Diploma Sadece Kâğıt Değildir!Düşünce
Puan vermedi·176 syf.·
2025 123. kitabı
Prof.Dr. Engin Geçtan’ın (1932-2018) 
İnsan Olmak ve 
Hayat kitaplarını okuduktan sonra, mesleki birikimini ve akademik serüvenini bu kez kendi yaşam öyküsü üzerinden izlemek istedim. Bu nedenle elime aldığım eser, 
Rastgele Ben oldu. Zira Geçtan, metinlerini aktarırken kişisel deneyimlerinden vazgeçmiyor, bu kez anlatısını da, en yakın bir dosta dökülen samimi bir sohbet üslubuyla şekillendiriyor.
Genç bir hekim olarak yolculuğa çıkan yazar, kısa süre sonra adım attığı Amerika’da edindiği ilk izlenimlerden, karşılaştığı renkli insan manzaralarından ve farklı inançların, etnik kimliklerin, yaşam biçimlerinin iç içe geçtiği bir dünyadan söz ediyor. Samimi anlatımıyla okuyucuyu da bu yolculuğa dahil ediyor, adeta yanı başına alıyor.
Geçtan’ın otobiyografisi, anılarıyla birlikte bir akademisyenin dünyaya bakışını da yansıtıyor. Akademik kariyerine verdiği önemi yalnızca unvan ve belgelerle değil, düşünsel derinlik, etik sorumluluk ve yaşamla kurduğu içten bağlarla da ortaya koyuyor. Yurt dışında aldığı psikiyatri eğitiminin ardından Türkiye’de sürdürdüğü akademik yaşam, onun yalnızca bir öğretici değil; aynı zamanda bilgiyi içselleştiren bir düşünür olduğunu gösteriyor. Klinik gözlemlerini, eğitim sürecini ve yaşamla kurduğu çok katmanlı ilişkiyi yalnızca bilimsel değil; aynı zamanda varoluşsal bir dille aktarması benzersiz kılıyor.
Üstelik bugünlerde “akademik kariyer” denince, bir belgeyi sahte e-imzayla sisteme yükleyerek diploma alınabildiği düşünülürse, Geçtan’ın yıllara yayılan emeği çok daha anlam kazanıyor. Onun deyimiyle, “insan olmak” kolay iş değil, hele ki sahte belgelerle yalnızca “insan gibi görünmeye” çalışanların çağında yaşıyorsak. Geçtan’ın ilmik ilmik ördüğü bilgi ve deneyim ağı, adeta bu zaman dilimi özelinde de görkemli bir karşı çıkışı gibi duruyor. Onun gözünde diploma, yalnızca bir kâğıt olmadığını, hayatını mesleğine adadığını hissettiren bir anlamla anılarının altını çiziyor. kopyala-yapıştırla hazırlanmış, intihalle kirletilmiş tezlerle bir kariyer inşa edenlere inat yazdıklarıyla etik sorumluluğun, yaşanmış emeğin ve düşünsel derinliğin sahici bir yansımasını ilmek ilmek örülmüş bir kariyer ve insanlık anlayışı ile inşa ediyor. Zira bazıları için kariyer yalnızca “Dr.” unvanını taşımaktan ibaretken, Geçtan, bu milletin evlatlarına hakikatin vicdandan geçtiğini, yazdıklarıyla ve gerçek bir akademik kariyerle anlatıyor.
Rastgele Ben, bu yönüyle bir yaşam muhasebesi olduğu kadar, akademik bir yolculuğun içsel izdüşümü, Geçtan’ın satırlarında yalnızca bir hekimin değil, düşünen, sorgulayan ve insanı anlamaya çalışan bir Arif’in sesi yankılanıyor.
Herkese keyifli okumalar…
İnsan Olmak ve Hayat kitaplarını okuduktan sonra, mesleki birikimini ve akademik serüvenini bu kez kendi yaşam öyküsü üzerinden izlemek istedim. Bu nedenle elime aldığım eser, Rastgele Ben oldu. Zira Geçtan, metinlerini aktarırken kişisel deneyimlerinden vazgeçmiyor, bu kez anlatısını da, en yakın bir dosta dökülen samimi bir sohbet üslubuyla şekillendiriyor.
