Adsız Aşıklar dizisinin bu kitaptan esinlendiğini düşünüyorum. Aşk acısının tedavi edilmeye çalışılması üzerine bir merkez ve bu merkezde müziğin duygu dünyasını etkilemek için kullanılması gibi konular ortak.
Nermin Yıldırım ’ın okuduğum üçüncü kitabı. Neden daha önce tanışmadım diye hayıflanırken, kitabın sonlarında anladım ki tam da ihtiyacım olan zamanda okumuşum.
Okuyucusunun kalbine dokunan ve duygularını harekete geçiren bir kitap. Okurken kahkaha attığım da oldu, gözlerimin dolduğu da. Ama ‘Dokunmadan’daki gibi ağlamadım, her kitap insana farklı yerlerden dokunuyor…
Çok sevdiğim bir diğer yazar olan Ayfer Tunç ’la tarzlarını benzetiyorum. Nitekim iki yazar için de ‘daha çok yazsa da yine harika romanlar okusak’ diye düşünüyorum. Yazarın diğer kitapları sırada bekliyor, hızlıca tüketmemek ve karakterleri karıştırmamak için aralarında başka kitaplar okumaya çalışacağım, sabredebilirsem. :)
Altını çizdiğim ama alıntı yapmaya kıyamadığım çokça cümlelerden bir tanesi:
“Unutmaya en çok ihtiyaç duyduğumuz şey yalnızlığımızdır.”
Unutma DersleriNermin Yıldırım · Hep Kitap Yayınları · 20205,5bin okunma