Bir kadından...Dergi
"Bir kadının eseri olamayacak kadar zekice."
"Bir kadının eseri ne kadar ciddiye alınabilir?"
Kadının adı yok, diyordu 
Duygu Asena, "Bir kadın" söyleminden geliyor olsa gerek! Kitap yazması şöyle dursun o döneme kadar kadının başkahraman olduğu kitaplar dahi yazılamıyor. 
Anna Karenina'ya bile daha bir asır var... Kimi yazarların tarih sahnesine çıkışı bir devrim gibi! "Austen'ın ele aldığı kadın karakterler de -tıpkı erkek karakterler gibi- sever, sevilir, harekete geçer, hayal kırıklığına uğrar, çok ağlar, çok güler; özetle, doğar ve ölürler."
"Ömrümün geri kalanını kitap okuyarak geçirmek istiyorum."
Ne diyordu hepimizin severek okuduğu 
Gurur ve Önyargı'sında: "Kendi evim olduğu zaman müthiş bir kütüphanem olmazsa mutsuz olurum." Çareyi okumakta buldu. "Dünyayı görüp tanıdıkça hoşnutsuzluğu artıyor," o da kitaplara sarılıyordu. Babasının kütüphanesi ilk durağıydı. -Bu yüzden her evde bir kütüphane olmalı!- Lâkin gün geldi o kütüphane de satıldı. "... yaklaşık beş yüz kitaptan oluşan kütüphanelerinin bir kısmını satmak zorunda kaldıklarında, içini ayrı bir hüzün kapladı." Kadınların da aşık olabileceğine, evleneceği erkeği seçebileceğine inanıyordu. "Evin kitap okuyan kızı evde kaldı." Ömrünce evlenmedi. Ömür dediğim de hepsi 41 yıl, "18 Haziran 1817 sabahında, 41 yaşında dünyaya gözlerini kapadı." Ne der 
Virginia Woolf onun için: "Herkes için, hiç kimse için, bizim çağımız için, kendi çağı için yazıyordu Jane."
Onu hiç okudunuz mu?
Gurur ve Önyargı
Akıl ve Tutku
Mansfield Parkı
Emma
Northanger Manastırı
İkna eserleri tanıtılıyor bu ayki sayıda. Gidip geliyor, Gurur ve Önyargı'sını unutamıyorum. "Hayatı evinde geçmiş, hakkında çok bilgi olmayan, hangi hastalıktan öldüğü dahi bilinmeyen bir yazarın eseri. Kimi şaheserler büyük yalnızlıkların, büyük mutsuzlukların, büyük içe kapanışların ürünüdür," demişim onu okuduğum süreçte. Hatta kendi başıma okumak bile içime sinmemiş, sizleri de katmışım okuma sürecime. #205363584 Nasıl Kafkaesk varsa, Janeite diye de bir akım kalmış ondan geriye, "Sadece bir edebi anlatı değil, aynı zamanda bir yaşam biçimidir. Austen gibi yaşamak, bir Austen karakteri gibi davranmak, onları ve onlar üzerinden insan ilişkilerini yorumlamak .."
"İnsan isteyince mesafenin önemi yoktur."
Bir kitabının çıktığını öğrendim bu sayıda, dergide severek okuduğum @zeynepkahramanfuzun'ün: Prova Mankeni. "Akışa bırakmalıyım kendimi," diyor. Hep istiyoruz, mümkün mü bırakmak? Yine Haydar Ergülen, Nâzım Hikmet'e dokunuyor biraz: "İçimde ikinci bir insan gibidir seni sevmek saadeti." Nüktedan İzem Erbıyık, "Başım mı dönüyor yoksa benim mi Allah'ım bu içime oturan öküz." "Sebebi konuşularak çözülebilecek tüm yanlışların, susularak üstü kapatılıyor. Hiçbir şey olmamış gibi edilen devamlar, hiçbir deva bulmuyor." Tüm kadınların sesi, yaşanmamışlıkların yaşamı Yağmur Arat, "Çünkü yalnız değildim, Jane Austen de oradaydı, Duygu Asena da." Evet tek başımaydım ama yalnız değildim. "Birini en iyi öldüğünde tanırsın," diyor Gamze Kaya. O zaman fark ediyor mu tanımak, hepsini iyi bilirdik deyip geçmiyor muyuz? "Her yara hikâyedir. Bazıları susar, bazıları yazar." Bir anneydim, bir kadındım diyen Seçil Çırıkka. Onu da bu sayıyla tanıdım. "Tanıdığıma memnun oldum, kendi çapımda."
Dünya artık bir daha hiç
Bir okul çıkışı gibi kokmayacak mı?
Didem Madak'tan geliyor veda. O da hayatın acılarına, kadınlara, yalnızlığa dokunmuyor muydu? Ve yine o da 41'inde gitti. Ne çok ortak yönleri var Jane Austen ile değil mi? Ölümleri bile... "Bir kadının gözyaşları, başka bir kadının omzunda dinmeli." youtube.com/shorts/hgONIQWG...