Genç bir hekim olarak yolculuğa çıkan yazar, kısa süre sonra adım attığı Amerika’da edindiği ilk izlenimlerden, karşılaştığı renkli insan manzaralarından ve farklı inançların, etnik kimliklerin, yaşam biçimlerinin iç içe geçtiği bir dünyadan söz ediyor. Samimi anlatımıyla okuyucuyu da bu yolculuğa dahil ediyor, adeta yanı başına alıyor.
Geçtan’ın otobiyografisi, anılarıyla birlikte bir akademisyenin dünyaya bakışını da yansıtıyor. Akademik kariyerine verdiği önemi yalnızca unvan ve belgelerle değil, düşünsel derinlik, etik sorumluluk ve yaşamla kurduğu içten bağlarla da ortaya koyuyor. Yurt dışında aldığı psikiyatri eğitiminin ardından Türkiye’de sürdürdüğü akademik yaşam, onun yalnızca bir öğretici değil; aynı zamanda bilgiyi içselleştiren bir düşünür olduğunu gösteriyor. Klinik gözlemlerini, eğitim sürecini ve yaşamla kurduğu çok katmanlı ilişkiyi yalnızca bilimsel değil; aynı zamanda varoluşsal bir dille aktarması benzersiz kılıyor.
Üstelik bugünlerde “akademik kariyer” denince, bir belgeyi sahte e-imzayla sisteme yükleyerek diploma alınabildiği düşünülürse, Geçtan’ın yıllara yayılan emeği çok daha anlam kazanıyor. Onun deyimiyle, “insan olmak” kolay iş değil, hele ki sahte belgelerle yalnızca “insan gibi görünmeye” çalışanların çağında yaşıyorsak. Geçtan’ın ilmik ilmik ördüğü bilgi ve deneyim ağı, adeta bu zaman dilimi özelinde de görkemli bir karşı çıkışı gibi duruyor. Onun gözünde diploma, yalnızca bir kâğıt olmadığını, hayatını mesleğine adadığını hissettiren bir anlamla anılarının altını çiziyor. kopyala-yapıştırla hazırlanmış, intihalle kirletilmiş tezlerle bir kariyer inşa edenlere inat yazdıklarıyla etik sorumluluğun, yaşanmış emeğin ve düşünsel derinliğin sahici bir yansımasını ilmek ilmek örülmüş bir kariyer ve insanlık anlayışı ile inşa ediyor. Zira bazıları için kariyer yalnızca “Dr.” unvanını taşımaktan ibaretken, Geçtan, bu milletin evlatlarına hakikatin vicdandan geçtiğini, yazdıklarıyla ve gerçek bir akademik kariyerle anlatıyor.
Rastgele Ben, bu yönüyle bir yaşam muhasebesi olduğu kadar, akademik bir yolculuğun içsel izdüşümü, Geçtan’ın satırlarında yalnızca bir hekimin değil, düşünen, sorgulayan ve insanı anlamaya çalışan bir Arif’in sesi yankılanıyor.
Herkese keyifli okumalar…··
1.141 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Berceste
Gönderi Sahibi
Tabi ki, son olaylardan sonra maalesef sizin gibi düşünenlerin sayısı az değil. Akademik kariyerini hayatının öznesi yapanları, bilgiye olan saygılarıyla ve etik duruşları olanları da ayırmak gerekiyor.
Hayat ve insan olmak kitaplarını okumuş biri olarak söylüyorum, Engin Geçtan’ı severim. Sahte diplomacılık olayını da artık etik ve hukuki açısını sorgulamayı geçtim sadece bireysel bir ahlaksızlık değil,halkın canını ve geleceğini riske atan bir tehdit unsuru haline gelmiştir.Kalitesiz, liyakatsiz kadrolar ortaya çıkıyor. Sonuç: kurumsal çöküş. Ama görüyoruz ki hiçbir şeyin sahtesi uzun süre ayakta kalmıyor.
Berceste
Gönderi Sahibi
Maalesef gerçekten de öyle… “Bu kadar da olmaz!” dediğimiz şeyler artık günlük olağan hale geldi. Sahtecilik toplumsal dokuyu çürüten bir hastalık gibi yayılıyor. Liyakat yerine gösteriş, emek yerine torpil konuşuyor. Ama yazdığın gibi, hakikat er geç ortaya çıkıyor, sahte olanın ömrü sınırlı.