
10 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Elinize sağlık bu zor kitaba yapılan, güzel ilk incelemeniz için. Okumadıysanız Ses ve Öfke de benzer şekilde zor ama zevklidir. Biraz dinlendikten sonra ona da göz atabilirsiniz.
Metin Pir
Gönderi Sahibi
Sağolun hocam son Faulkner kaldı o da Ses ve Öfke ama bir daha Faulkner okuyabilmem için epey bir süre geçmesi gerek. Ben en çok Döşeğimde Ölürken' i beğenmiştim . Tavsiyeniz için teşekkür ederim bu sene içinde okumaya çalışacağım ama.
Bu 37 günde profil fotoğrafının geldiği nokta her şeyi açıklıyor dostum :)) Ama inceleme sağlam olmuş. Değmiş yani :) 60 yaşında okuduğunda incelemeyi güncellersin. Ben de incelemeyi takibe aldım bekliycem :)
Efendim o kadar Hâkim'ın sözlerine kulak asarsanız, yok efendim sakıncalı mıdır, değil midir?
Söylemlerine, sorgulamalarına ve sizi tatmin edecek bir yanıt bekleme sürecine dahil olursanız; ee haliyle elinizdeki kitabı bitirmek değil günler aylar sürecek aylar! :)))
Şimdi gelelim döktüğünüz sözlere; Hadi yine iyisin, samimi bir inceleme olmuş eline sağlık dostum :)
Karısından dert yanan bir koca psikolojisi hissettim incelemenizde.Kitabı okumaya yönelik karşı konulmaz bir istek hasıl oldu kafamda.Okurunu böyle hafakanlara boğan kitapları sevmişimdir hep."Sen zavallı okur beni yazı ve kağıttan ibaret mi sandın.Zihnini ve sabrını nakavt ettiğim ana dek bu fikirle oyalan."der gibi gelir böyle kitaplar bana.Son cümlenizi müsadenizle değiştiriyorum."Yaşarsam 60 yaşıma bastığımda tekrar seveceğim seni."