Melek Dediğin Beyaz Olur
Kitabın asıl adı Professor Unrat oder Das Ende eines Tyrannen, yani Profesör Unrat ya da Bir Zorbanın Sonu'ymuş. Bu romandan uyarlanan 1930 tarihli filmin adı “Mavi Melek” (Der Blaue Engel) olduğu için sanırım bizde Mavi Melek adıyla basılmış. (imdb.com/title/tt0020697)
Ben kendisine 
Yeni Hayat kitabında rastlamıştım.
Roman, Almanya’daki küçük bir kentte geçer. Disiplinli, aşırı huysuz ve otoriter bir öğretmen olan Profesör Raat'ın hikâyesini anlatılır. Ya da öğrencilerinin ona taktığı lakapla Profesör Unrat, yani “ÇÖP”
Raat’ın öğrencileriyle olan ilişkisi bir öğretmen–öğrenci ilişkisinden çok bir düşmanlık içeriyor. Sanki gençliği, özgürlük arzusunu bir tehdit olarak görüyor. Dışarıdan bir “otorite” gibi görünse de, içsel dünyasında ağır bir yabancılaşma ve topluma dair neredeyse hiçbir gerçek bağ kuramamış yalnız, okul dışındaki hayatı bilmeyen biri var.
Bir gün, öğrencilerini enselemek için yolunun düştüğü "Mavi Melek" adlı kabaré kulübüne yolunun düşmesi ve burada şarkı söyleyen Rosa Fröhlich ile tanışması, hayatını tamamen değiştirir. (Kulağa çok Türk filmi gibi gelse de kitapta böyle bir hava yok.)
Rosa, o dönemin kurulu ahlak düzenine karşı gibi yazılmış bir karakter. Pasif değil seçici, baştan çıkarıcı bir karakterdir. Rosa’yla birlikte olan erkekler (Unrat da dahil sonuçta profesör ) toplumda gerek statü gerek mesleki olarak saygın yerlerdedir ama onlarla "oynaşan" kadın “düşmüş kadın” olarak görülür. Yazar bir nevi toplumsal çifte standardı eleştiriyor da denilebilir.
Burada bir duraksayarak çok çok minik bir spoiler ile başka bir çağrışımdan bahsetmek istiyorum. Unrat'ın Rosa ile tanıştıktan sonra tüm ilkelerinden vazgeçmesi, onunla evlenmesi, çiftin evinde sürekli partilenmesi, Unrat'ın Rosa için son moda kumaşlar,kıyafetler alıp onu sürekli şımartması ve tabi Rosa'nın da gözünün dışarıda olması gibi temalar bana 
Swann'ın Bir Aşkı 'nı hatırlattı. Mann, 
Marcel Proust 'tan etkilenmiştir diye düşünmüştüm ama Professor Unrat 1905’te yayımlanmış, Proust’un Swann’ların Tarafı ise ilk olarak 1913’te çıkmış. Muhtemelen aynı toplumsal çözülme ve bireyin yalnızlaşma ikliminden beslenmelerinden kaynaklanıyor. Zaten Mann da Proust gibi bireyin dramı yok.
Bir de öğrenci Lohmann'a değinerek bitirmek istiyorum. Bu karakterle de bize kuşak çatışmasını büyük ölçekte gösterir yazar. Yani Lohmann kuşaklar arası değişimin simgesi Unrat'ın zıttıdır, bu yüzden de en büyük düşmanlık beslediği öğrenci Lohmann'dır. Sonunda da Unrat devri kapanır ama Lohmann'ın da devri başladı mı açıkca vermiyor yazar.
Bağlarsam benim için güzel bir okuma oldu, sonlara doğru çok fazla sıkıldığım yerler olsa da kitabı beğendim.
Yeni Hayat kitabında rastlamıştım.
Roman, Almanya’daki küçük bir kentte geçer. Disiplinli, aşırı huysuz ve otoriter bir öğretmen olan Profesör Raat'ın hikâyesini anlatılır. Ya da öğrencilerinin ona taktığı lakapla Profesör Unrat, yani “ÇÖP”
Raat’ın öğrencileriyle olan ilişkisi bir öğretmen–öğrenci ilişkisinden çok bir düşmanlık içeriyor. Sanki gençliği, özgürlük arzusunu bir tehdit olarak görüyor. Dışarıdan bir “otorite” gibi görünse de, içsel dünyasında ağır bir yabancılaşma ve topluma dair neredeyse hiçbir gerçek bağ kuramamış yalnız, okul dışındaki hayatı bilmeyen biri var.
Bir gün, öğrencilerini enselemek için yolunun düştüğü "Mavi Melek" adlı kabaré kulübüne yolunun düşmesi ve burada şarkı söyleyen Rosa Fröhlich ile tanışması, hayatını tamamen değiştirir. (Kulağa çok Türk filmi gibi gelse de kitapta böyle bir hava yok.)
Rosa, o dönemin kurulu ahlak düzenine karşı gibi yazılmış bir karakter. Pasif değil seçici, baştan çıkarıcı bir karakterdir. Rosa’yla birlikte olan erkekler (Unrat da dahil sonuçta profesör ) toplumda gerek statü gerek mesleki olarak saygın yerlerdedir ama onlarla "oynaşan" kadın “düşmüş kadın” olarak görülür. Yazar bir nevi toplumsal çifte standardı eleştiriyor da denilebilir.
Burada bir duraksayarak çok çok minik bir spoiler ile başka bir çağrışımdan bahsetmek istiyorum. Unrat'ın Rosa ile tanıştıktan sonra tüm ilkelerinden vazgeçmesi, onunla evlenmesi, çiftin evinde sürekli partilenmesi, Unrat'ın Rosa için son moda kumaşlar,kıyafetler alıp onu sürekli şımartması ve tabi Rosa'nın da gözünün dışarıda olması gibi temalar bana Swann'ın Bir Aşkı 'nı hatırlattı. Mann, Marcel Proust 'tan etkilenmiştir diye düşünmüştüm ama Professor Unrat 1905’te yayımlanmış, Proust’un Swann’ların Tarafı ise ilk olarak 1913’te çıkmış. Muhtemelen aynı toplumsal çözülme ve bireyin yalnızlaşma ikliminden beslenmelerinden kaynaklanıyor. Zaten Mann da Proust gibi bireyin dramı yok.
Bir de öğrenci Lohmann'a değinerek bitirmek istiyorum. Bu karakterle de bize kuşak çatışmasını büyük ölçekte gösterir yazar. Yani Lohmann kuşaklar arası değişimin simgesi Unrat'ın zıttıdır, bu yüzden de en büyük düşmanlık beslediği öğrenci Lohmann'dır. Sonunda da Unrat devri kapanır ama Lohmann'ın da devri başladı mı açıkca vermiyor yazar.
Bağlarsam benim için güzel bir okuma oldu, sonlara doğru çok fazla sıkıldığım yerler olsa da kitabı beğendim.·
446 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
