Evler bütün pencereleriyle eğilmiş üstlerine. Camlar güven duygusunun solgun lâmbaları.
Odaları yeniden kuruyorlar sokakta. Uyku kış kadar uzak. Yaza genişlik veren bir serinlik yüzleri. Elleri su kuşları. Unutmanın öyle uza ğında ki zaman. Küçücük avuçlarında zeytin ağaçları nın sonsuzluğu. Yalnızlık yok dünyada. Ölüm, büyük lerin oyunu.
Bütün Şiirleri 3, s.175
Bütün Şiirleri 3, s.175·
6bin Gösterim
6 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
@dortyaprakliyonca_
👌Çok güzel tanımladınız✨️
"Bambaşka bir ruhu" var Kuzguncuğun gerçekten. İstanbul’u pek severim, vakit buldukça da gezerim. Kuzguncuk da var olan manevi enerji, yaşanmışlıkların aksi, hâlen korunmakta olan kozmopolit yapısı, yaşayan mahalle kültürü, denize komşuluğu, boğaz semti oluşu, tabi güzelliği insanı büyülüyor hakketten. Şu dik, yamaç yokuşları az olaymış iyiymiş :)
HümeyrAişe
Çok teşekkür ederim 🙏💐 👌Çok güzel şiirmiş✨️
🙏İzninizle Mamara'nın şiirine şöyle karşılık vermek isterim 👇
Uçmayı öğrenemeden göçmeye mecbur kalmış bir kuş gibi kalbimiz...
Cahit Zarifoğlu
Ekler Altıok👇
#231168549
Attar şöyle devam eder👇
#187354331
Arayışı sürdürür Tenekeci👇
#241562443
Çünkü umut hep var olmalı👇
#209299536
🙏🌷
Eski evler dizilir sessiz sokakta,
Her pencerede bir öykü, bir yâd var akta.
Solmuş perdelerde çocuk gülüşleri,
Taş duvarlarda saklı nice hatıra.
-Pelin... (Video bana bu şiirimi hatırlattı.) 🤍
👌Çok güzel✨️ Katkınız için çok teşekkür ederim Pelin Hanım🙏💐 Güzel bir hafta sonu geçirmeniz dileğiyle, keyifli okumalar 🙏🌷🤲
Reklam
Burayı seyre dalınca Nilgün Marmara’nın şiirinden’kuş koysunlar yoluna’şiiri hatrıma düşüverdi…