Duygu Asena, "Bir kadın" söyleminden geliyor olsa gerek! Kitap yazması şöyle dursun o döneme kadar kadının başkahraman olduğu kitaplar dahi yazılamıyor. Anna Karenina'ya bile daha bir asır var... Kimi yazarların tarih sahnesine çıkışı bir devrim gibi! "Austen'ın ele aldığı kadın karakterler de -tıpkı erkek karakterler gibi- sever, sevilir, harekete geçer, hayal kırıklığına uğrar, çok ağlar, çok güler; özetle, doğar ve ölürler."
"Ömrümün geri kalanını kitap okuyarak geçirmek istiyorum."
Ne diyordu hepimizin severek okuduğu Gurur ve Önyargı'sında: "Kendi evim olduğu zaman müthiş bir kütüphanem olmazsa mutsuz olurum." Çareyi okumakta buldu. "Dünyayı görüp tanıdıkça hoşnutsuzluğu artıyor," o da kitaplara sarılıyordu. Babasının kütüphanesi ilk durağıydı. -Bu yüzden her evde bir kütüphane olmalı!- Lâkin gün geldi o kütüphane de satıldı. "... yaklaşık beş yüz kitaptan oluşan kütüphanelerinin bir kısmını satmak zorunda kaldıklarında, içini ayrı bir hüzün kapladı." Kadınların da aşık olabileceğine, evleneceği erkeği seçebileceğine inanıyordu. "Evin kitap okuyan kızı evde kaldı." Ömrünce evlenmedi. Ömür dediğim de hepsi 41 yıl, "18 Haziran 1817 sabahında, 41 yaşında dünyaya gözlerini kapadı." Ne der Virginia Woolf onun için: "Herkes için, hiç kimse için, bizim çağımız için, kendi çağı için yazıyordu Jane."
Onu hiç okudunuz mu?
Gurur ve Önyargı
Akıl ve Tutku
Mansfield Parkı
Emma
Northanger Manastırı
İkna eserleri tanıtılıyor bu ayki sayıda. Gidip geliyor, Gurur ve Önyargı'sını unutamıyorum. "Hayatı evinde geçmiş, hakkında çok bilgi olmayan, hangi hastalıktan öldüğü dahi bilinmeyen bir yazarın eseri. Kimi şaheserler büyük yalnızlıkların, büyük mutsuzlukların, büyük içe kapanışların ürünüdür," demişim onu okuduğum süreçte. Hatta kendi başıma okumak bile içime sinmemiş, sizleri de katmışım okuma sürecime. #205363584 Nasıl Kafkaesk varsa, Janeite diye de bir akım kalmış ondan geriye, "Sadece bir edebi anlatı değil, aynı zamanda bir yaşam biçimidir. Austen gibi yaşamak, bir Austen karakteri gibi davranmak, onları ve onlar üzerinden insan ilişkilerini yorumlamak .."
"İnsan isteyince mesafenin önemi yoktur."
Bir kitabının çıktığını öğrendim bu sayıda, dergide severek okuduğum @zeynepkahramanfuzun'ün: Prova Mankeni. "Akışa bırakmalıyım kendimi," diyor. Hep istiyoruz, mümkün mü bırakmak? Yine Haydar Ergülen, Nâzım Hikmet'e dokunuyor biraz: "İçimde ikinci bir insan gibidir seni sevmek saadeti." Nüktedan İzem Erbıyık, "Başım mı dönüyor yoksa benim mi Allah'ım bu içime oturan öküz." "Sebebi konuşularak çözülebilecek tüm yanlışların, susularak üstü kapatılıyor. Hiçbir şey olmamış gibi edilen devamlar, hiçbir deva bulmuyor." Tüm kadınların sesi, yaşanmamışlıkların yaşamı Yağmur Arat, "Çünkü yalnız değildim, Jane Austen de oradaydı, Duygu Asena da." Evet tek başımaydım ama yalnız değildim. "Birini en iyi öldüğünde tanırsın," diyor Gamze Kaya. O zaman fark ediyor mu tanımak, hepsini iyi bilirdik deyip geçmiyor muyuz? "Her yara hikâyedir. Bazıları susar, bazıları yazar." Bir anneydim, bir kadındım diyen Seçil Çırıkka. Onu da bu sayıyla tanıdım. "Tanıdığıma memnun oldum, kendi çapımda."
Dünya artık bir daha hiç
Bir okul çıkışı gibi kokmayacak mı?
Didem Madak'tan geliyor veda. O da hayatın acılarına, kadınlara, yalnızlığa dokunmuyor muydu? Ve yine o da 41'inde gitti. Ne çok ortak yönleri var Jane Austen ile değil mi? Ölümleri bile... "Bir kadının gözyaşları, başka bir kadının omzunda dinmeli." youtube.com/shorts/hgONIQWG...··
2.258 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
