Hüseyim Rahmi'nin bu serieki 2. Kitabı Mürabbiye'yi büyük keyifle okudum. Kitaba başladığım günün gecesinde bitirmemi sağlayacak kadar akıcıydı.
Roman Fransa'da fahişelik yapan bir Anjel'in bir şekilde kendisini Osmanlı İstanbul'unda sahibinin Dehri Efendi olduğu zengin bir konakta çocuk eğitmeni (Mürebbiye) olarak bulmasını konu alıyor. Kitapta o dönemki Türk ailesini oldukça mizahsal bir bakış açısıyla eleştiriyor Gürpınar. Romanın mizahi eleştiri olarak ele alınması böyle bi ailenin örnek almaktan ziyade yerilmesi ve kötü görülmesine de yol açıyor diyebilirim.
Hikayenin ayrıntılarına girecek olursam hem spoişer verebileceğimden, hem de yeterince kısa yazamayacağımdan, oraya girmeden şunu söyleyebilirim ki, Hüseyin Rahmi bu kitabında çok güzel iş çıkarmış. Karakterler gözümden anlatımda doğru yerlerde doğru karakterlere aktararak romanın akıcılığını sağlamayı başarmış.
Akıcışığının güzel olmasının yanı sıra karakterleri tanımlaması, verdiği arkaplanlar ve karakterlerinin olay örgüsünde yaptığı aksiyonları da oldukça yerinde buldum. Bence Mürebbiye Türkiye insanı tarafından okunması ve üzerine düşünülmesi gereken bir kitap.
MürebbiyeHüseyin Rahmi Gürpınar