Büyük spoiler!
Bu kitabın romantize edilmesinden, öpücüklerle süslenip sevgililere hediye edilmesinden çok bıktım.
Werther NİŞANLI bir kadına âşık oluyor, başına gelen her şey için onu suçluyor nişanlı bir kadını nişanlısından ayırmak için her şeyi yapıyor ve bazıları bunu okuyup ayy ne romantik diyor.
Kadın zaten başkasına âşık, nişanlı. Werther nişanlı bir kadına nasıl âşık olduğunu ballandıra ballandıra anlatıyor biz de vay be ne âşkmış mi diyeceğiz?
Kitabın sonunda sırf Wertheri haklı göstermek için kitabın başından beri nişanlısına âşık olan ve ondan başkasını gözü görmeyen kadın son sayfada tek bir cümle ile harcanıyor ve 'aslında kadın da onu seviyormuş' dedirtmek için tüm karakterin, olayın içine ediliyor tabiri caizse.
Herkesin büyük bir âşkla şehvetle okuduğu kitabın bu olmasına çok şaşırıyorum ya ben yanlış okudum ya da onlar etik değerlere sahip değiller, basit bir şey gibi gelmemeli bence bunlar. Nişanlı bir kadına âşık olup âşkına karşılık vermedi diye kadını suçlayıp nişanlısından ayırmaya çalışmak ve en sonunda da intihar etmek...
Sevenler neden seviyor merak ediyorum açıkçası.